
เมืองคนชั่วลอยนวล
ประเทศไทยน่าจะอยู่ในอันดับต้นๆ ในโลกถ้าจะวัดกันเรื่องประชาชนไม่เคารพกฎหมาย ไม่กลัวกฎหมาย ละเมิดกฎหมาย เหยียบย่ำกฎหมาย และอยู่เหนือกฎหมาย เพราะทำผิดร้ายแรง มีหลักฐานปรากฏชัดเจนอย่างไร มือกฎหมายก็เอื้อมไปไม่ถึง เพื่อลากคอขึ้นโรงพัก สอบสวน ส่งตัวให้อัยการ ส่
มีทั้งข้อครหานินทาว่ากระบวนการยุติธรรมล่าช้า ไม่น่าเชื่อถือ ทั้งยังเสี่ยงต่อการตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของบุคคลและเงินอีกด้วย โดยเฉพาะในระดับต้นและระดับกลาง ภายหลังจากกระบวนการตุลาการภิวัตน์ ประชาชนเชื่อมั่นในระดับสูงมากกว่าทุกยุค
ถ้าระดับล่างและระดับกลางยังไม่น่าเชื่อถือ เบี่ยงเบนคดี ไม่ยอมรับหลักฐาน หรือตั้งข้อหาอ่อนเชิงหน่อมแน้มให้เห็น โอกาสที่จะเกิดกรณี “สั่งไม่ฟ้อง” ทั้งระดับตำรวจและอัยการเป็นไปได้มาก บางคดีมีข้ออ้างน่าหัวเราะยิ่งกว่าตลกคาเฟ่ค่าตัวถูก
ถ้ามองย้อนไปในคดีทุจริต คอรัปชั่นระดับข้าราชการ นักการเมือง จะเห็นได้ว่าไม่มีตัวเป้งๆ ติดคุกเว้นแต่อดีตคนคุมกระทรวงสาธารณสุขรายหนึ่งซึ่งไปจ๊อกกิ้งให้ตำรวจตามจับ ต้องติดคุกเพราะย่ามใจเกินไป แต่ไม่เป็นไร อีกไม่กี่ปีก็ออกมาใช้เงินได้สบายๆ
แต่คดีร้ายแรง เช่นธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ หรือ บีบีซี ต้อตอของความไร้ประสิทธิภาพของผู้บริหารธนาคารแห่งประเทศไทย ทำให้การควบคุมดูแลหละหลวม มีผลประโยชน์ทับซ้อน ผู้บริหารได้เงินกู้จากแบงก์พาณิชย์ในอัตราดอกเบี้ยมุทิตาการุณ ทั้งเป็นบัดดี้ซี้ปึ้ก ทำให้หย่อนยาน ส่งผลให้บ้านเมืองเกือบล่มจม
แต่น่าประหลาด แทนที่ก๊วนแบงก์ชาติจะเดินพาเหรดเข้าคุกเพราะความโหลยโท่ย มีเงื่อนงำในการบริหาร กลับได้ดีมีตำแหน่งใหญ่โต เงินเดือนเฉียดล้านบาท ยืดคอมีอิทธิพลในวงการธนาคารและตลาดหุ้น ไม่มีจิตสำนึกความรับผิดชอบแม้แต่น้อย
เพราะคนพวกนี้อิงอำนาจการเมือง ยอมสยบให้นักการเมืองชั่วร้าย รับใช้อย่างซื่อสัตย์ ทรยศต่อประชาชนนั่นเอง โดยเฉพาะตัวแสบในองค์กรกำกับดูแลการค้าหลักทรัพย์ ได้จัดตั้งเป็นเครือข่ายโยงใยจากแบงก์ชาติ สู่วงการค้าหุ้น กองทุนต่างๆ
กฎหมายทำอะไรไม่ได้ เพราะผู้รักษากฎหมายไม่กล้าทำอะไร เมื่อถูกการเมืองขวาง นักการเมืองปู้ยี่ปู้ยำแบงก์บีบีซี ทุกวันนี้อดีตผู้บริหารระดับบนเดินขึ้นศาลโดนหลายคดี กว่า 10 ยังไม่เดินเฉียดคุกด้วยซ้ำ เพราะยังไม่ถึงชั้นศาลฎีกานั่นเอง
นักการเมืองซึ่งเคยกอบโกยเงินจากแบงก์บีบีซีกินดีอยู่ดี มีอำนาจการเมืองขี่คอค่ายสะตอแกนนำรัฐบาลผสมด้วยซ้ำ ทั้งยังปีกกล้าขาแข็งสะสมเงินและอำนาจหวังเป็นใหญ่ ถ้าถึงขั้นนั้นคงไม่มีอะไรหยุดได้ถ้ากลไกผู้รักษากฎหมายถูกครอบงำจนเดี้ยง
ตุลาการทำอะไรไม่ได้ ถ้าตำรวจและอัยการไม่มีโอกาสทำคดีอย่างเต็มที่ไร้อำนาจการเมือง อิทธิพลอื่นๆ บงการ ดังนั้นสังคมไทยจึงเปิดโอกาสให้ผู้ร้าย อาชญากร คนชั่วลอยนวล ยกเว้นพวกทำตัวยิ่งใหญ่แต่ขวัญอ่อน หลบหนีคดีก่อนจะโดนเอาตัวเข้าคุก
เมื่อกลไกกระบวนยุติธรรมระดับล่างและกลางเป็นอย่างนี้ ผู้ร้ายย่อมได้ใจ คนดีไม่กล้าทำอะไรเพราะกฎหมายไม่คุ้มครองจากอิทธิพลมืด เสี่ยงต่อไข้โป้ง ตายฟรี
เราจึงเป็นสังคมมาเฟีย นักการเมือง ผู้มีอิทธิพลอยู่เหนือกฎหมายจริงๆ นิ! อิอิอิ!!!



