ข้อเตือนใจจากวิวาทะกรณีพุ่มพวง ดวงจันทร์ | คมชัดลึก

กับนายไกรสร ลีละเมฆินทร์ (แสงอนันต์) ที่เปิดศึกวิวาทถึงขั้นกล่าวหาพ่อ-ยายและน้าว่าเป็นคนฆ่าแม่ เพียงเพราะไม่พอใจที่ถูกทักท้วงเรื่องที่จะสร้างหุ่นขี้ผึ้งตัวใหม่ของพุ่มพวง ผ่านการขอรับเงินบริจาคจากแฟนเพลงอันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนและอาจจะมีปัญหาใหญ่ตามมาในภายหลังได้

 อันที่จริง พุ่มพวง ดวงจันทร์ เสียชีวิตมานานถึง 17 ปีแล้ว นับว่าเนิ่นนานเกินกว่าที่จะมาตั้งคำถามในตอนนี้ว่าใครผิดหรือใครถูก ประกอบกับครอบครัวของเธอก็ได้เปิดศึกวิวาทะอันดุเด็ดเผ็ดมันมาตลอด จึงไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ที่สังคมอยากรับรู้ แต่กลับถูกยัดเยียดให้จำต้องรับรู้เรื่องเก่าที่นำมาเล่าใหม่นี้

 สิ่งที่สังคมอยากค้นหาคำตอบมากกว่าก็คือ เหตุใดนายสรภพ ซึ่งสังคมเคยสงสารที่ตกเป็นเหยื่อไร้เดียงสาของสงครามครอบครัว จึงมีท่าทีก้าวร้าวผิดสังเกต ทั้งๆ ที่ยังครองผ้าเหลืองอยู่ อันบ่งบอกถึงการบรรลุนิติภาวะแล้ว เหตุการณ์นี้สะท้อนถึงความอ่อนแอของสถาบันครอบครัวใช่หรือไม่ เป็นเหตุให้หลานชายซึ่งขาดความอบอุ่นและความผูกพันทางใจจึงไม่รู้จักคำว่า กตัญญู โดยเฉพาะกับยาย ผู้มีอายุมากแล้ว อีกทั้งยังป่วยเป็นมะเร็ง ปล่อยให้ยายร่ำไห้ด้วยความเสียใจพร้อมกับออกปากขอโทษหลานที่เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น

 หรือเรื่องที่เกิดขึ้นนี้สะท้อนถึงภาวะเก็บกดที่ฝังใจมานานของเด็กชายคนหนึ่งที่ตกเป็นเหยื่อของครอบครัวที่แตกแยกและมีการทำร้ายจิตใจกันอย่างรุนแรง อันเป็นปมทางจิตวิทยาที่จะต้องใช้เวลานานพอควรในการบำบัดรักษา กว่าบาดแผลลึกที่มองไม่เห็นนั้นจะได้รับการสมานให้ดีขึ้น โดยทางหนึ่งที่สามารถช่วยได้โดยเฉพาะเมื่อนายสรภพยังอยู่ในเพศสมณะ นั่นก็คือการมีสติ รู้คิด รู้อภัยและกอปรด้วยความกตัญญู

 แต่ที่แน่ๆ ก็คือทุกคนต่างตกเป็นเหยื่อของ "มือที่มองไม่เห็น" ที่ชักใยอยู่เบื้องหลัง ไม่ว่าจะเป็นสื่อมวลชนที่ฉวยโอกาสกระพือข่าวหวังจะเพิ่มยอดขาย หรือจากมือที่สามอันเป็นคนใกล้ชิดที่อาจจะยุยงให้หลงผิด หรือจากกลุ่มทุนที่ต่างหาประโยชน์จากคนตายอย่างพุ่มพวง ดวงจันทร์ อันไม่ใช่เรื่องแปลกของสังคมไทย เนื่องจากมีตัวอย่างให้เห็นอยุ่ไม่ใช่น้อย โดยเฉพาะกรณีที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของสุรพล สมบัติเจริญ อดีตราชาเพลงลูกทุ่ง เมื่อพี่น้องเกิดแตกกันโดยมีค่ายเพลงยักษ์ใหญ่แต่ละค่ายอยู่เบื้องหลัง