เวเนซุเอลา คืออนาคตของไทยหรือ(จบ) | คมชัดลึก

          เวเนซุเอลากำลังประสบกับภาวะข้าวยากหมากแพงอย่างสาหัส นำไปสู่ปัญหาสังคมและการเมืองอย่างหนักหน่วง เจียนจะล่มสลายทั้งประเทศดังที่ว่าไปแล้วเมื่อสัปดาห์ก่อน ปัญหาที่แท้จริงของประเทศนี้เกิดจากนโยบายที่ผิดพลาดของรัฐบาลนั้นก็จริง แต่ปัจจัยภายนอกก็มีส่วนไม่น้อย ทางแก้อาจเป็นการยอมรับความจริง ขณะที่ไทยก็อย่าไปเดินตามรอยเขา

          ราคาน้ำมันที่ตกต่ำทั่วโลกตั้งแต่ปี 2557 เป็นตัวการหลักตรงหน้าที่ทำให้เศรษฐกิจเวเนซุเอลาพัง ด้วยการที่พึ่งพาแต่ส่งออกน้ำมันสูงถึง 98 เปอร์เซ็นต์ของสินค้าส่งออกทั้งหมด เมื่อราคาน้ำมันตก เงินตราต่างประเทศก็เข้ามาครึ่งเดียว รัฐบาลก็ไม่มีงบประมาณไปทำอะไร ทุกอย่างชะงักงัน ในเมื่อไร้เสถียรภาพกันอย่างนี้ก็ไม่มีการลงทุนจากต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม ถ้าต้องการเข้าใจวิกฤติที่เกิดขึ้นนี้ต้องย้อนดูไปเมื่อยี่สิบปีมาแล้ว ตั้งแต่ที่ฮูโก ชาเวซ ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีแล้ววางยุทธศาสตร์เอาไว้ให้ประเทศเป็นแบบนี้

          ทันทีที่ฮูโก ชาเวซ อดีตคอมมิวนิสต์นักปฏิวัติได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีเมื่อปี 2541 เขาเอาปรัชญาที่เขาสู้มาตลอดชีวิตมานำพาประเทศ นโยบายสังคมนิยมนั้นดีถ้าไม่ใช้สุดขั้วจนเกินไป แต่ ชาเวซ สวนทางโลกด้วยการแปรรูปวิสาหกิจสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานกลับมาเป็นของรัฐ และใช้รัฐเป็นตัวกำหนดวิถีความกินดีอยู่ดีของประชาชนด้วยการอุดหนุนรายได้ต่างๆ นโยบายนี้เวิร์กพอสมควรในภาวะเศรษฐกิจปกติ เพราะชาวบ้านอยู่ดีกินดี กระจายรายได้ทั่วถึง จนทำให้แม้ชาเวซจะตายไป ทายาทของเขาคือ นิโคลาส มาดูโร ยังได้คะแนนเสียงเป็นประธานาธิบดีต่อ แต่ขณะเดียวกันนโยบายนี้ก็ทำลายการแข่งขันของทุน (อันนี้นักธุรกิจและประเทศประชาธิปไตยไม่ชอบกันมาก) ทั้งยังส่งเสริมทุจริตคอร์รัปชั่น

          การเปลี่ยนประเทศเป็นสังคมนิยมสุดขั้วก็ย่อมทำให้ทะเลาะกับอเมริกา ประเทศใหญ่ทางเหนือที่กังวลว่าละตินอเมริกา ซึ่งเป็นเขตอิทธิพลของตนจะกลายเป็นปรปักษ์กับตนเหมือนยุคสงครามเย็น อเมริกาก็กดดันรัฐบาลการากัสใหญ่เลย ยิ่งมีการปราบปรามผู้เห็นต่าง โอบามาก็คว่ำบาตรทางเศรษฐกิจให้หนักขึ้นไปอีก พรรคพวกชาติละตินอเมริกาเห็นว่ารัฐบาลมาดูโรแข็งกร้าวเกินไปก็ชักถอยห่าง ส่วนจีนก็ไม่กล้าจ่ายเงินมาก เพราะกลัวเสถียรภาพรัฐบาลการากัสไม่ยั่งยืน

          ที่เขียนมานี่สังเกตว่าปัจจัยและสถานการณ์ของไทยมีส่วนคล้ายคลึงกับเวเนซุเอลา ในบางแง่มุมของการบริหารประเทศเรายังมีความขัดแย้งระหว่างฝ่ายที่ต่างมีมวลชนจำนวนมากหนุนหลัง การคอร์รัปชั่นก็ยังมี มีการกดดันจากสหรัฐ และสภาพเศรษฐกิจที่ยิ้มไม่ออกเพิ่มขึ้น ซึ่งอาจส่งผลให้สังคมเครียดหนักตามมาด้วย อย่างไรก็ตาม การแก้ไขปัญหาด้วยการไม่เลือกทำตามอย่างที่เวเนซุเอลาทำ สิ่งที่อาจทำพลาดไปก็กลับลำเสีย ความขัดแย้งระหว่างกลุ่มลดลงด้วยความยุติธรรม มีการขจัดคอร์รัปชั่นอย่างจริงจังมุ่งมั่นผูกสัมพันธ์อันดีกับมหาอำนาจนั้นน่าจะทำให้บั้นปลายไทยมิได้เหมือนเวเนซุเอลา