คอลัมนิสต์

คมเคียวคมปากกา - ใครฆ่าลูกทุ่ง? (1)

คมเคียวคมปากกา - ใครฆ่าลูกทุ่ง? (1)

30 มี.ค. 2554

ต้องขอทำความเข้าใจกับผู้อ่านว่า ผมเขียนบทวิจารณ์ชิ้นนี้ ด้วยความรักและห่วงวงการเพลงลูกทุ่ง มิได้มุ่งหมายจะทำลายชื่อเสียงขององค์กรหรือกลุ่มบุคคลใด

  ตอนแรกผมคิดว่าจะเขียนติติงกันบ้าง ดังที่ได้ตีพิมพ์ไปในคอลัมน์นี้ไปแล้วสองสัปดาห์ก่อน แต่เมื่อได้ชมเทปบันทึกการแสดงสดคอนเสิร์ต "7 ทศวรรษลูกทุ่งไทย น้อมใจถวายพระพร" ผ่านทีวีดาวเทียม "บีเคเค แชนแนล" ก็รู้สึกว่า มันวังเวงหัวใจเหลือเกิน

 หากคอนเสิร์ตหนนี้ เป็นการแสดงดนตรีที่จัดกันอยู่บ่อยๆ แถวศาลาเฉลิมกรุง ผมก็จะไม่พูดถึงเลย แต่นี่เป็น "งานหลวง" พ่วง "งานราษฎร์" แถมมีการนำ "เงินภาษีอากรของประชาชน" ไปดำเนินการ มันจะปล่อยให้เลยผ่านไปเฉยๆ คงไม่ได้

 "หากย้อนเวลากลับไปเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว เพลงลูกทุ่งได้เดินทางมาแล้วกึ่งศตวรรษ ซึ่งในปีนั้นเอง กระทรวงวัฒนธรรม โดยสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น กรมส่งเสริมวัฒนธรรม) ก็ได้มีการจัดงาน "กึ่งศตวรรษลูกทุ่งไทย" ขึ้น ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ด้วยเหตุผลหนึ่งที่ว่า ต้องการสร้างกระแสความนิยม และกระตุ้นให้ทุกฝ่ายหันกลับมาให้ความสำคัญกับการอนุรักษ์สืบสานเพลงไทยลูกทุ่งให้คงอยู่ต่อไป"

 ถ้อยแถลงข้างต้นเป็น "สาร" จาก สมชาย เสียงหลาย ปลัดกระทรวงวัฒนธรรม ที่ปรากฏอยู่ในหนังสือ "7 ทศวรรษลูกทุ่งไทยฯ"

 เมื่อโจทย์ตั้งไว้ว่า ต้องสืบสานเพลงลูกทุ่งไทย อภินันท์ โปษยานนท์ อธิบดีกรมส่งเสริมวัฒนธรรม ก็ขานรับตามภาระหน้าที่

 "กรมส่งเสริมวัฒนธรรม ซึ่งเป็นหน่วยงานที่มีภารกิจหน้าที่ในการส่งเสริมและเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมของชาติ ให้ดำรงอยู่และสืบทอดต่อไปยังคนรุ่นหลัง และเป็นหน่วยงานหนึ่งที่ร่วมสนับสนุนการจัดงานครั้งนี้..."

 คอนเสิร์ต 7 ทศวรรษลูกทุ่งไทยฯ จึงเป็นภาคต่อของ "กึ่งศตวรรษลูกทุ่งไทย" ครั้งที่ 1-2 อย่างมิต้องสงสัย

 แต่การแสดงคอนเสิร์ตดังกล่าว กลับทำได้ต่ำกว่ามาตรฐาน และเทียบไม่ได้กับคอนเสิร์ตกึ่งศตวรรษลูกทุ่งไทยทั้งสองครั้ง

 ขนาดคอนเสิร์ต "60 ปี เล่าขานตำนานลูกทุ่งไทย" เมื่อ 15 กันยายน 2542 ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย สำนักคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ยังทำได้ดีกว่านี้
 
 แทนที่การจัดงานสืบสานตำนานลูกทุ่งไทย จะดีขึ้นกว่าครั้งแรกๆ เพราะมีการสรุปบทเรียน แต่ภาพที่เห็นในคอนเสิร์ต 7 ทศวรรษลูกทุ่งไทยฯ มันกลับเตี้ยต่ำเหมือนเพลงสาละวันเตี้ยลง

 นิพิฏฐ์ อินทรสมบัติ รมว.วัฒนธรรม อาจเป็นนักการเมืองผู้ช่ำชองเชิงกฎหมาย และเป็นผู้แทนฯ บ้านนอก แต่การสนับสนุนให้มีการจัดคอนเสิร์ตหนนี้ สะท้อนว่า "ท่านรัฐมนตรี ไม่รู้จักวงการลูกทุ่ง"

 ทำไม "กึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย" หรือ "60 ปี เล่าขานตำนานลูกทุ่งไทย" จึงประสบความสำเร็จ มีผู้คนชื่นชมทั้งประเทศ

 อย่างหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้คือ รัฐมนตรีที่เข้ามาเป็น "แม่งาน" นั้นมีกึ๋นและรู้จัก "คนลูกทุ่งตัวจริง"
 ไม่ว่าจะเป็น กร ทัพพะรังสี ที่ปั้นกึ่งศตวรรษลูกทุ่งไทย จนตราตรึงอยู่ในใจผู้คน หรือ สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล ที่อยู่เบื้องหลังคอนเสิร์ต 60 ปี เล่าขานตำนานลูกทุ่งไทย

 แม้ "นิพิฏฐ์" จะได้นักร้องลูกทุ่งดังในอดีต สดใส รุ่งโพธิ์ทอง เป็นที่ปรึกษา แต่ผลงานที่ออกมากลับ "สอบตก" ในทัศนะของผมและคนลูกทุ่งอีกจำนวนไม่น้อย

 วันพุธหน้า ผมจะมาให้คำตอบว่า มันสอบตกในประเด็นใดบ้าง? และ "สดใส" ไม่ต้องมาแก้ตัวหรือออกตัวอะไรอีกนะครับ

 รัฐมนตรีแห่งพัทลุง อย่าโกรธข้าราชการกรมส่งเสริมวัฒนธรรม แต่ควรจดจำว่า ใครทำให้ท่านต้องสอบตก ก็พอแล้ว!!

"บรรณวัชร"