
ความจริงประเทศไทย
ความจริงประเทศไทย : บทบรรณาธิการประจำวันจันทร์ที่ 16 ธันวาคม 2556
ก่อนการเคลื่อนทัพปฏิรูปการเมือง เพื่อเปิดประตูสู่การปฏิรูปประเทศไทยในลำดับถัดไป มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ทุกฝ่ายควรจะต้องร่วมกันพินิจพิจารณาอย่างรอบด้านถึง "ความจริงประเทศไทย" เพื่อให้แลเห็นถึงสภาพโดยรวมที่ปัญหาหลายๆ ด้านก่อตัวขึ้น ดำรงอยู่ และสุดท้ายได้ผูกรัดมัดโยงกันเป็นเกลียวเหนียวแน่นยากจะคลายออก ในชื่อที่เรียกว่า "ระบอบ" อันเป็นดั่งมะเร็งร้ายหรือกาฝาก อาศัยระบอบประชาธิปไตยแอบอิงเกาะกินนับตั้งแต่สิ่งที่จับต้องได้เป็นรูปธรรมอย่างเช่นทรัพยากรของชาติ ไปจนถึงภาวะนามธรรมอันควรต้องถือเป็นคุณค่าสูงสุดของทุกสังคมมนุษย์ ทั้งศีลธรรม จริยธรรม และการธรรมาภิบาลในด้านต่างๆ ในอันที่จะอำนวยความยุติธรรมให้แก่ทุกภาคส่วน ไม่เบียดบังกันและกันจนนำไปสู่การแสวงหาประโยชน์ในทางมิชอบ
ความจริงประเทศไทยอันน่าเจ็บปวดยิ่งก็คือ ทุกๆ ครั้งที่นานาชาติจัดอันดับประเทศที่มีปัญหาทุจริตคอร์รัปชั่น ผลปรากฏออกมาว่า สถานภาพของประเทศไทยตกลงไปใกล้ครองแชมป์โกง สะท้อนความเสื่อมทรุดในจริยธรรมและธรรมาภิบาล นับเป็นอีกวงจรอุบาทว์หนึ่ง ซึ่งสูบเนื้อเถือหนังสังคมไทยมาช้านานภายใต้ระบบอุปถัมภ์ในทางการเมืองทั้งในหมู่คหบดี ขุนพล และนักการเมือง ซึ่งผสมกันจนเป็นเนื้อเดียว อาศัยวิธีการซื้อเสียงเลือกตั้งเข้าสู่อำนาจ จากทุจริตคอร์รัปชั่นพื้นๆ อย่างเช่น กินป่า สิ่งสาธารณูปโภค เขมือบถนน สู่การฉ้อฉลที่แยบยลยิ่งขึ้น เช่น กินตามน้ำ ออกกฎหมายเอื้อพวกพ้องเครือญาติ ผลประโยชน์ทับซ้อน ทำให้สังคมไทยมัวซัวไปด้วยเงินสีเทาจนแทบลืมนิยามของคำว่าโกง สุดท้ายวงจรนี้ได้เข้าไปสิงสู่แอบแฝงอยู่ในนโยบายประชานิยม ที่แนบเนียนและปลอดภัยกว่า เพราะมีคนรากหญ้าเป็นเกราะกำบัง จากโกงกินระดับพันล้านเสิบสานถึงล้านล้านบาทเทียบเท่างบประมาณแผ่นดิน
ความจริงประเทศไทยอันน่าเจ็บปวดยิ่งเรื่องต่อมาก็คือ เมื่อการทุจริตคอร์รัปชั่นแผ่ซ่านไปทุกหย่อมหญ้า อุบัติการณ์ที่ตามมาก็คือ การแย่งชิงทรัพยากรของชาติด้วยวิธีการฉ้อฉลและอิทธิพลที่ได้สร้างสมมาจากวงจรซื้อเสียง ไม่ว่าจะเป็นทรัพยากรในอากาศ บนผืนแผ่นดินใต้พื้นพสุธา และทางทะเล ซึ่งฝังแฝงมาในรูปของการพัฒนาอย่างก้าวกระโดด ด้วยอภิมหาโครงการที่จะต้องทุ่มเทงบประมาณลงไปนับล้านล้านบาท เบียดบังทรัพยากรทางธรรมชาติ แย่งยื้อที่ดินทำกินของราษฎรทุกหย่อมหญ้า โดยที่พวกเขาเหล่านั้นได้รับส่วนแบ่งเพียงค่าจ้างแรงงาน ค่าเวนคืนที่ดิน และกิจการค้าขายรายรอบโครงการอสังหาริมทรัพย์ที่ผูกขาดโดยกลุ่มทุนอันแนบแน่นกับการเมือง
ความจริงประเทศไทยอันน่าเจ็บปวดรวดร้าวอย่างที่สุด ย่อมหนีไม่พ้นไปเสียจาก สภาพการณ์ที่เด็กและเยาวชนของชาติถูกทอดทิ้งจากระบบการศึกษา อันควรจะเป็นดั่งแม่พิมพ์หลอมพวกเขาให้เติบใหญ่ขึ้นมาเป็นกำลังหลักของชาติ ทั้งด้วยคุณภาพและคุณธรรม เพื่อจะได้เป็นผู้ตอบโจทย์และคลี่คลายปัญหาเลวร้ายดังกล่าวมาข้างต้น กลับกำลังจะกลายเป็นฟันเฟืองหนึ่งของ "ระบอบ" ถูกใช้เป็นเพื่อสนองตอบต่อการฉ้อฉล ทับซ้อน และนโยบายประชานิยมอย่างแนบเนียน เช่นนี้แล้ว การปฏิรูปการศึกษาก็ต้องดำเนินไปพร้อมกับการปฏิรูปการเมืองและการปฏิรูปอีกหลายด้านอันควรต้องเกิดขึ้นพร้อมๆ กัน



