๏ ไม่เหลือแล้วไม่เหลืออะไรแล้ว                 พ่อแก้วแม่แก้วไม่มีหวัง
ไม่มีใครรอดตัวโดยลำพัง                          อีกครั้งอีกครั้งและอีกครา

 

๏ ทั้งหมดเดินหน้ายถากรรม                       ที่ต่างร่วมกระทำซึ่งซึ่งหน้า
กรรมที่กระทำได้นำพา                             สู่ห้วงเวลาชดใช้กรรม


๏ เมื่อต่างคนต่างคิดแต่ละคน                     และต่างเล่นเล่ห์กลล่วงถลำ
ต่างคนต่างซ่อนความมืดดำ                       และต่างไหลลงต่ำไม่ต่างกัน

 

๏ เมื่อต่างคนต่างคิดต่างทำลาย                  ต่างไม่รู้จักอายที่ห้ำหั่น
ต่างพร้อมรบราเข้าฆ่าฟัน                           ต่างบีบต่างคั้นต่างย่ำยี

 

๏ เมื่อต่างเอาตัวรอดเฉพาะตัว                    ต่างก็สิ้นเงาหัวในวิถี
เมื่อต่างเอาแต่ได้เอาแต่ดี                          ต่างก็หมดไม่มีศักดิ์ศรีคน

 

๏ เมื่อต่างหวังเพียงแค่ประโยชน์ตัว             หน้ามืดตามัวไร้เหตุผล
ยึดเอาส่วนรวมเป็นส่วนตน                         ฉิบหายก็บันดลแรงบันดาล

 

๏ ทั้งหมดเดินหน้ายถากรรม                       ที่ต่างร่วมกระทำเพื่อพ้นผ่าน
พรุ่งนี้ของวันนี้ของวันวาน                          บันทึกหลักฐานทั้งหมดทั้งมวล

 

๏ ไม่เหลือแล้วไม่เหลืออะไรแล้ว                พ่อแก้วแม่แก้วโลกผันผวน
มนุษยชาติพึงทบทวน                              บาปกรรมทั้งหมดล้วนทั้งหมดเรา !.

 

............................................................

(หมาเยหตุ ...หมด !... คอลัมน์...  ทำเนียบราษฎร  ผู้เขียน...  นายทิวา  ลงหนังสือพิมพ์ คมชัดลึก ฉบับวันเสาร์ - วันอาทิตย์ที่ 21-22 มีนาคม 2563 )