แพทย์เตือนครอบครัวสูญเสียคนที่รักอาจซึมเศร้าเรื้อรัง | คมชัดลึก

              รายงานความปลอดภัยทางถนนของโลก ปี 2552 จัดทำโดยองค์การอนามัยโลก สำรวจ 182 ประเทศ พบอัตราผู้เสียชีวิตบนท้องถนนประมาณ 1.24 ล้านคนต่อปี ผู้บาดเจ็บประมาณ 20-50 ล้านคนต่อปี โดยในปี 2557 ประเทศไทยถูกจัดอันดับให้เป็นประเทศที่มีคนเสียชีวิตจากอุบัติเหตุท้องถนนมากเป็นอันดับ 2 ของโลก โดยประมาณการกันว่าทุกๆ หนึ่งชั่วโมง จะมีผู้เสียชีวิตบนท้องถนนถึง 3 คน โดยเฉพาะเกิดกับกลุ่มวัยรุ่นและวัยทำงาน สาเหตุมาจากการขับขี่รถจักรยานยนต์ด้วยความเร็ว และไม่สวมหมวกนิรภัย เมื่อเกิดความสูญเสียทำให้คนใกล้ชิดต้องตกอยู่ในสภาวะจิตใจที่ซึมเศร้า อย่างเช่นรายของ นางเพชรรัตน์ มาศรี อายุ 49 ปี ชาวบ้านศิลา เลขที่ 205 หมู่ 18 ต.ศิลา อ.เมือง จ.ขอนแก่น สูญเสีย นายระพีพนธ์ มาศรี ลูกชายคนเล็กจากอุบัติเหตุรถจักรยานยนต์เมื่อวันที่ 7 มกราคม 2557 แม้ว่าเวลาจะผ่านพ้นมานานแล้วแต่นางเพชรรัตน์ยังทำใจรับกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ได้ โดยนางเพชรรัตน์ เปิดเผยว่า ลูกชายอยู่ในช่วงวัยรุ่น ทำให้แม่เป็นห่วงทุกเรื่อง เมื่อช่วงที่มีชีวิต แม่ต้องทำงานหาเงินเลี้ยงดูครอบครัว เพื่อแบ่งเบาภาระของพ่อ ดูแลเขาไม่เต็มที่ แต่พอมีเวลาจะอยู่ดูแลลูกชายตลอด

              “เราทั้งคู่สนิทกัน ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต เขามาขอว่าอยากเป็นนักดนตรี เราก็ตามใจเขา เพราะคิดว่าปล่อยเขาไปก่อน ถ้าเขาชอบทางไหนก็ค่อยสนับสนุน ซึ่งเขาจริงจังกับการซ้อมกีตาร์เพื่อเตรียมประกวดวงดนตรีที่ขอนแก่น บอกว่าอยากทำให้แม่ภูมิใจ ไม่เครียดเรื่องเขามาก แต่ก็มาเกิดอุบัติเหตุจนได้ พ่อเขาบอกว่าเพื่อนมารับไปซ้อมดนตรี แม่ก็ออกไปทำงานปกติ จนพ่อเขาโทรศัพท์มาบอกว่าลูกชายเกิดอุบัติเหตุ นอนรักษาตัวไอซียู 7 วันก่อนที่จะเสียชีวิต ตอนเกิดอุบัติเหตุเขาไม่ได้สวมหมวกกันน็อก ความแรงทำให้ตัวลอยไปไกล กระแทกกับรั้วโรงพยาบาล เลือดคั่งในสมอง ร่างกายบอบช้ำมาก” นางเพชรรัตน์ ระบุ

              ความสูญเสียที่เกิดขึ้น นางเพชรรัตน์แทบไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ ต้องหันเข้าพึ่งธรรมะ นั่งสมาธิ เพื่อให้ช่วยบรรเทาความเสียใจลืมเรื่องร้ายที่เกิดขึ้น และอยากจะให้เรื่องราวของลูกชายที่ไม่สวมหมวกกันน็อก เป็นอุทาหรณ์เตือนใจ ผู้ขับขี่อย่าขับรถเร็วและอย่าประมาท เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นได้สร้างความทุกข์ให้พ่อแม่เหมือนกับตายทั้งเป็น

              รศ.นพ.สุรพล วีระศิริ รองคณบดีฝ่ายวิชาการ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ระบุว่า ความสูญเสียจากอุบัติเหตุเป็นความสูญเสียแบบกะทันหัน ระยะแรกพ่อแม่จะไม่ยอมรับว่ามีเหตุการณ์ร้ายเกิดขึ้น ผ่านไปประมาณ 3 เดือนเมื่อยอมรับได้ว่าต้องสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักไปแล้ว อาการซึมเศร้าจะตามมา บางรายไม่พูด ไม่รับประทาน ไม่พบปะผู้คน หากมีอาการในลักษณะนี้แล้วคนในครอบครัวต้องให้กำลังใจ ชวนพูดคุย และดูแลอย่างใกล้ชิด

              “การสูญเสียจากอุบัติเหตุถือเป็นการสูญเสียแบบผิดธรรมชาติ คนที่ยังอยู่เศร้าโศกเสียใจถือเป็นธรรมดา แต่หากมีความรักใคร่ผูกพันกันมาก เป็นลูกคนเดียว หรือพ่อแม่บางคนโทษตัวเองว่าเป็นสาเหตุทำให้ลูกเสียชีวิต ยิ่งจะทำให้เสียใจมาก ญาติพี่น้องต้องให้ผู้สูญเสียแสดงออกถึงความเสียใจ ร้องไห้ พูดคร่ำครวญ เพราะเป็นการระบาย ปลดปล่อย ตรงข้ามหากญาติพี่น้องรีบบอกให้เข้มแข็ง จะทำให้ความรู้สึกเสียใจถูกเก็บกดเอาไว้ ซึ่งจะมีผลในอนาคต เมื่อเวลาผ่านจะกลายเป็นคนซึมเศร้าเรื้อรัง ซึ่งถ้าหากพบว่าเกิดความเสียใจนานผิดปกติ ลืมไม่ได้ร้องไห้คิดถึง ควรจะพูดคุยกับจิตแพทย์ เพื่อวินิจฉัย ถือเป็นเรื่องสำคัญมาก" รศ.นพ.สุพล ระบุ