ร่วมด้วยช่วยกันแก้ปัญหาเด็กติดเกม | คมชัดลึก

ภาพแห่งความสุขความสมหวังของด.ช.เคอิโงะตัดกันกับภาพชีวิตของด.ช.พงศ์ธร วัฒนเบญจโสภา อายุ 12 ปี นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่โดดตึก 6 ชั้นในโรงเรียนดังแห่งหนึ่งใน จ.สมุทรปราการ ตกลงมากระแทกพื้นก่อนจะสิ้นใจอย่างน่าอนาถ ด้วยความน้อยใจพ่อที่ทั้งด่าและห้ามเล่นเกม โดยคืนก่อนหน้าจะคิดสั้น ด.ช.พงศ์ธรได้ส่งข้อความทางโทรศัพท์มือถือ (เอสเอ็มเอส) ถึงเพื่อนว่า “วันที่ 21 วันสุดท้ายของเรา” แต่ไม่มีเพื่อนคนใดสะกิดใจสงสัยว่าเหตุใด ด.ช.พงศ์ธรจึงได้ส่งข้อความเช่นนี้

 กรณีของด.ช.เคอิโงะที่จบลงด้วยความสุขสมหวัง และกรณีของด.ช.พงศ์ธรที่จบลงด้วยความเศร้าสลด นับเป็นตัวแทนของเด็กไทยนับแสนนับล้านคนที่ได้รับผลกระทบจากปัญหาครอบครัวแตกแยก ขาดความอบอุ่น หรือตกเป็นเหยื่อสังคมที่ล้มเหลวและอ่อนแอ แม้ว่าองค์การสหประชาชาติจะระบุชัดว่า "สิทธิเด็กก็คือสิทธิมนุษยชน" โดยเฉพาะสิทธิในการที่จะมีครอบครัวที่อบอุ่น และสิทธิที่จะได้รับการเลี้ยงดูด้วยความรักและการเอาใจใส่ แต่เป็นเพราะปัญหาเศรษฐกิจ สังคมที่รุมเร้าอยู่ ทำให้เด็กไม่ใช่น้อยถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังโดยมีเกมเป็นเพื่อน โดยพ่อแม่ส่วนใหญ่มักจะไม่ใส่ใจในอารมณ์ความรู้สึกอันเปราะบางของผู้เป็นลูกยามถูกดุด่าว่าทำอะไรไม่ได้ดังใจ

 ถึงเวลาแล้วที่ทุกหน่วยงานที่เกี่ยวข้องรวมไปถึงกรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข และเครือข่ายครอบครัวจะช่วยกันรณรงค์ป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาซ้ำซากเช่นนี้ ด้วยการให้การศึกษากับผู้ใหญ่โดยเฉพาะพ่อแม่ให้สำนึกถึงความสำคัญของการสร้างครอบครัวให้อบอุ่น ตระหนักในพัฒนาการความรู้สึกและอารมณ์ของเด็ก รวมไปถึงการสอนให้มีทักษะแก้ปัญหาเด็กติดเกมโดยไม่ใช้วิธีหักด้ามพร้าด้วยเข่า จนทำให้เด็กรู้สึกถูกบีบคั้นและนำไปสู่การตัดสินใจคิดสั้นหรือหนีออกจากบ้าน ขณะที่ภาครัฐเองก็ต้องช่วยในรูปของการส่งเสริมให้ครอบครัวเข้าใจการเล่นเกมของเด็ก รวมทั้งส่งเสริมให้เกิดสื่อดีและสร้างสรรค์ หรือหาทางล้อมคอกไม่ให้เด็กเล่นเกมเกินวันละ 3 ชั่วโมง

 ทั้งหมดนี้จะสำเร็จลุล่วงได้ก็ด้วยความร่วมมือด้วยความจริงใจและจริงจังของทุกฝ่ายที่ตระหนักว่า "สิทธิเด็กก็คือสิทธิมนุษยชน"