คอลัมนิสต์

กีฬากับการพัฒนาประเทศ

กีฬากับการพัฒนาประเทศ

15 ส.ค. 2555

กีฬากับการพัฒนาประเทศ : บทบรรณาธิการประจำวันที่ 15 ส.ค.2555

            มหกรรมกีฬาที่มีผู้คนเกือบทั่วทั้งโลกติดตามอย่างน้อย 2 รายการคือโอลิมปิกเกมส์และการแข่งขันฟุตบอลโลก เพราะแม้แต่ฟุตบอลยูโร ก็ยังมีผู้ชมไม่มากเท่า สำหรับประเทศไทยในโอลิมปิกเกมส์ นักกีฬาไทยมีโอกาสได้ลุ้นเหรียญเท่าๆ กับมหกรรมกีฬาชนิดอื่นๆ โดยเฉพาะมวยสากล ที่ทุกครั้งมักได้รับเหรียญกลับประเทศเหรียญทองแดงบ้าง เหรียญเงินบ้าง แม้กระทั่งเหรียญทองก็มีมาแล้วจากนักชกหลายคน กีฬาชนิดนี้จึงเป็นความหวังที่สุด แม้ล่าสุด แก้ว พงษ์ประยูร หนึ่งในความหวังกีฬาชกมวยจะทำได้เพียงเหรียญเงินแต่ก็ชนะใจคนดูทั่วโลก ส่วนการประท้วงคัดค้านการให้คะแนนของกรรมการตัดสินก็ถือเป็นเรื่องที่ตามมาเป็นขั้นตอนสุดท้าย

             ที่ผ่านมาสมาคมกีฬาไม่ว่าประเภทใดจะได้รับการจัดสรรงบประมาณเพื่อพัฒนาไปแข่งในระดับนานาชาติ ในระยะหลังมีกีฬาหลายชนิดที่คนไทยพัฒนาไปได้ไกลไม่ว่าจะเป็นฟุตซอล กอล์ฟ หรือวอลเลย์บอล ที่ไปล้มทีมระดับเอเชียได้ และมีลุ้นเกือบทุกครั้งที่ลงสนาม ยังมีกีฬาอื่นๆ อีกที่คนไทยมีโอกาสได้ขึ้นถึงระดับโลกตามสภาพร่างกายที่จะเอื้อต่อกีฬาประเภทนั้น มีคำถามว่าในแวดวงกีฬาทำไมถึงก้าวหน้าไปไม่เท่าเทียมกัน มีองค์ประกอบหลายอย่างที่บ้านเรายังไปไม่ถึงต่างประเทศด้วยหลายสาเหตุทั้งด้านงบประมาณและความนิยมของคนไทยเอง แม้ล่าสุดเราจะยกระดับฟุตบอลเป็นอาชีพแล้วก็ตาม แต่เมื่อเทียบระหว่างทีมชาติด้วยกันเราก็ยังติดๆ ขัดๆ ก้าวไปไม่ถึงระดับแนวหน้าของเอเชียสักที เมื่อเทียบกับประเทศอย่างเกาหลีใต้ที่ทีมฟุตบอลของเขาไปไกลถึงระดับโลก

             ส่วนหนึ่งของปัญหาคือ การได้รับแรงสนับสนุนจากภาครัฐและเอกชนไม่เท่าเทียบ รายได้ของนักกีฬาที่ต้องสละเวลาเพื่อฝึกซ้อมยังไม่มีหรือมีไม่เท่ากับประเทศอื่นไม่สามารถดำรงชีพภายในครอบครัวได้ ทั้งๆ ที่การลงทุนด้านการพัฒนาศักยภาพต้องเริ่มจากการฝึกขั้นพื้นฐาน ประเทศไทยมีโรงเรียนกีฬา แต่ผลงานที่ผ่านมาก็ยังไม่เด่นชัดเท่าที่ควร มีเพียงนักกีฬาบางส่วนที่เข้าไปเล่นอาชีพผ่านจากโรงเรียนเหล่านี้ นโยบายของรัฐบาลก็ยังให้การสนับสนุนไม่มากพอหรือเพิ่มโอกาสผู้ที่มีความสามารถเข้ามาใช้การกีฬาเลี้ยงชีพได้ จะเห็นได้ว่านักกีฬาบางคนเมื่อพ้นเยาวชนเข้าสู่วัยทำงานก็ต้องเลิกหรือการฝึกซ้อมน้อยลง ไม่มีแรงจูงใจพอที่จะทำให้เกิดความมุ่งมั่นในวิชาชีพด้านนี้

             ความจริงกีฬาเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาประเทศได้ สังเกตจากประเทศที่มีนักกีฬาเด่นๆ ส่วนใหญ่ประชากรมักมีคุณภาพอยู่ในเกณฑ์ดี เมื่อพัฒนาคนได้ ศักยภาพด้านอื่นก็จะตามมา ทั้งในแง่เศรษฐกิจ สังคม การลงทุน ซึ่งช่วยเสริมภาพลักษณ์ประเทศ มีส่วนช่วยลดปัญหาของเยาวชนที่เสี่ยงต่อยาเสพติด ลานกีฬาที่เคยมีอยู่ปัจจุบันก็เงียบเหงาลง รัฐบาลควรกำหนดนโยบายทางด้านนี้อย่างจริงจังและต่อเนื่อง วางยุทธศาสตร์ให้ชัดเจน หน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องมีแผนรองรับ หากมองในแง่ประโยชน์การกีฬาสามารถสร้างความแข็งแกร่งให้คนในชาติ พร้อมๆ กับเป็นแรงขับเคลื่อนประเทศได้อีกด้วย