สถานีจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิง | คมชัดลึก

          การเดินทางบนถนนพหลโยธิน สถานีจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเป็นสิ่งจำเป็นที่นักเดินทางต้องแวะพัก ไม่ว่า เชลล์ เอสโซ่ ซัสโก้ บางจาก คาลเท็กซ์ ตั้งอยู่เกือบตลอดเส้นทาง สมัยก่อนผมแวะพักปั๊ม ปตท.เป็นหลัก เพราะเห็นสถานที่กว้างขวาง รถเข้าไปจอดได้สบาย ปลอดภัยหายห่วง อีกทั้งห้องน้ำพร้อมสรรพ สะอาดสะอ้านน่าใช้ รวมถึงห้างสรรพสินค้า บริการเครื่องอุปโภคบริโภคยี่สิบสี่ชั่วโมง ร้านกาแฟมีครบครัน

          ทว่า ระยะหลังผมเริ่มถอย หันมาใช้สถานีน้ำมันเชื้อเพลิงขนาดเล็ก รถไม่ค่อยเข้า เพราะความรู้สึกบอกผมว่า สถานีใหญ่ๆ อาคารทันสมัย ไฟหลากแสงสีนั้น ผู้คนมากเกินไปแล้ว ช่วงเทศกาลวันหยุดยาว รถอัดเต็มแน่น ต้องต่อแถวเรียงกันเข้าไปในปั๊ม

          ยิ่งมีห้างสรรพสินค้าเจ็ดสิบเอ็ด ปรับปรุงให้ทันสมัย ย้ายร้านมาชิดริมทางมากยิ่งขึ้น เพื่อให้รถผ่านไปมาแลเห็นแต่ไกล มีห้างยี่สิบสี่ชั่วโมงมาเปิดบริการในสถานีจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงแล้วนะ คุณขาดฉันไม่ได้หรอก มันคือสิ่งจำเป็นสำหรับนักเดินทาง

          สถานีน้ำมันเชื้อเพลิงก็เช่นกัน ปัจจุบันเริ่มแตกหน่อไปยังพื้นที่อำเภอเล็กๆ บนเส้นทางสายหลัก สมัยก่อนต้องใช้เวลานานพอสมควรกว่าจะสร้างเสร็จ แต่ยุคสมัยนี้ก่อสร้างอย่างเร่งรีบ เสร็จอย่างรวดเร็วปานจรวด ทั้งร้านค้ารวมถึงสิ่งอำนวยความสะดวก ล้วนวัสดุเพิ่มอุณหภูมิความร้อนแล้งให้แก่โลกมากยิ่งขึ้น

          ไม่มีพื้นที่ใดเลยที่จะเห็นพื้นดิน ต้นไม้ใบหญ้า มันคือแผ่นดินคอนกรีตเนื้อๆ โครงหลังคา เสาแต่ละต้นทำด้วยเหล็กอย่างหนา ยิ่งฝ้าเพดาน วัสดุมุงหลังคา ผนังสำเร็จรูป ล้วนซีเมนต์และแผ่นอะลูมิเนียมทำสำเร็จ จับยัดใส่ตามแบบแล้วขันนอต ในอาคารต้องเปิดเครื่องทำความเย็นตลอดเวลา ขับรถผ่านเมื่อแล้งจัดๆ ก้าวเท้าลงจากรถกระแสไอร้อนผ่าวปะทะเรือนร่าง เหมือนเดินเข้าไปในกระทะร้อนๆ ต้องรีบก้าวยาวๆ เข้าอาคารเย็นๆ ที่เปิดไฟนีออนสว่างไสว มองหาเครื่องดื่มดับกระหาย แถมพ่วงของขบเคี้ยว เหมือนบังคับอยู่กรายๆ ให้ผู้เดินทางต้องเข้าไปโดยอัตโนมัติ เพื่อคลายร้อน

          เดี๋ยวนี้ผมเปลี่ยนมาแวะพักรถตามปั๊มเล็กๆ เงียบๆ สามารถมองเห็นเงาแมกไม้ มีร้านขายข้าวแกงชาวบ้าน กาแฟราคาถูก บริการอย่างเป็นกันเอง ไม่ใช่พนักงานขายต้องท่องจำถ้อยคำ ปล่อยวลีทุนนิยม เพื่อให้คนใช้บริการซื้อของมากๆ ยิ่งขึ้น ขายหนึ่งแถมหนึ่งอะไรปานๆ นั้น

          ปั๊มเล็กๆ บางปั๊ม ปัจจุบันกำลังฉีกรูปแบบ เน้นการอนุรักษ์ธรรมชาติมากยิ่งขึ้น แม้ยังไม่สมบูรณ์ ทว่าก็ยังมีแผ่นดินให้เห็น มีแมกไม้ปลูกเป็นแนว ถึงคนเข้ามาไม่มาก ทว่าเข้าไปรับลมเย็นๆ ใต้หลังคา ร่มไม้สบายๆ

          อยากฝากสถานีน้ำมันที่เริ่มจะขยับ อย่าใช้การตลาดวาดฝัน เก็งกำไรอย่างไม่รู้จักพอ ปล่อยให้มีร้านแบบบ้านๆ แม่ค้าหน้าคล้ำๆ มานั่งขายได้บ้าง

          ใครเป็นนักเดินทาง ลองใช้วิธีอย่างผมดู อย่ามองแต่ความทันสมัย บริการเลิศหรู รอบทิศทาง ถ้าคิดเพียงแค่นั้น ต้องมีเงินเต็มกระเป๋า

          ลองแวะรถเข้าไป...ช่วยเหลือคนไทยด้วยกันครับ.