ตำรวจบ้านนอก | คมชัดลึก

พ่อค้ายาพวกนี้ก็เหมือนขยะสังคมไม่มีค่า ไม่มีราคา รังแต่จะทำให้สังคมตกต่ำ
 มีรายงานออกมาจากหลายหน่วยงานช่วงที่การเมืองวิกฤติ ระส่ำระสาย แบ่งขั้วแบ่งสีกันอยู่นั้น ขบวนการค้ายาเสพติด เลยฉวยโอกาสลักลอบนำเข้าโดยอาศัยช่องว่างที่ตำรวจต้องไปทำหน้าที่รักษาความสงบ ขนยามามอมเมาเด็ก เยาวชน
 พอการเมืองเริ่มนิ่งตำรวจก็หันมาทำงานปราบปรามอาชญากรรมตามหน้าที่ มีการจับกุมคนร้ายมากมาย ในพื้นที่ต่างจังหวัดหรือภูธรนั้นถือเป็นด่านแรกที่สกัดกั้นยาเสพติด ไม่ให้ทะลักเข้าเมืองหลวง หรือหัวเมืองใหญ่ รวมถึงการส่งออกต่างประเทศ
 นอกจากเส้นทางหลวงทางภาคเหนือ ซึ่งเป็นแหล่งใหญ่ในการผลิต เส้นทางใหม่ๆ ทางภาคอีสานก็ถูกใช้ลำเลียงขนยาไม่เว้นแต่ละวัน
 ตำรวจภูธรนี่แหละมีบทบาทสำคัญ ตัวอย่างจากสารวัตรบุญถึงที่ออกสืบสวนหาข่าวเอเย่นต์ยาทั้งรายใหญ่ รายย่อย ทำงานร่วมกับลูกน้องโดยไม่เอาเปรียบ ไม่นั่งห้องแอร์สั่งงานลูกน้องอย่างเดียว
 หรือไม่ออกไปเสี่ยงชีวิตเพราะถือตัวว่าเป็นนายตำรวจ
 ไม่รอผลงานจากลูกน้องเอาไปอวดนายเพื่อความก้าวหน้าในชีวิตราชการ ท่ามกลางความเสี่ยงตายของผู้ใต้บังคับบัญชา
 สุดท้ายอาจต้องเอาชีวิตเข้าแลก เพื่อปกป้องสังคม ดูแลความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินชาวบ้าน
 จิตวิญญาณของ "ตำรวจบ้านนอก" ควรเป็นแบบอย่างการทำงานในสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
 ไม่ใช่ตำรวจที่นั่งอยู่บนกองเงิน กองทอง เก็บเกี่ยวผลประโยชน์ปรนเปรอตัวเอง ส่งส่วยถึงนาย ลูกเมียอยู่อย่างสุขสบาย
 ถ้าเปรียบเทียบชีวิตของสารวัตรบุญถึงกับตำรวจเมืองคงแตกต่างกันราวฟ้าดิน
 ตำรวจเมืองอาจมีความสุขอยู่กับตำแหน่งหน้าที่ การงาน  โดยไม่ต้องออกพื้นที่พบปะชาวบ้าน ร้านตลาด คอยรับคอยส่งดูแลเจ้านายและครอบครัวก็เพียงพอแล้ว
 บางคนหนักยิ่งกว่า นั่งนับเดือนตามวาระโยกย้ายเพื่อกอบโกยให้มากที่สุด เรียกเจ้าของสถานบริการ นายบ่อน พ่อค้าของเถื่อน มาตีราคาค่างวด
 ผิดกับชีวิตตำรวจไกลปืนเที่ยงกลับมีความสุขกับการดูแลชาวบ้าน ไต่ถามสารทุกข์สุกดิบ กินอยู่ไปตามวิถีชุมชน ไม่มีหูฉลาม ภัตตาคารหรูให้เชยชม ชาวบ้านได้สัมผัสให้ความเคารพนับถือซึ่งกันและกัน
 ตำรวจบ้านนอกแบบสารวัตรบุญถึงนี่แหละที่สังคมเมืองกำลังต้องการ !!