ผาอันแผ่นดินชาวกะเหรี่ยง
ผาอันแผ่นดินชาวกะเหรี่ยง : ไปสู่ถนนดินลูกรัง โดย เฉลิมศักดิ์ แหงมงาม
ถนนเข้ารัฐกะเหรี่ยง ยอมรับว่า ค่อนข้างทุลักทุเล เป็นถนนลาดยางแบบโบราณ ความกว้างตัวถนน น่าจะไม่ต่ำกว่าหกเมตรถึงแปดเมตร เหตุบอกว่าทุลักทุเล ก็เพราะหลุมบ่อมีพอสมควร ถนนเป็นคลื่นเกือบทุกระยะ เพราะใช้แรงงานคนเป็นส่วนใหญ่ แต่จำนวนรถบนท้องถนนมากมาย เพราะมีรถวิ่งต่อเนื่อง ไม่ขาดสาย ไม่ว่ารถส่วนตัว เก๋ง กระบะ ปิกอัพมีห้องโดยสารอย่างมิวเซเว่น วิช ฟอร์จูนเนอร์ มีให้เกลื่อน รถบรรทุกสินค้าไม่ว่าเล็กใหญ่ ทัวร์รับส่งผู้โดยสาร บางช่วงถนนกำลังซ่อม รถใหญ่กับรถใหญ่แล่นสวนกัน เช่น รถกระบะใหญ่บรรทุกสินค้าชนิดสิบล้อ หกล้อกับทัวร์ปรับอากาศนั่งชั้นเดียวเมื่อเบียดสวนกัน ผมต้องนั่งภาวนา อย่าให้ต้องเฉี่ยว เฉียดปะทะกันเลย รถทัวร์ที่ผมนั่ง คนขับชำนาญการขับเป็นเยี่ยม จึงพารถหลีกรถขนส่งสินค้าชนิดเส้นยาแดงผ่าแปดให้ใจหายใจคว่ำ ช่วงหนึ่งถึงกับต้องเบรกหยุดนิ่ง เพื่อให้รถสวนมาแล่นผ่านไปก่อน ไม่อย่างนั้น คงได้ปะทะ ถ้าใจร้อนด้วยกันทั้งคู่
รถในพม่า เป็นรถมือสองจากญี่ปุ่น เพิ่งได้รับการผ่องถ่ายเข้าพม่าเมื่อไม่นาน ทำให้ผมได้เห็นรถเก๋งยี่ห้อญี่ปุ่นเต็มไปหมด โดยเฉพาะรถประเภทเก๋งวิช ฟอร์จูนเนอร์ มิวเซเว่น
สมัยพม่าปิดประเทศ นัยว่า ชาวพม่าและกะเหรี่ยงเข้ามาทำงานในประเทศไทยนมนาน เก็บเงินจ๊าดใส่หีบไว้ พอเปิดประเทศ พม่าเปิดโอกาสให้มีรถส่วนตัวได้เท่านั้น ในยุคเลือกตั้งประธานาธิบดีพม่า บรรยากาศจึงเหมือนลูกโป่งแตก โดยเฉพาะคนกะเหรี่ยง สะสมเงินไว้เยอะ ซื้อรถขับเป็นว่าเล่น พาครอบครัวเที่ยวในวันหยุด ผมเห็นเข้าแวะกินอาหารร้านข้างทางจอดรถใต้ร่มไม้เต็มไปหมด
รัฐบาลพม่า เปิดโอกาสให้แต่ละรัฐปกครองกันเอง รัฐใครรัฐมัน เก็บภาษีกันเอง มิน่า ผาอัน จึงเหมือนเมืองชนบทไกลปืนเที่ยง ความเจริญห่างย่างกุ้งชนิดหน้ามือเป็นหลังมือ เพราะรายได้จากภาษีน่าจะสู้ชาวพม่าไม่ได้
แม้แต่ด่านเก็บเงิน ยังทำขึ้นอย่างง่ายๆ เหมือนประตูทางเข้าวัดเก่าๆ ข้าราชการแต่งกายแทบไม่รู้ว่าเป็นข้าราชการ สวมรองเท้าแตะ วิ่งเก็บเงินข้างทางด่าน
พม่าปัจจุบันพึ่งสินค้าไทยเป็นหลัก อ.แม่สอด เป็นเมืองต้นทาง ขนส่งสินค้าไปยังเมืองย่างกุ้งที่สำคัญ อาหารสำเร็จรูป นมกล่อง ถั่วอบ น้ำอัดลมหลากชนิด ส่วนใหญ่พะยี่ห้อประเทศไทย
ใครที่หวั่นว่า มหาอำนาจอย่างญี่ปุ่น จีน จะถล่มสินค้าไทยให้หายไปจากห้างร้านประเทศพม่านั้น ผมว่าน่าจะยากพอสมควร เพราะคนพม่ายังนิยมสินค้าไทยว่าคุณภาพคงทน ราคาไม่แพง ไม่ปลอมแปลง เชื่อใจกันอย่างสนิท พม่ามองความจริงใจเป็นสำคัญ ถ้ามาหลอกคบกันเพียงครั้งเดียว
แต่ถึงอย่างนั้นก็อย่าประมาท เห็นรถเก๋งส่วนตัวพะยี่ห้อประเทศญี่ปุ่นแล้ว ผมก็ชักเสียวอยู่ไม่น้อย
ถึงอย่างไร ประเทศไทยก็แสดงน้ำใจให้พม่าและรัฐกะเหรี่ยงได้เห็น ด้วยการสร้างถนนซูเปอร์ไฮเวย์จากแม่สอดผ่านไปยังผาอันให้ฟรีถึงสี่สิบกว่ากิโลเมตร และยังจะช่วยต่อไปอีก เพื่อเป็นแบบให้พม่าได้สร้างเส้นทางโลจิสติกส์ ในอนาคต
ท่านรองนายกรัฐมนตรี สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ เพิ่งไปร่วมเปิดเส้นทางซูเปอร์ไฮเวย์ที่นั่นกับผู้นำพม่าเมื่อไม่นาน
เป็นน้ำใจต่างตอบแทนที่พม่าซื้อสินค้าจากฝั่งไทยนับแสนล้านบาทแต่ละปีที่แม่สอด
พอรถทัวร์ขึ้นเส้นทางซูเปอร์ไฮเวย์ไทยสร้างให้เท่านั้น รถทัวร์บนเส้นทางน่าเหน็ดเหนื่อยก็แล่นฉิว อาการสั่นสะเทือนเมื่อยก้นพิลึกหายไปเป็นปลิดทิ้ง แม้จะเป็นถนนซูเปอร์ไฮเวย์ขนาดสองเลนก็ตาม แต่แปลก...รถพม่าขับไม่เร็ว ไม่น่าจะเกินแปดสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง
ล่ามชาวพม่ายืนยันว่า ไม่มีอุบัติเหตุเกิดบนท้องถนน แม้ปริมาณรถจะมากมายเพียงใดก็ตาม ส่วนหนึ่งน่าจะมาจากการจำกัดความเร็ว และเส้นทางที่ยังไม่พัฒนาอย่างดีพอ