จาก'ไมค์ทองคำ'สู่หลุมจอดทอท. | คมชัดลึก

              แม้กรณี “ไมค์ทองคำ” ที่ทำเอาทำเนียบรัฐบาลร้อนฉ่าก่อนหน้านี้จะจบลงไปอย่างงวยงง หลังคณะกรรมการ ป.ป.ท.ได้สรุปผลสอบออกมายืนยัน ว่าไม่พบการทุจริตใดๆ ท่ามกลางข้อกังขาของผู้คนในสังคม มีอย่างที่ไหนไมโครโฟนที่เขาตั้งราคาขายกันว่อนเน็ต แค่ชุดละ 9.9 หมื่นบาท (ยังไม่คิดส่วนลด 20-30% หากซื้อบิ๊กลอต) แต่กลับไปโผล่อยู่ในห้องประชุม ครม.ในราคากว่าชุดละ 1.45 แสนบาท ครั้นพอถูกสื่อออกโรงแฉโพยที่มาที่ไปโครงการอื้อฉาวที่ว่า ก็โยนกันไปมา ก่อนจะมีการตั้งกรรมการขึ้นมาตรวจสอบและโยนลูกออกไปเป็นเรื่องที่บริษัทรับเหมาทำงาน “นอกสั่ง” ไปเอง เพราะรัฐยังไม่ได้เจรจาต้าอวยหรือลงนามจัดซื้อใดๆ ก่อนจะมีการตั้งคณะกรรมการตรวจสอบไมค์ทองคำที่ว่า และสรุปผลสอบแบบคาใจผู้คนในสังคมว่าไม่พบการทุจริตในโครงการนี้ เพียงแค่ราคาส่วนต่างสูงมากไปเท่านั้น

              หลายฝ่ายพากันเตือนผลสรุปแบบนี้ ระวังมันจะเป็นมาตรฐาน เป็นบรรทัดฐาน ที่หน่วยงานอื่นๆ จะเจริญรอยตาม

              ไม่ใกล้ไม่ไกลที่ไหนก็บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) หน่วยงานนำร่องที่จะให้เป็น “ต้นแบบ” การดำเนินโครงการของ Construction Sector Transparency Initiative หรือ Cost ในโครงการสุวรรณภูมิ เฟส 2 นี่ไง!

              เพราะวันก่อน ท่าอากาศยานภูเก็ต (ทภก.) ไปจ้างผู้รับเหมาก่อสร้างหลุมจอดอากาศยานระยะไกลหรือ Remote Parking วงเงินกว่า 93 ล้านบาทให้ก่อนทั้งที่ ทอท.ยังไม่ได้มีการอนุมัติทำสัญญาจัดซื้อจัดจ้าง

              เหมือนกันเป๊ะ

              สืบสาวราวเรื่องก็พบว่า เดิมนั้น ทอท.ให้บริษัทซิโน-ไทยฯ ก่อสร้างสนามบินภูเก็ตนี้อยู่แล้วในวงเงิน 5,100 ล้านบาทเศษ เพื่อขยายศักยภาพสนามบินภูเก็ตให้สามารถรองรับผู้โดยสารเพิ่มขึ้นจาก 5.5 ล้านคน เป็น 12.5 ล้านคน ขยายหลุมจอดจาก 15 เป็น 21 หลุมจอด ดำเนินโครงการกันมาตั้งแต่ปลายปี 2555 จะแล้วเสร็จกลางปีหน้า 2558 นี้

              แต่ตอนหลัง ทอท.คงจะนึกได้ว่าหลุมจอดที่มีอยู่และที่ให้ซิโน-ไทยฯ สร้างเพิ่มแค่ 6-7 หลุมอาจไม่เพียงพอเพราะปริมาณผู้โดยสารผ่านท่าอากาศยานขยายตัวอย่างรวดเร็ว ก็เลยขออนุมัติหลักการจากบอร์ด ทอท.ให้ผู้รับเหมารายเก่าเป็นผู้ดำเนินการก่อสร้างหลุมจอดระยะไกลที่ว่าไปด้วยซะเลยจะได้เสร็จเร็วไวว่างั้นเถอะ

              จะว่าไปเรื่องก็ไม่น่าจะมีอะไรสลับซับซ้อนบอร์ด ทอท.ก็เห็นชอบหลักการไปเรียบร้อยแล้ว!

              แต่ที่มันเป็นเรื่องขึ้นมาก็เพราะเขาอนุมัติแค่หลักการ มันยังมีกระบวนการทางพัสดุอีกบานตะเกียงจนกว่าจะได้ลงนามในสัญญาแล้วจึงจะดำเนินการได้ แต่ไม่รู้การท่าอากาศยานภูเก็ต จะเร่งรีบกันไปถึงไหน หรือกลัวจะตกเที่ยวบินหรือไงไม่ทราบ ถึงอนุมัติให้ผู้รับเหมาโซ่โล่งานกันไปก่อนจนแล้วเสร็จ กว่าจะรู้ว่าโครงการยังไม่ได้เซ็นสัญญา ก็เมื่อผู้รับเหมาส่งบิลมาเคลียร์ค่าก่อสร้างนั่นแหละ เรื่องเลยถึงบางอ้อ!

              งานนี้คงจะเป็นเรื่องยาว เพราะแม้จะคล้ายๆ กับกรณีไมค์ทองคำ แต่เอาเข้าจริง ก็ไม่คล้ายไปเสียทั้งหมด เพราะกรณีไมค์นั้น เมื่อพบปัญหาก็รื้อออก ไม่จ่ายเงิน เรื่องก็พอจะกล้อมแกล้มเลิกรากันไปได้ แต่นี่เป็นเรื่องที่เอกชนเขาลงมือทำงานไปแล้ว จะรื้อจะถอนมันจะทำได้อย่างไร จะบอกว่าเอกชนเสนอตัวทำให้เองก็ไม่ใช่

              หนำซ้ำเมื่อตรวจสอบกันลงไปยังพบด้วยว่า นายนิรันดร์ ธีรนาทสิน รักษาการซีอีโอ ทอท. ยังไม่ได้อนุมัติให้ดำเนินการด้วยซ้ำ เพราะเพิ่งส่งหนังสือตีกลับไปให้ การท่าอากาศยานภูเก็ต ทบทวน และตรวจสอบเรื่องอยู่

              แล้วจะทำอย่างไรกันละคราวนี้

              จะอ้างตามรอย “ไมค์ทองคำ” ว่าผู้รับเหมาไปทำเองเป็นงานนอกสั่งก็ไม่ได้เพราะขืนให้รื้องานทิ้งแล้วทำเฉยๆ ไป ก็มีหวังได้รื้อกันจนรันเวย์ หรืออาคารผู้โดยสารพังกันไปข้าง

              งานนี้ไม่ใครก็ใครได้ไปคุยกับ ป.ป.ช., สตง., คตร. หรืออาจจะยาวไปถึง คสช.เลยก็ได้!