รถไฟของใคร | คมชัดลึก

 พอครม.มีมติให้ เสธ.หนั่น ไปคุยเท่านั้นแหละ ชั่วโมงเดียวได้เรื่อง สหภาพการรถไฟ ยื่นข้อเสนอให้รัฐบาลไปจัดการ 3 ข้อ

 1.ให้รัฐบาลยกเลิกมติครม.เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน 2552 ที่เห็นชอบแผนปฏิบัติการเพื่อขอปรับโครงสร้างการรถไฟ และให้ปฏิบัติตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง ข้อ 18 เมื่อวันที่ 3 เมษายน 2550 ความว่า “การรถไฟฯ ตกลงในการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงโครงสร้างองค์กรของการรถไฟฯ ต้องทำความตกลงกับสหภาพแรงงานฯ ทุกกรณี"
 2.ขอให้รัฐบาลดำเนินการให้อธิบดีกรมที่ดินใช้อำนาจตามมาตรา 61 ของพระราชบัญญัติที่ดิน เพิกถอนสิทธิการครอบครองที่ดินการรถไฟฯ บริเวณเขากระโดง จ.บุรีรัมย์ จากนายชัย ชิดชอบ และนางกรุณา ชิดชอบ ให้กลับมาเป็นของการรถไฟฯ โดยทันที
 และ 3.ในการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการรถไฟฯ ต้องให้สหภาพแรงงานมีส่วนร่วมทุกขั้นตอนและต้องยึดประโยชน์ของการรถไฟเป็นสำคัญ

 2 ข้อแรกนั้นเป็นเรื่องที่เชื่อว่า ใครก็ต้องชูสองแขนเห็นจั๊กกะแร้ หนุนเต็มที่กันอยู่แล้ว

 โดยเฉพาะข้อ 2 ที่เป็นปัญหาเรื้อรังมานาน มีหลายคนพยายามเข้าไปตรวจสอบหาข้อเท็จจริง แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยนแปลง

 หน่วยงานรัฐก็ไม่รู้ว่า เป็นอะไรกัน สอบแล้วสอบอีก มาใหม่ก็สอบใหม่ อันเก่าก็ทิ้งไป ทำยังกับว่า "ความจริง" มันเปลี่ยนแปลงไปได้พร้อมกับกาลเวลา

 แต่ชาวบ้านเขาไม่ได้มองกันอย่างนั้นหรอก ...เขาดูออกว่า สอบไปแกนๆ ยื้อไปยื้อมา สงสัยคงจะกลัวเงาหัวไม่มี เพราะไปแตะต้องที่ดินอาถรรพณ์

 เรียกว่า ถึงจะทำถูกต้อง ทำดี แต่ก็อาจจะไม่ได้ดีเหมือนใครอื่น
 เอาเถอะ !! ไม่ได้วันนี้ก็คงมีสักวันแหละที่จะมีคนกล้าทำเพื่อความถูกต้องกันบ้างแหละ
 สำหรับข้อเรียกร้องที่ 3 ของสหภาพรถไฟ ฟังแล้วมันรู้สึกแหม่งๆ

 ที่บอกว่าการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการรถไฟ ต้องให้สหภาพฯ เข้าไปมีส่วนร่วมทุกขั้นตอน และต้องยึดประโยชน์รถไฟเป็นสำคัญนั้น เรื่องให้สหภาพฯ มีส่วนร่วม คงไม่มีใครขัดข้อง แต่เรื่องที่ว่าให้ยึดประโยชน์รถไฟเป็นสำคัญนั้น มันถูกต้องแล้วหรือ

 ทำไมไม่ยึดประโยชน์ของประชาชนคนใช้บริการเป็นที่ตั้ง
 ตกลงมันรถไฟเพื่อประชาชน หรือรถไฟเพื่อคนรถไฟกันแน่

 ก็ถามไปอย่างนั้นแหละ เพราะความจริงมันฟ้องอยู่แล้วว่า ที่หยุดไปเกือบ 2 วัน ก็มีแต่ชาวบ้านนั่นแหละที่เดือดร้อนแสนสาหัส

 ตอนนี้ก็จับตาดูกันให้ดีว่า ที่มาที่ไปของเรื่องนี้มันเพราะ "สายสีแดง" บางซื่อ-ตลิ่งชัน กับแอร์พอร์ตลิงค์ หรือเปล่า ?