คอลัมนิสต์

อาสาสมัครดับไฟป่า

อาสาสมัครดับไฟป่า

06 เม.ย. 2559

อาสาสมัครดับไฟป่า : ไปสู่ถนนดินลูกรัง โดยเฉลิมศักดิ์ แหงมงาม

              อาสาสมัครดับไฟป่า คืออาสาสมัครภาคประชาชน รวมตัวกันขึ้นเพื่อดับไฟชายป่าเขาในพื้นที่หมู่บ้านตำบลเขตชนบท ปัจจุบันน่าจะก่อเกิดอย่างมากมายทั่วผืนแผ่นดินไทย

              ในยุคแผ่นดินแล้งร้อน กระจายออกไปเกือบทุกหนแห่ง ก่อให้เกิดการรวมตัวภาคประชาชน ที่จะเข้ามาอาสาดับไฟป่าในพื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดไฟไหม้ลุกลาม

              ปีที่ผ่านมาผมเคยร่วมกับเจ้าหน้าที่กรมทรัพยากรธรรมชาติและป่าไม้ สาธิตการดับไฟป่าในพื้นที่ อ.สามเงา จ.ตาก ในเขต ต.บ้านนา และต.ยกกระบัตร สอนให้ชาวบ้านได้รู้ถึงการดับไฟป่าอย่างถูกวิธี รวมถึงการให้ความรู้ถึงผลร้ายของการจุดไฟเผาป่าบนภูเขา

              แท้จริง ผู้ขับเคี่ยวการดับไฟป่าอย่างเอาจริงเอาจังจนเป็นที่ยอมรับระดับอำเภอก็คือ อาสาสมัครภาคประชาชนนั่นเอง โดยเฉพาะ ต.ย่านรี มีกำนันชื่อสง่า เป็นผู้รู้ เชี่ยวชาญการดับไฟเป็นพิเศษ ไฟเกิดที่ไหนกำนันตำบลย่านรี เข้าถึงพื้นที่ในทันที ทันต่อเหตุการณ์เกือบทุกครั้ง รวมถึงการชักชวนกลุ่มชาวบ้านจิตอาสา กลุ่มหนุ่มสาว ออกไปดับไฟ ทำแนวกันไฟอย่างมิได้ว่างเว้น

              พื้นที่ป่าหลังหมู่บ้าน ต.ย่านรี จึงยังคงอุดมสมบูรณ์ มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่พอสมควร หากจะมีการสาธิตหรือศึกษาเกี่ยวกับการดับไฟในพื้นที่ หน่วยงานราชการมักจะพาเข้ามาศึกษาและดูงานที่ ต.ย่านรี เพราะได้เห็นภาพจริงๆ ของการดับไฟ การทำแนวกันไฟได้อย่างมีประสิทธิภาพ เป็นแบบอย่างให้แก่พื้นที่อื่นๆ ได้เป็นอย่างดี

              อีกหน่วยงานหนึ่ง ในปี 2559 ได้รับทราบข่าวการออกไปดับไฟป่าอย่างเอาจริงเอาจัง ถือได้ว่าเป็นอาสาสมัครอุทิศแรงกายแรงใ ดับไฟป่าโดยเฉพาะ นั่นคือหน่วยดับไฟป่าเขื่อนภูมิพล นำโดยหัวหน้าหน่วยป้องกัน รักษาความสงบเรียบร้อยของเขื่อนภูมิพล ขนาดเจ้าตัวล้มหมอนนอนเสื่อ เพราะต่อสู้กับพายุไฟ ภาคราชการต้องไปให้ขวัญกำลังใจถึงที่พัก

              เขื่อนภูมิพลทำงานในพื้นที่ร่วมกับภาคประชาชนได้อย่างสนิทแนบแน่น ทำให้พื้นที่ป่าบริเวณเขื่อนเขียวชอุ่ม มีการรณรงค์ทำฝายแม้ว ฝายหินทิ้งขนาดเล็กในลำห้วยแถบชายเชิงเขา ตามแนวทางพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ปัจจุบันน่าจะมีฝายแม้วมากกว่า 1 หมื่นแห่ง โดยเฉพาะในพื้นที่เทือกเขาใกล้ตัวเขื่อน ต้องสร้างความชุ่มชื้นอย่างต่อเนื่อง รักษาสมดุลระหว่างสิ่งแวดล้อมกับตัวเขื่อน โดยเฉพาะพื้นที่ป่าบนภูเขา

              ใครมาท่องเที่ยวทำกิจกรรมเกี่ยวกับเขื่อนภูมิพล ไม่ว่าถีบจักรยานเสือภูเขา แข่งเรือพายระดับประเทศ ล่องแพเหนือเขื่อน รวมถึงการสัมมนาของหน่วยราชการ สถาบันการศึกษา เขื่อนภูมิพลเป็นไม่เว้นเชิญชวนให้ช่วยกันทำกิจกรรมสร้างฝายแม้ว ฝายหินทิ้งอยู่เสมอ

              แม้ไม่มีน้ำในหน้าแล้ง แต่ถ้าทำฝายกั้นตามชายเชิงเขาที่ลาดเป็นแนว ร่องสายน้ำไหลหริ่งเป็นลำห้วย ถั่งเทลงมาจากยอดเขา พอถึงหน้าฝน ฝนเทลงมา ฝายช่วยกักเก็บน้ำได้พอสมควร กลายเป็นแหล่งน้ำซึมน้ำซับ หล่อเลี้ยงป่าไม้บนภูเขา

              อาสาสมัครเทน้ำใจ ช่วยกันคนละไม้คนละมือ เสียสละเพื่อผืนแผ่นดินไทยสม่ำเสมอ คลายความแล้งร้อนได้อย่างดี....ขอร้องเถอะครับ อย่าสร้างแต่อิทธิพล ความยิ่งใหญ่ เห็นแก่ตัว ตัดไม้ทำลายป่าเพื่อพวกพ้องตนเอง สิ่งเหล่านี้คือการทำลายชาติ ทำลายแผ่นดิน