
มายาภาพ งดเหล้าเข้าพรรษา
หลายปีมานี้ สังคมไทยได้รับรู้ ได้รับการกระตุ้นให้ตระหนักถึงพิษภัยของการดื่มเครื่องดื่มที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์ หรือเครื่องดื่มตระกูลเหล้าอย่างหนักหน่วง และต่อเนื่อง ด้วยการขับเคลื่อนขององค์กรรัฐที่มีหน้าที่รับผิดชอบด้านสุขภาพ อนามัยของประชาชน รวมทั้งสถาบ
การรณรงค์ให้ร่วมกันงดเหล้าในช่วงเข้าพรรษา การบังคับใช้กฎหมายที่ห้ามจำหน่ายสุราในช่วง 2 วันสำคัญทางศาสนา เป็นทั้งมาตรการทางด้านสังคมและการใช้อำนาจทางกฎหมาย ที่น่าจะคาดหวังผลได้พอสมควร แต่ถึงกระนั้นจำนวนผู้ดื่มเหล้า สถิติอุบัติเหตุ การทะเลาะวิวาทจากสาเหตุการดื่มเหล้า ก็มิได้ลดลงมากนัก
ในช่วงเทศกาลเข้าพรรษา มีคนไทยไม่งดเหล้า 45.1% งดเหล้าบางส่วน 22% งดเหล้าตลอดช่วงเทศกาลเข้าพรรษา 32.3% จากผลการสำรวจของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพเมื่อเร็วๆ นี้ คนที่ไม่งดดื่มเหล้า ให้เหตุผลว่า เพราะติด ต้องเข้าสังคม พบปะเพื่อนฝูง นี่ก็เป็นเหตุผลหลักของคนไทย ที่ส่งเสริมให้นักธุรกิจที่ประกอบกิจการผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ร่ำรวยมหาศาล เป็นมหาเศรษฐีติดอันดับโลกจากการสำรวจของนิตยสารฟอร์บส และเม็ดเงินจำนวนมหาศาลที่ได้จากการขายเหล้าให้คนไทยนี่เอง ที่แบ่งปันมาให้ กิจการค้าเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เป็นผู้สนับสนุนรายใหญ่ของพรรคการเมือง
ถ้าคนไทยไม่ดื่มเหล้า นอกจากลดปัญหาความเสี่ยงภัยบนท้องถนน การวิวาทอันมีเหตุมาจากการดื่มสุราแล้ว ในแง่เศรษฐกิจ ยังทำให้ประหยัดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็นจำนวนมากด้วย ถ้าคนไทย 32.3% งดเหล้า จะมีเงินออมเพิ่มขึ้นเฉลี่ยเดือนละ 1,188.97 บาท ตลอด 3 เดือนในช่วงเข้าพรรษา จะมีเงินที่ประหยัดได้จากการดื่มเหล้าถึงประมาณกว่า 6 พันล้านบาท และถ้าขยายจำนวนคนที่งดเหล้าเข้าพรรษามากขึ้น ประเทศชาติก็จะได้เงินกลับคืนมาในรูปเงินออม หรือเงินที่ประชาชนจะใช้จ่ายไปในสิ่งที่เป็นประโยชน์และสาระของชีวิตมากขึ้น แต่สิ่งนี้จะเป็นจริงได้หรือ ในเมื่อสังคมไทยเกือบทั้งระบบถูกครอบงำด้วยทุนธุรกิจเหล้า
แน่นอนว่า การรณรงค์ให้งดเหล้าเข้าพรรษา อีกทั้งการลด ละ เลิกเหล้าไปในที่สุด ย่อมต้องกระทำต่อไป ถึงแม้ว่าในบางพื้นที่ เช่น โรงแรมยังต้องเป็นเขตอนุญาตตลอดกาลสำหรับการดื่มเหล้า การเรียกร้องเชิญชวน ให้งดดื่มเครื่องดื่มที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์ คือภาพมายา ที่แสดงให้เห็นถึงความขัดแย้งกันเองของสังคมไทยในฐานะเมืองพุทธ ที่ข้อห้ามเรื่องการดื่มสุรา เป็นศีล 1 ใน 5 ข้อพื้นฐานของคนไทย ในขณะที่เงินทุนจำนวนมากที่เป็นเสมือนเส้นเลือดใหญ่หล่อเลี้ยงชีวิตของสังคมไทย จนถึงอำนาจรัฐ ล้วนมาจากกิจการสุราเกือบทั้งสิ้น



