29 มี.ค.2455 ตำนานนักไต่ กับลมหายใจสุดท้ายที่ปลายโลก
ในท่ามกลางความผิดหวัง ที่ไม่ได้ชัยชนะ กลับมีความน่าเศร้าสลดมากที่สุด ว่ากันว่า ทีมของฟัลคอน ได้ทยอยเสียชีวิตไปทีละคน
บางครั้ง วีรบุรุษก็หมายถึงผู้ที่ทำในสิ่งที่เกินกำลังมนุษย์ทั่วไป
อย่างเรื่องราวของบุคคลผู้นี้ ที่เกิดขึ้นเมื่อราว 106 ปีก่อน ซึ่งวันนี้ในอดีต หรือ ตรงกับวันที่ 29 มี.ค.2455 คือวันที่เขาลาจากโลกนี้ไปในวัยเพียง 43 ปี แต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นซึ่งนำมาสู่การลาโลกของเขานั้นมีความหมายยิ่งนัก
ย้อนกลับไปโลกยุคที่การคมนาคมยังไม่ทันสมัยเท่ายุคนี้ มีสองนักสำรวจชาวนอร์เวย์และอังกฤษ ได้ทำการแข่งขันกันไปให้ถึง “ขั้วโลกใต้”
ภาพจาก https://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Falcon_Scott
สำหรับนักสำรวจชาวอังกฤษ นั้น เขาคือ "โรเบิร์ต ฟอลคอน สกอตต์" หรือรู้จักกันในนามว่า "สกอตต์ แห่งดินแดนแอนตาร์กติก" เขานั้นเป็นนายทหารเรือชาวอังกฤษ แต่เขาและทีมได้ตัดสินใจที่จะมุ่งหน้าเดินทางไปยังดินแดนปลายโลก หรือ ที่เรียกว่า "ขั้วโลกใต้" ด้วยหวังว่า จะเป็นผู้พิชิตกลุ่มแรกที่ได้ปักธงของชาติตนเอง
แน่นอนในที่สุด การเดินทางอันยาวนานและทรหด ในที่หนาวเหน็บ แห้งแล้ง และเต็มไปด้วยลมกระโชกแรงมากที่สุดในโลก จบลงในวันที่ 17 ม.ค.1912 (พ.ศ.2455) ซึ่งกัปตัน โรเบิร์ต ฟอลคอน สก็อตต์ (Robert Falcon Scott) และคณะทำสำเร็จด้วยการเดินไปถึงจุดหมาย ได้ปักธงชาติอังกฤษสมใจ
Robert Falcon Scott_ rare pictures from his South Pole race - Telegraph
หากทว่าเขากลับได้พบว่า มีธงของชาติอื่นปักอยู่ก่อนแล้ว ซึ่งหมายถึงคณะสำรวจจากนอร์เวย์นั่นเอง ที่ได้ชิงตำแหน่งมนุษย์กลุ่มแรกที่ไปเยือนขั้วโลกใต้ตั้งแต่วันที่ 14 ธ.ค. 1911 หรือก่อนหน้าทีมของฟัลคอนถึงกว่า 1 เดือน!! โดยผู้นำทีมของนักสำรวจชาวไวกิ้ง คือ โรอัลด์ อามุนด์เซน (Roald Amundsen) ผู้ที่ได้จารึกชื่อว่าเป็นชาวโลกคนชาติแรกที่เหยียบผืนแผ่นดินนั้น!
Roald Amundsen ภาพจาก https://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Falcon_Scott
อย่างไรก็ดี ในท่ามกลางความผิดหวัง ที่ไม่ได้ชัยชนะ กลับมีความน่าเศร้าสลดมากที่สุด เมื่อสก็อตต์ และทีมได้เสียชีวิตท่ามกลางกองน้ำแข็ง ระหว่างทางกลับ
ว่ากันว่า ทีมของฟัลคอน ซึ่งมี เอดเวิร์ด วิลสัน, เอดการ์ เอแวนส์, ลอว์เรนซ์ โอตส์ และ เฮนรี เบาเวอร์ส ได้ทยอยเสียชีวิตไปทีละคน
ภาพนี้ถ่ายเมื่อวันที่ 17 มกราคม 1912 หลังทำสำเร็จ ภาพจาก https://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Falcon_Scott
โดยเริ่มจากเอแวนส์ที่เสียชีวิตก่อน จนหนึ่งเดือนต่อมา โอตส์ได้เดินออกจากทีม และไม่กลับมาอีก จนกระทั่งช่วงเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน มีคนไปพบกับร่างที่ถูกแช่แข็งของคนที่เหลือในเต็นท์
อย่างไรก็ดี แม้ว่าสิ่งที่พวกเขาได้รับจากธรรมชาติอันโหดร้ายคือความตาย แต่พวกเขาก็ยังอุตส่าห์นำตัวอย่างหิน และฟอสซิลหนักกว่า 15 กิโลกรัมกลับมาด้วย
The Observation Hill cross, สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ระลึกถึงสก็อตต์และทีมในปี 2456 หรือ ค.ศ. 1913ภาพจาก https://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Falcon_Scott
สิ่งนี้จึงเป็นงานที่วางรากฐานการศึกษาวิทยาศาสตร์ยุคใหม่ในขั้วโลกใต้ ซึ่งมีการตั้งสถานีวิจัยขั้วโลกใต้อามุนด์เซน-สก็อตต์ (Amundsen-Scott South Pole Station) ที่ดำเนินการโดยโครงการแอนตาร์กติก (Antarctic Program) ของสหรัฐฯ ภายใต้การบริหารจัดการจากมูลนิธิวิทยาศาสตร์สหรัฐฯ (National Science Foundation) เพื่อเป็นเกียรติแก่นักสำรวจทั้งคู่
////////
ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก
https://board.postjung.com/630492.html
และ http://Robert Falcon Scott_ rare pictures from his South Pole race - Telegraph
และ วิกิพีเดีย
Robert Falcon Scott
| Robert Falcon Scott | |
|---|---|
|
|
| Born | 6 June 1868 Plymouth, Devon, England |
| Died | 29 March 1912 (aged 43) Ross Ice Shelf, Antarctica |
| Education | Naval cadet programme, HMS Britannia |
| Occupation | Royal Navy officer and antarctic explorer |
| Spouse(s) | Kathleen Bruce |
| Children | Peter Markham Scott |
| Parent(s) | John Edward Scott Hannah Scott |
| Awards | RGS Patron's Gold Medal (1904) Vega Medal (1905) Cullum Geographical Medal (1906) |
Captain Robert Falcon Scott, CVO, RN (6 June 1868 – 29 March 1912) was a British Royal Navy officer and explorer who led two expeditions to the Antarctic regions: the Discovery Expedition (1901–1904) and the ill-fated Terra Nova Expedition (1910–1913). On the first expedition, he set a new southern record by marching to latitude 82°S and discovered the Polar (Antarctic) Plateau, on which the South Pole is located. On the second venture, Scott led a party of five which reached the South Pole on 17 January 1912, less than five weeks after Roald Amundsen's Norwegian expedition. On their return journey, Scott's party discovered plant fossils, proving Antarctica was once forested and joined to other continents.[1] A planned meeting with supporting dog teams from the base camp failed, despite Scott's written instructions, and at a distance of 150 miles from their base camp and 11 miles from the next depot, Scott and his companions perished.
Before his appointment to lead the Discovery Expedition, Scott had followed the career of a naval officer in the Royal Navy. In 1899, he had a chance encounter with Sir Clements Markham, the president of the Royal Geographical Society, and thus learned of a planned Antarctic expedition, which he soon volunteered to lead.[2] Having taken this step, his name became inseparably associated with the Antarctic, the field of work to which he remained committed during the final 12 years of his life.
Following the news of his death, Scott became a celebrated hero, a status reflected by memorials erected across the UK. However, in the closing decades of the 20th century, Scott became a figure of controversy, with questions raised about his competence and character. Commentators in the 21st century have regarded Scott more positively after assessing the temperature drop below −40 °C (−40 °F) in March 1912 and after re-discovering Scott's written orders of October 1911, in which he had instructed the dog teams to meet and assist him on the return trip.[3]