ความยุ่งยากซับซ้อนในชนบท | คมชัดลึก

             คราวหนึ่งผมเคยไปร่วมแจกผ้าห่มให้ประชาชนในเขตพื้นที่ชนบทอำเภอหนึ่ง ไปร่วมกับอดีตสมาชิกวุฒิสภาในพื้นที่ เขาขนผ้าห่มมาจากกรุงเทพฯ ได้รับการสนับสนุนจากภาคเอกชนให้มาช่วยชาวบ้านในฤดูหนาว เขาเตรียมตัวสมัครรับเลือกตั้ง ปูพื้นหาเสียงตั้งแต่รัฐธรรมนูญยังไม่คลอด

             เขาถามถึงผู้ใหญ่บ้านหญิงที่ขอเงินไปทำป้ายโครงการพัฒนาถนนแล้วยังไม่ทำ ขอให้ผมในฐานะนายอำเภอช่วยติดตามให้ เพื่อเขาจะได้สบายใจว่าได้เอาเงินมาช่วยชาวบ้านแล้วอย่างแท้จริง ผมถามชาวบ้านว่า ผู้ใหญ่บ้านหายไปไหน ทำไมไม่มาต้อนรับอดีต ส.ว. สิ่งที่เป็นคำตอบก็คือ ผู้ใหญ่บ้านไม่สบาย นอนอยู่โรงพยาบาลประจำตำบล (สถานีอนามัย)

             เมื่อแจกผ้าห่มที่ ส.ว.นำมาช่วยเสร็จ ผมก็รีบบึ่งรถเข้าสถานีอนามัยซึ่งอยู่ใกล้ๆ

             ผู้ใหญ่บ้านสาวในพื้นที่ เรือนกายอ้วนท้วมเจ้าเนื้อพอสมควร นอนแซ่วอยู่บนเตียงพยาบาล ผิวกายดำคล้ำยิ่งคล้ำยิ่งขึ้น มีเพื่อนบ้านนั่งเป็นเพื่อนอยู่สองสามคน เธอคงได้รับการเยียวยาจากคุณหมอสถานีอนามัยแล้ว เห็นมีการให้น้ำเกลือสายยางระโยงอยู่ข้างเตียงคนไข้

             เธอเห็นหน้าผมก็น้ำตาไหลพราก แม้จะไม่ได้ยินเสียงสะอื้น ผมก็รู้ว่าเธอมีอาการทุกข์ระทมในหัวใจหนักพอสมควร

             เจ้าหน้าที่อนามัยมาต้อนรับผม เธอให้คำอธิบายว่า ได้ให้ยาคลายความเครียดแล้ว ความดันผู้ใหญ่บ้านวัยห้าสิบกว่าปีขึ้นถึงสองร้อยกว่า ซึ่งเป็นความดันเกินขีดและอันตราย ความดันคนวัยนี้ไม่ควรจะเกินหนึ่งร้อยสามสิบ หากขืนให้เกินอยู่บ่อยๆ เธอจะเป็นโรคความดัน โรคเบาหวานและโรคหัวใจถามหา

             ผู้ใหญ่บ้านยังไม่หลับ แม้สีหน้าจะดำคล้ำ ถ้าผิวกายเธอขาวขึ้นมาสักนิด ก็คงจะเห็นสีหน้าเผือดซีด ผมสังเกตเห็นน้ำตาที่เล็ดออกมามุมนัยน์ตาแลเห็นชัด ส่องสะท้อนกับแสงไฟบนเพดานสาดกระทบ เธอเล่าว่านอนไม่หลับมาสองคืนติดๆ กัน เพราะมีปัญหาท่วมทับเข้ามาประเดประดังในชีวิต

             เธอเล่าถึงสามีที่เอารถไปชนคนตาย แล้วเสียชีวิต รถกระบะซื้อมาด้วยการยืมเงินกองทุนหมู่บ้าน ก็กลับมาพังยับเยิน เธอจะต้องหาเงินมาใช้หนี้กองทุนตามกำหนด แล้วเงินที่หยิบยืมเพื่อนผู้ใหญ่บ้านอีกหลายแสนบาท นำมาออกรถไถเพื่อรับจ้างชาวบ้านไถที่ไร่ที่นาเป็นอาชีพเสริม ลำพังเงินเดือนค่าตอบแทนผู้ใหญ่บ้านไม่พอยาไส้หรอก ช่วงนี้ฝนดันมาแล้ง งานไถไร่ไถนากลับหายไปเฉยๆ เพื่อนผู้ใหญ่บ้านก็มาเร่งรัดจะเอาหนี้คืน เพราะไปยืมเงินสร้างพระอุโบสถ วัดในหมู่บ้านมาให้เธอยืมอีกต่อหนึ่ง แล้วเธอจะไปหมุนเงินที่ไหนมาใช้คืนได้ทันเล่า

             นี่คือสาเหตุของความดันที่เร่งเร้า

             ผมถามเธอว่า แล้วเงินทำป้ายโครงการปรับปรุงถนนที่อดีตสมาชิกวุฒิสภาให้มาเล่า จะเอาอย่างไร เห็นท่าน ส.ว.ถามไถ่อยู่

             เธอยิ้มให้ผมแห้งๆ แล้วบอกว่า ขอให้เธอได้พักหายใจสักนิด ถึงอย่างไร เธอจะทำให้อย่างแน่นอน แต่เมื่อไหร่ เวลาใดนั้น เธอยังบอกไม่ได้

             นี่คือความยุ่งยากใจ สิ่งสลับซับซ้อนแถวบ้านนอกคอกนาที่กำลังก่อเกิดขึ้น มันเข้ามาพร้อมกับเงินโครงการหลายๆ โครงการที่กำลังทำบ้านนาให้เป็นเมืองสวรรค์

             เรื่องราวยังไม่จบครับ คงมีเรื่องเล่าต่อในสัปดาห์ต่อไป