ทรัมป์ มายาภาพของชาวอเมริกัน | คมชัดลึก

           ต้องยอมรับว่า กระแสของ โดนัลด์ ทรัมป์ ผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐ ยังแรงไม่ตก มาแนวโอบามาเหมือนเมื่อ 8 ปีก่อน คือเป็นมือใหม่ทางการเมืองที่กล้าชูนโยบายใหม่ไอเดียแหวกขนบ ทำให้ได้ใจคนจำนวนมากที่อยากเห็นการเปลี่ยนแปลงจากสภาวะเส็งเคร็งที่จิตตนกำลังประสบ อย่างไรก็ตาม นี่เป็นแค่มายาภาพเท่านั้นกระมัง เพราะเมื่อถึงวันที่ 8 พฤศจิกายน อเมริกันชนอาจไม่กล้าเลือกการเปลี่ยนแปลงแบบสุดขั้ว เรียกความขัดแย้งตามมากับอนาคตที่ยังไม่กระจ่าง

           ทรัมป์ ไม่ใช่นักธุรกิจแสนล้านแบบปกติที่นั่งเล่นเกมแห่งอำนาจและเงินตราอยู่เงียบๆ คอยชักใยตัวแทนให้ปกป้องผลประโยชน์ของตน แต่เขากระหายชื่อเสียงความโด่งดังจนขยายวงไปสู่ภาคความบันเทิงด้วย คล้ายกับเสี่ยชาเขียวบ้านเราไหม ยิ่งกว่านั้น ทรัมป์อาศัยลูกเล่นด้านการโฆษณาชวนเชื่อสร้างข่าวหวือหวาพาตนเองเข้าแข่งขันทางการเมืองแบบบ้าระห่ำ เทคนิคนี้จับใจชาวอเมริกาที่คลั่งไคล้ฮีโร่ เสพติดดราม่าและต้องการเปลี่ยนแปลงสังคม นโยบายแหวกแนวของเขาเรียกแขกได้เป็นอย่างดี ที่เกลียดเขาไม่ต้องพูดถึง ตอนนี้หายงงกันแล้วพยายามรวมกลุ่มต่อต้านเขาด้วยความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นทุกที ส่วนพวกที่ชอบนั้นก็เพราะทรัมป์พูดในสิ่งที่ตนต้องการลึกๆ ในใจตนเอง

           แต่อนุรักษนิยมขวาจัดพร้อมจะครองสหรัฐหรือ เพราะทรัมป์ไปไกลกว่าจอร์จ ดับเบิลยู บุช นีโอคอนเซอร์เวทีฟมากนัก ในปีนี้เราก็เห็นผู้แข่งขันชิงตำแหน่งที่เป็นขวาจัดมาแรงในยุโรปหลายประเทศ แต่พอถึงรอบสุดท้ายคนก็ไม่กล้าเลือกให้เป็นผู้นำ เพราะกลัวจะพาประเทศเข้าสู่สงคราม เข้าสู่ภาวะแตกแยกรุนแรงในประเทศ แล้วจะกล้าเลือกทรัมป์กันไหม เพราะสังคมอเมริกาหลังยุคสงครามเย็นไม่ใช่เป็นแบบในอดีต ที่เชื้อสายเดี่ยวชาติพันธุ์ผิวขาวจะชี้นิ้วบงการอะไรก็ได้อีกแล้วในอีกมุมหนึ่ง ทรัมป์อาจดูดีกว่านางฮิลลารี คลินตัน ในแง่ปัญหาที่กระทบตรงต่อชาวบ้าน เช่น อาจแก้ปัญหาเศรษฐกิจดีกว่า เพราะเขามาจากพ่อค้าหรือดูมุ่งมั่นปราบปรามการก่อการร้ายมากกว่า แต่เมื่อรณรงค์หาเสียงโจมตีกันตรงๆ จากนี้ไปจนถึงเลือกตั้ง ประชาชนน่าจะกลับไปยึดมั่นแนวทางเดิมที่สหรัฐเป็นมาโดยตลอดมากกว่า

           นโยบายคลินตันอาจไม่หวือหวาและดำรงความต่อเนื่องจากของเดิม แต่เป็นไปในแนวทางที่อเมริกาชนคุ้นเคย คือเน้นอุดมการณ์ประชาธิปไตยและสิทธิมนุษยชน เพิ่มความแข็งแกร่งทางทหาร สอดมือเข้าเกี่ยวข้องกับการแก้ปัญหาในภูมิภาคต่างๆ โดยเรื่องในประเทศก็มิได้ละเลย นางคลินตันมีเพื่อนในเวทีโลกมากกว่า ไม่อ่อนข้อให้จีนหรือรัสเซียเพราะหวังผลประโยชน์ด้านการค้า ตรงนี้น่าจะถูกใจชาวอเมริกันจำนวนมาก ที่เชื่อว่าตราบใดที่ศักดิ์ศรีและความแข็งแกร่งของประเทศยังมีอยู่ ประเทศก็จะยังคงรักษาผลประโยชน์ภายใต้สภาวะความไม่แน่นอนระหว่างประเทศเอาไว้ได้