การเลือกคนดีในทัศนะของผม | คมชัดลึก

               การเลือกตั้งในกทม.เพิ่งผ่านพ้นไป คนที่ออกไปเลือก มีความคิดต่างๆ กัน ผลของคะแนนจึงออกมา มีทั้งพรรค และอิสระ ผมเห็นโปสเตอร์หาเสียงเต็มไปหมด ยิ่งปากซอยโรงงาน ที่มีผู้คนสัญจรไปมาเยอะแยะ ลานตามาก คำขวัญคมๆ ที่เป็นคำสัญญา ทำได้หรือไม่ได้ไม่ทราบ บางอย่างออกจะเลอะเทอะด้วยซ้ำ แต่นี่คือเสรีภาพของการแสดงออก
 

                หลายคนที่รักชอบพรรคไหน เขาก็มีคนของเขาในใจอยู่แล้ว พวกที่ไม่ชอบพรรคก็ไปเลือกผู้สมัครอิสระ ผู้สมัครอิสระบางท่าน แวะมาคุยกับผมที่ทำงาน ผู้ร่วมงานผมต่างได้รับแผ่นปลิวหาเสียงของเขากันทั่วหน้า ไม่ว่ากัน

                ผลของการเลือกตั้ง มีผู้ออกมาลงคะแนนเสียงกว่า 60 % จริงๆ แล้ว การออกมาลงคะแนนมากหรือน้อย ในความคิดของผมไม่สำคัญ สำคัญที่ผู้ที่ตั้งใจไปลงคะแนนต่างหาก เพราะเขาได้ศึกษาแล้วว่า เขาจะต้องเลือกใครมารับใช้ชาวกทม. ไม่สนใจกับอามิส สินจ้างใดๆ หากจะมีการให้
 

                การเลือกตั้งที่แท้จริงในระบอบประชาธิปไตย คือการเลือกคนมาทำงานให้ มาเป็นลูกจ้าง มาเป็นผู้รับใช้ ซึ่งจริงๆ ก็คนใช้เราดีๆ นี่เองครับ เราจะตั้ง เราจะปลด จะไล่ออกเสียเมื่อไหร่ก็ได้ ถูกไหมครับ

                สำหรับผม คนดีที่มาลงเลือกตั้งจะต้องไม่อยากรวย "ศักดิ์ศรีที่ได้ทำงานรับใช้ประเทศชาติ รับใช้ประชาชนเป็นรางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุด"
 

                ถ้าใครอยากรวย ไปทำธุรกิจเถอะครับ

                การทำธุรกิจ ก็ต้องอยู่ภายใต้กฎหมาย หากจะรับใช้ประเทศชาติก็อยู่ในฝ่ายที่ต้องออกกฎหมาย ไม่ใช่มารับใช้ชาติแล้วออกกฎหมายมาเป็นเครื่องมือให้คนในครอบครัวของตน อย่างนี้ไม่เรียกว่าคนดี
 

                ผมมีความประทับใจเป็นพิเศษกับประเทศประชาธิปไตยไม่ไกลบ้านเรา คืออินเดีย คนอินเดียเคยอยู่ในปกครองของอังกฤษ มีทรัพยากรมหาศาล ถูกอังกฤษปกครองด้วยกฎหมายอังกฤษ ซึ่งมาใช้กับคนอินเดียไม่ได้ การขูดรีดภาษี ริดรอนสิทธิเสรีภาพ ไม่มีความเสมอภาคในการปฏิบัติ ทำให้คนอินเดียต้องลุกขึ้นมาสู้ วิธีที่ต่อสู้ก็เริ่มจากความรุนแรง จนมาถึงสันติ อหิงสา แบบท่านมหาตมะคานธี คือการเดินหน้าหาความยุติธรรมอย่างถวายชีวิต ประท้วง ไม่ปฏิบัติตามกฎหมายที่ออกโดยอังกฤษ ยอมเดินฝ่าให้ตำรวจซึ่งเป็นคนอินเดียด้วยกันทุบตีด้วยตะบอง บาดเจ็บ เสียชีวิตมากมาย จนตำรวจอินเดียด้วยกันทนไม่ได้ ทำไมเขาจะต้องทำร้ายเพื่อนร่วมชาติที่สละชีวิต ต่อสู้เพื่อความยุติธรรม ความเป็นเอกราชของชาติที่เคยยิ่งใหญ่ด้วยอารยธรรมล่ะ

                ทำไม่ลงครับ
 

                มาวันนี้ เอกราช ประชาธิปไตยที่ได้มาอย่างยากลำบาก ตกมาถึงมือคนอินเดียทั้งชาติ เขามีสิทธิที่จะเลือกคนชาติเดียวกันเองแล้ว และเมื่อมีคนมาแจกของ หว่านพืชหวังผล ทำไมเขาจะขายสิทธิเหล่านี้ล่ะ

                แต่เขารับครับ มาแจก ก็รับ แต่วันลงคะแนน ไม่เลือก ไม่เหมือนคนไทยส่วนหนึ่ง ถามว่า คนอินเดียไม่กตัญญูหรือ เปล่าครับ เขาแยกเรื่องส่วนตัว ออกจากเรื่องของประเทศชาติ ให้ของ เขาก็ตอบแทนกลับได้ ด้วยมะม่วง หรือแตงโม มะพร้าวที่มีไป แต่เรื่องจะไปเลือกตั้ง ลงคะแนน เพราะบุญคุณที่ไปรับของแจกมา เมินเสียเถอะ เพราะนั่นเท่ากับการทรยศขายประเทศชาติของตัวเองให้กับโจร
 

                คนที่แจกของเหล่านี้ จะมารับใช้จริงหรือ

                ลูกจ้างที่ไหนเอาเงินมาแจก เอาของมาให้นายจ้างเพื่อแลกกับการมาทำงานให้ คนอินเดียเขาแยกออก เรื่องบุญคุณส่วนตัวก็ต้องตอบแทนกันส่วนตัว เอาของมาแจกเอาเงินมาให้ก็เอาของส่วนตัว เช่น ผลไม้ พืชผักของตัวเองไปตอบแทน จะเอาประเทศชาติบ้านเมืองที่เป็นของส่วนรวมมายกให้ใครง่ายๆ ไม่ได้
 

                เขากำลังจะเลือกคนที่จะมาเป็นลูกจ้าง มารับใช้ มิใช่หรือ

                บ้านเมืองเป็นของศักดิ์สิทธิ์ เลือกส่งเดชไม่ได้ เขาคิดอย่างนั้นครับ
 

                บ้านเรา หากคนส่วนใหญ่คิดได้เช่นนั้น ผมว่า พลิกแผ่นดินเลยครับ