'โสนะหน้า' | คมชัดลึก

               กรณีพระถูกรุมทำร้ายเมื่อวันก่อน ทำให้ผมเห็นมุมมองใหม่ของคนไทยชัดเจนขึ้น

               นั่นคือ คนเป็นอันมากมองหาความผิดของพระก่อน

               เช่น พระไปทำอะไรตรงนั้น

               พระไปพูดอะไรให้ชาวบ้านไม่พอใจ

               ที่แก่วัดหน่อยก็บอกว่า ที่ชุมนุมทางการเมืองถือว่าเป็นอโคจร พระไม่ควรเข้าไป

               สรุปว่า กรณีนี้เป็นความผิดของพระ

               เมื่อเห็นว่าเป็นความผิดของพระเสียแล้ว การที่ชาวบ้านรุมทำร้ายพระก็เป็นเรื่องเล็กน้อยไป

               ถ้าหากต่อไป มุมมองแบบนี้เป็นมาตรฐานของสังคม คือผู้ถูกกระทำจะต้องเป็นฝ่ายถูกสอบสวนหาความผิดก่อน

               – เราจะยอมรับกันหรือไม่ว่าเป็นขั้นตอนการปฏิบัติที่ชอบธรรมแล้ว ?

               ผมเห็นด้วยว่าพระสงฆ์ไม่ควรเข้าไปในที่อันเป็นอโคจร และเห็นด้วยว่าพระควรได้รับการอบรมสั่งสอนให้รู้การควรไม่ควร

               กรณีนี้ผู้บริหารการพระศาสนาควรถือเป็นโอกาสที่จะทำความเข้าใจกับ “คนของตัว” ว่า ปัจจุบันนี้อะไรบ้างที่เข้าข่ายเป็นอโคจร แล้วเน้นย้ำให้ขัดเจนว่า ให้ทำอะไรบ้าง และห้ามทำอะไรบ้าง

               ไม่ใช่ปล่อยกันเรื่อยเปื่อย พอเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็รุมซ้ำ

               ผมอยากจะลองสมมุติให้คาดเดากันเล่นๆ สมมุติว่า ผู้ที่ถูกรุมทำร้ายในเหตุการณ์วันนั้นเป็นบาทหลวง หรือเป็นโต๊ะอิหม่ามอะไรสักคนหนึ่ง

               ลองคาดเดาสิว่า คริสตจักรในประเทศไทยจะพูดว่าอย่างไร คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย จะพูดว่าอย่างไร

               หรือว่า-ก็คงพูดเหมือนกับที่ผู้บริหารการพระศาสนาของเราพูด คือ -

               “โสนะหน้า”