เจ้าพ่อชนบท
เจ้าพ่อชนบท : ไปสู่ถนนดินลูกรัง โดยเฉลิมศักดิ์ แหงมงาม
วันหนึ่ง ผมเข้าไปนั่งในร้านอาหารแห่งหนึ่ง ในอำเภอบ้านเกิด บ้านนอกไกลปืนเที่ยง พาพี่สาวและลูกชายไปกินข้าวมื้อเที่ยง
ผมได้ยินเสียงพูดคุยโขมงโฉงเฉงดังมาอย่างไม่เกรงใจ แวบมองผ่านเข้าไปสัมผัส คนหนึ่งผมรู้จัก มีตำแหน่งเป็นถึงนายกองค์การบริหารส่วนตำบล ผู้บริหารภาคประชาชน ส่วนอีกคนนั่งตรงข้ามนายก น่าจะเพื่อนหรือไม่ก็ผู้รับเหมาก่อสร้าง
เนื้อหาการพูดคุย ไม่พ้นเรื่องงานรับเหมาก่อสร้าง กำไรขาดทุน โครงการนี้ใครได้ไป ส่วนงานหน้าอนาคตใกล้ๆ ใครจะได้ทำ
ผมนั่งก้มหน้านิ่ง ฟังไปเงียบๆ ไม่อยากหันไปมองหรือสบตาชายสองคน ที่กำลังพูดคุยธุรกิจภาครัฐกันอย่างจริงจัง ผมไม่อยากให้เขาเข้ามาทัก แล้วก็รู้สึกเลี่ยนกับเนื้อหาที่เขาพูดคุยกัน ผมฟังมาเกือบทั้งชีวิตการทำงานราชการผ่านมา
นี่คือวังวนกระแสหลักในชนบท ณ เวลาขณะนี้ ระบบแห่งการแย่งยื้อผลประโยชน์ กำไรขาดทุน การดิ้นรนแสวงหาผลกำไรจากภาครัฐ รวมถึงการดิ้นรนให้ได้มาซึ่งอำนาจปกครองบ้านเมือง เริ่มต้นที่หมู่บ้าน ตำบล อำเภอไปจนกระทั่งระดับจังหวัด แม้ตำแหน่งในภาคราชการก็ตาม ถ้าสามารถผลักดันบริวารญาติพี่น้องเข้าไปนั่งครองตำแหน่งได้เป็นไม่เว้น ใครใกล้ตำแหน่งใด ก็ยื้อยุดตำแหน่งนั้นเป็นที่หมาย จุดมุ่งก็คือผลประโยชน์และอำนาจ
เราเรียกกันว่า "การกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น” ฝึกประชาชนให้ปกครองตนเอง ในรูปลักษณ์ที่นักวิชาการเรียกกันว่า “การปกครองในระบอบประชาธิปไตย”
แท้จริงคือการฝึกให้ประชาชนแย่งชิงผลประโยชน์และอำนาจ ผสานไปกับการสร้างสรรค์พัฒนาบ้านเกิดเมืองนอน ยิ่งพัฒนามากขึ้นเท่าไร การคอร์รัปชั่นก็บานเบ่งมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างไม่มีวันสิ้นสุด เพราะเป้าหมายอยู่ที่กำไร ความเจริญอย่างถึงขีดสุดทั้งครอบครัวและหมู่บ้านตำบลตนเอง
“เจ้าพ่อชนบท” จึงเกิดขึ้นเพราะเหตุนี้ ใครมือยาวกว่า ก็พยายามยื้อยุด ดิ้นรน ไขว่คว้า ได้มาแล้ว ก็คิดหาวิธีการเรียกทุนคืนทุกวิถีทาง เงินทุกเม็ดหรืออาจจะทุกโครงการพัฒนา เพื่อเอาสิ่งที่ลงทุนไปกลับคืนมาให้มากที่สุด แล้วก็เอาสิ่งที่ได้มาใช้ต่อเกม เพื่อให้ตนและบริวารว่านเครือได้ครองอำนาจและผลประโยชน์กันต่อไป
ชาวไร่ชาวนาทุกวันนี้ก็เช่นกัน ดิ้นรนอย่างอ่อนล้าเพื่อเร่งผลผลิตพืชไร่เข้าสู่การแข่งขัน อดีตอาจเหน็ดเหนื่อยก็เพียงเพื่อการมีอยู่มีกิน ไม่แสวงหาอย่างเกินตัว ทว่าปัจจุบัน กลับต้องเน้นการลงทุนและกำไรเป็นที่ตั้ง รุกไปข้างหน้าอย่างไม่หยุด เพื่อการก้าวขึ้นสู่การเป็นเจ้าพ่อในชนบทหมู่บ้านและตำบล
นี่คือบ้านนอกทุกวันนี้ บ้านนอกที่ทุกเวลานาที เต็มด้วยการแข่งขันอย่างไม่หยุดยั้ง เพื่อสร้างความมั่งคั่งให้เกิดมีขึ้น ทั้งที่ก่อนสิ้นลมหายใจ เขาก็ให้คำตอบกับตนเองไม่ได้ว่า ความสุขแท้จริงอยู่ที่ไหน ทรัพย์สินใช่ไหม หรือการนอนอยู่บนกองเงินกองทองก่อนจากโลกนี้ไป
นี่คือวังวนความเจ็บร้าว ที่ลืมรากเหง้าความเป็นไทยอย่างสิ้นเชิง มันคือเส้นทางแห่งหายนะที่จะพาหมู่บ้านตำบลล่มจม
เจ้าพ่อชนบทยังไม่จบ....คงต้องเขียนถึงอีกหลายบท โปรดติดตาม