คอลัมนิสต์

ส่วนไหนที่ "แดง"

ส่วนไหนที่ "แดง"

29 ม.ค. 2552

พอได้ยินเสียงประกาศสู้ยันนรก จาก ทักษิณ ชินวัตร เท่านั้นแหละ กำหนดนัดวันที่ 31 มกราคม ก็ทำท่าว่าจะคึกคักขึ้นมาในทันทีทันใด

ถึงแม้ว่า ในวันนี้หลายที่หลายแห่งจะมี "แดง" แบบกะปริบกะปรอยก็ตามทีเถอะ ก็ต้องยอมรับว่า เสียงสู้จาก ทักษิณ ที่ประกาศทวงคืนเงินที่ถูกอายัดในก่อนหน้านี้ ว่าที่โดนไปนั้นมันเต็มๆ ไม่ใช่ส่วนที่งอกเงยจากเงินที่มีอยู่ตั้งแต่ก่อนเล่นการเมือง แต่ทวงไปทวงมา กลายเป็นว่า ทวงเงินเท่ากับทวง "ความยุติธรรม" ไปซะนี่ ยิ่งไปกว่านั้นถ้าไม่ได้ ก็อย่าหวังว่าชาติจะหยุดปั่นป่วน รวมความแล้ว นับเป็นเสียงที่ไม่ธรรมดา เพราะว่าพูดปุ๊บ แดงก็พากันเด้งรับปั๊บ หลายกลุ่มหลายจังหวัดเริ่มขยับแข้งขยับขา ออกมาเรียกร้องให้รัฐบาลดำเนินคดีต่อกลุ่มพันธมิตร แก้ไขรัฐธรรมนูญ แล้วสุดท้ายก็ให้ปลด ท่านทูตกษิต ภิรมย์ ออกจากตำแหน่ง รมว.ต่างประเทศ ได้ฟังข้อเรียกร้อง บางคนอาจเซ็ง ก็มันเหมือนกับที่เคยๆ เรียกร้องมานั่นแหละ ! ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเห็นใจ ไม่ใช่อะไร จะให้ไปเรียกร้องให้รัฐบาลถอนอายัดเงินของทักษิณ มันก็ดูไม่เท่ ไม่เป็นสากล ไม่เป็นสาธารณะ ไม่ศิวิไลซ์ แถมยังจะกลายเป็นว่า สวมบท "มาเฟียข้างถนน" รับจ้างทวงหนี้ให้นักโทษหนีคุก ไม่ควร ไม่ถูกต้องเป็นอย่างยิ่ง เพราะฉะนั้นถึงจะรู้ว่า ซ้ำซากเป็นแผ่นเสียงตกร่อง ร้องๆ หยุดๆ ก็ต้องยืดอกผึ่งผายยกป้ายชูหน้าเข้าไว้ว่า ข้า นี่แหละผู้เรียกร้อง ผู้พิทักษ์ประชาธิปไตย ถึงไม่มีมุกใหม่ ก็พอจะกล้อมแกล้มรวมกลุ่มกันได้ว่า ตราบใดที่รัฐบาลนี้ยังไม่แก้รัฐธรรมนูญ ...ไม่อย่างนั้น ไม่อย่างนี้ ...ไม่...ไม่ๆๆๆ ก็เป็นประเด็นที่กลุ่มเสื้อแดงสามารถและชอบธรรมที่จะออกมาเรียกร้องได้อยู่แล้ว ในฐานะประชาชนคนไทยที่มีสิทธิเสรีภาพในการชุมนุม โดยปราศจากอาวุธ และไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้แก่ผู้อื่น แต่ถ้าชุมนุมแล้วเที่ยวเอาไข่ เอาสิ่งของไปปาใส่คนที่คิดเป็นเห็นต่างอย่างนั้น ก็มีสิทธิ์สวม "เสื้อสีน้ำตาล" หลังกำแพงบางขวาง-ลาดยาว กันมั่ง คนในบ้านเรา เท่าที่เห็นๆ กันอยู่นี่ก็ชัดเจนว่า ใส่เสื้อแดง แล้วเขาเรียกร้องกันอย่างนี้ แต่คนนอกบ้านนี่สิ ที่คอยส่งเสียงรบกวนสมาธิชาวบ้านชาวช่องโดยเฉพาะรัฐบาลนี่ ไม่รู้ว่าสวมเสื้อสีอะไร หรือมี "ส่วนไหน" ที่แดง เท่าที่ดูพฤติกรรมแบบนี้ จินตนาการกันเองไม่น่าจะยาก หลับตาก็รู้ว่าไอ้ที่ "แดง" น่ะ มันอยู่ตรงไหน ?