แรงงานข้ามชาติต้องอยู่คู่กับสังคมไทย | คมชัดลึก

            มายาคติเรื่องความน่ากลัวของแรงงานข้ามชาตินั้น มีอยู่คู่สังคมไทยมานานแล้ว คนไทยจำนวนมากรู้สึกไม่สบายใจเมื่อเห็นคนที่พูดไทยเสียงแบๆ ขายของ ให้บริการหรือเดินผ่านพวกเขา นี่เป็นเรื่องปกติของคนที่ไม่ค่อยได้สัมผัสกับโลกกว้างทั้งทางรูปธรรมและทางความคิด พวกเขารู้ว่าแรงงานข้ามชาติในไทยนั้นมีมาก แต่อยากจะจำกัด และถ้าเป็นไปได้ก็ให้พ้นๆ ไทยไปเสีย เมื่อ ออง ซาน ซูจี มาเยือนไทยเดือนก่อน การเรียกร้องหลายอย่างทำให้พวกเขายิ่งกลัว ทั้งที่บางทีคุณภาพชีวิตของแรงงานต่างชาติที่ดีขึ้นจะทำให้สังคมอยู่ดีกินดีมีความปลอดภัยขึ้นก็ตาม

            สังคมไทยมีความจำเป็นต้องอาศัยแรงงานด้อยสิทธิจากต่างชาติมานานแล้ว ตั้งแต่โบราณปัจจัยหลักในการสร้างความเข้มแข็งให้แก่บ้านเมืองอย่างสำคัญประการหนึ่งของชาวอุษาคเนย์ก็คือ การกวาดต้อนครัวคนต่างพันธุ์มาเป็นทาสเป็นเชลย มาทำงานให้เจ้านายในราคาถูก เป็นอย่างนี้มาตลอดจนถึงทุกวันนี้ เราจึงมีชุมชนคนเชื้อสายต่างๆ ทั่วทุกเมืองทุกอำเภอ และเพราะการที่สังคมไทยมีลักษณะผนวกกลืนมากกว่ากีดกัน ทำให้คนไทยเป็นลูกผสมกันแทบจะทั้งหมด ทั้งต่างมีโอกาสเลื่อนลดฐานะทางสังคมได้

            แต่ผู้มาก่อนก็มักจะตั้งกำแพงปกป้องสิทธิของตัวต่อผู้มาใหม่ แรงงานต่างด้าวถูกกีดกันสิทธิไม่ให้เท่าเทียมกับคนไทย แต่จะได้ถึงเมื่อใด คนไทยบางกลุ่มยังเชื่อว่าไม่มีพวกเขาเราก็อยู่ได้ เพราะคนไทยตกงานยังมีมากมาย พวกเขาเชื่อว่าที่ประเทศเต็มไปด้วยคนพม่ารามัญหลายล้านคนก็เพราะพ่อค้าเห็นแก่ของถูก เอางานของคนไทยไปให้คนต่างด้าว และยังมโนต่อไปว่า ถ้าสังคมปลอดคนต่างด้าวที่ไม่ฉลาดและมีแต่โรคพวกนี้แล้วสังคมไทยจะดีนั้น

            เรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องจริง เพราะงานหลายอย่างเป็นงานที่เรียกร้องให้ตายคนไทยก็ไม่ทำ เพราะเหนื่อยยากหรืออันตราย ไม่คุ้มค่า งานเหล่านี้ต่อให้ค่าแรงสูง คนไทยก็ไม่ทำ เพราะเรามิได้พัฒนาคนไทยระดับล่างให้เป็นผู้สู้ชีวิตทุกรูปแบบ สังคมไทยก้าวขึ้นมาเป็นสังคมกำลังพัฒนาระดับกลางที่คนมีสิทธิเลือกได้ พวกเขาอาจเลือกไปทำงานแบบนี้ในเกาหลีใต้หรืออิสราเอล แต่จะไม่ทำงานในไทยที่ค่าแรงถูกกว่า ถ้าพวกเขาเลือกได้ก็จะรับงานเบาค่าแรงน้อยๆ ตามลักษณะประจำชาติที่มัก "ตำข้าวสารพอกรอกหม้อ” ต้องมีการปรับโครงสร้างความคิดกันจึงจะดึงคนไทยว่างงานเข้าสู่ระบบไม่เลือกงานได้ ซึ่งอาจรวมถึงการเลิกบ้าวุฒิบัตรด้วย

            และในเมื่อแรงงานต่างด้าวมันจำเป็นก็ต้องให้มีอยู่ แต่ก็ต้องให้สอดคล้องกับบรรทัดฐานของโลกด้วย สิทธิพื้นฐานที่เขาเรียกร้องควรพิจารณาอย่างยิ่งยวด โดยเฉพาะสิทธิความเป็นมนุษย์ การได้สิทธิใกล้เคียงกับคนไทย ให้พวกเขาไม่ถูกเอารัดเอาเปรียบ และให้มีโอกาสรับความสุขอื่นนอกเหนือจากปัจจัยสี่ที่ต้องดีเพียงพอนั้นเป็นสิ่งที่ควรทำ ไม่เช่นนั้นแรงงานชั้นดีก็จะเลื่อนไหลไปที่อื่น สังคมที่ดีต้องปิดโอกาสเงื่อนไขเพาะเชื้อความรู้สึกเป็นปรปักษ์ในใจพวกเขา เพราะนั่นอาจนำไปสู่ผลเสียอย่างใหญ่หลวงต่อสังคม ไหนๆ เราก็ต้องพึ่งพากันแล้ว ก็เติมน้ำใจแห่งมนุษยธรรมลงในกฎระเบียบไปมากๆ เถิด