แก๊งมอดไม้เหิมลอบตัดพะยูงในม.ดังจี้รัฐปราบก่อนถูกตัดเหี้ยน | คมชัดลึก

            การลักลอบตัดไม้ทำลายป่าในไทยยังคงเป็นปัญหาที่ยากในการแก้ไข เนื่องจากพื้นที่ป่ากว้างใหญ่ อยู่ห่างไกลจนเจ้าหน้าที่ยากจะเข้าถึง หรือกว่าจะเข้าถึงกลุ่มมอดไม้ก็เผ่นหนีไปก่อนหน้า โดยระยะหลังนายทุนจะสั่งไม้พะยูงซึ่งเป็นที่ต้องการ มีราคาแพง จนทำให้ชาวบ้านหรือแก๊งมอดไม้ยอมเสี่ยงบุกเข้าไปตัดตามออเดอร์ เพื่อแลกกับเงินก้อนโต

            โดยเฉพาะที่สนามกอล์ฟภูกระแต ต.หนองญาติ อ.เมือง จ.นครพนม หรือบริเวณพื้นที่คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยนครพนม และติดเขตเทศบาลเมืองด้วย มีพื้นที่ประมาณ 600 ไร่ ส่วนหนึ่งแยกเป็นสนามกอล์ฟ บ้านพักอาจารย์ อาคารเรียนแผนกต่างๆ มีรั้วลวดหนามล้อมรอบอย่างชัดเจน ซึ่งในพื้นที่แห่งนี้เต็มไปด้วยต้นพะยูงขนาดใหญ่จำนวนมากที่ขึ้นตามธรรมชาติ ล่อใจพ่อค้าไม้พะยูงจนใช้ทุกวิถีทางลักลอบเข้ามาตัดบ่อยครั้ง โดยทิ้งตอและกิ่งไม้ไว้ให้เจ้าหน้าที่ดูต่างหน้า จนถึงวันนี้ยังจับมือใครดมไม่ได้สักราย

            นายอดิศักดิ์ ขันหอย รปภ.มหาวิทยาลัยนครพนม เล่าว่า พื้นที่ 600 ไร่แห่งนี้มีต้นพะยูงน้อยใหญ่เต็มไปหมด จึงตกเป็นเป้าของพวกลักลอบตัดไม้ โดยพวกนี้จะใช้เส้นทางด้านทิศเหนือ บริเวณช่องทางเล็กๆ พอล้อรถเข็นเข้ามาได้แล้วก็ทำลายรั้วลวดหนามของมหาวิทยาลัย ข้ามสะพานเข้าสู่สนามกอล์ฟ ก่อนจะลงมือตัดต้นพะยูงที่แอบเข้ามาดูไว้ก่อน โดยจะตัดเอาช่วงโคนต้นท่อนใหญ่แก่นสีแดงหนาๆ แล้วบรรทุกใส่รถล้อเข็นออกมาโดยย้อนกลับทางเดิม ส่วนอีกช่องทางคือ ป่าด้านทิศตะวันตก หลังอาคารเรียนต่างๆ จะติดกับถนนที่มีรั้วลวดหนามของมหาวิทยาลัยที่กั้นอยู่ โดยจะลอบเข้ามาตัดต้นพะยูงเมื่อได้แล้วก็จะลำเลียงข้ามรั้วออกสู่ถนน

            “พวกนี้จะแอบเข้ามาตัดต้นพะยูงช่วงคืนฝนตก ประมาณเที่ยงคืนถึงตี 3 พอรุ่งเช้าเราออกไปตรวจก็จะเจอแต่รอยเท้าคนเป็นสิบ และรอยล้อรถเข็น พวกนี้จะทิ้งเศษขอนไม้ไว้ รวมทั้งขวดน้ำดื่ม เบียร์ยี่ห้อต่างประเทศ ซองบุหรี่ยี่ห้อต่างประเทศ รอยรองเท้าเป็นรองเท้าคอมแบท ทำให้พวก รปภ.กลัว ไม่กล้าไปยุ่งเกี่ยว ตอนกลางคืนเฝ้ายามเดินไปดูต้นพะยูงที่อยู่ด้านหลังอาคารต่างๆ ก็ยังเห็นอยู่ พอผ่านไป 2-3 ชั่วโมง ออกมาดูอีกรอบต้นพะยูงถูกตัดหายไปแล้ว พอ รปภ.เวลากลางคืนที่มีกันอยู่ 2 คนจะออกไปตรวจ ก็จะมีคนดูต้นทางคอยบอกว่าไปจุดไหนบ้าง พวกผมกลัวมาก ขอให้เจ้าหน้าที่รีบเข้ามาจับกุมก่อนที่ต้นพะยูงจะไม่เหลือ” นายอดิศักดิ์ กล่าว

            สำหรับอุปกรณ์ที่พวกลักลอบตัดไม้พะยูงใช้นั้น จะใช้เลื่อยแผ่นเหล็กใหญ่ ใช้แรง 2 คนดึงเลื่อย อาศัยความมืดอำพรางตัวในช่วงเวลากลางคืน และช่วงฝนตกก็จะไม่ได้ยินเสียง ส่วนเลื่อยไฟฟ้าใช้ไฟแบตเตอรี่เสียงจะเบามากจนไม่ได้ยิน และที่หนักไปกว่านั้นคือ ถ้าเป็นต้นที่ติดกับอาคารต่างๆ ของมหาวิทยาลัย คนพวกนี้ก็จะลากสายไฟมาต่อเอาไฟฟ้าจากอาคารมาตัดต้นไม้ ตัดเอาต้นหนึ่งไปแล้วยังไม่พอ ยังตัดรออีกหลายต้นไม่ให้ล้ม เผื่อไว้ค่อยกลับมาตัดใหม่

            การลักลอบตัดไม้พะยูงที่นี่มีมานานหลายปีแล้ว จากการสำรวจของเจ้าหน้าที่ป่าไม้ ก่อนปี 2550 มีไม้พะยูงรวมแล้วประมาณ 5,000 ต้น เริ่มมีการลักลอบตัดไม้พะยูงที่นี่เมื่อปี 2550 เป็นต้นมาและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งขณะนี้เหลือไม้พะยูงราว 1,000 ต้น ที่ผ่านมายังไม่เคยจับกุมพวกลักลอบตัดไม้ได้เลย หากไม่มีหน่วยงานของรัฐที่มีขีดความสามารถสูงร่วมกันวางมาตรการป้องกันแล้ว ไม้พะยูงที่นี่คงจะเหลือแต่ตำนาน