คอลัมนิสต์

ควบคุมทุกขั้นตอน

ควบคุมทุกขั้นตอน

16 พ.ค. 2555

ควบคุมทุกขั้นตอน: บทบรรณาธิการประจำวันที่16พ.ค.2555

           แนวคิดในการแก้ปัญหาสินค้าราคาแพง ที่ขณะนี้พุ่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง กระทั่งประชาชนระดับรากหญ้าหรือแม้แต่กลุ่มที่มีรายได้ปานกลางถึงกับร้องโอดครวญ โดยเฉพาะราคาข้าวแกงที่ถือเป็นอาหารหลักในชีวิตประจำวันของคนไทย ที่กระทรวงพาณิชย์เสนอต่อคณะรัฐมนตรีให้ควบคุมอาหารปรุงสำเร็จ 10 รายการให้เป็นสินค้าควบคุม ถูกตีตกในที่ประชุมเพราะ ครม.ส่วนใหญ่เห็นว่า การควบคุมราคาอาหารปรุงสำเร็จทำได้ยากเพราะต้นทุนวัตถุดิบไม่แน่นอนเหมือนสินค้า 42 รายการที่อยู่ในบัญชีสินค้าควบคุม หากจะทำได้ก็เพียงให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องไปขอความร่วมมือจากผู้ประกอบการกำหนดราคาขายอาหารปรุงสำเร็จให้เหมาะสมกับปริมาณเท่านั้น

             ปัญหาสินค้าราคาแพงทั้งประเภทอุปโภคและบริโภคที่ผ่านมา รัฐบาลทุกยุคประสบมาแล้วทั้งนั้น แก้ไขได้ตรงจุดบ้าง ไม่ตรงจุดบ้าง ประชาชนได้รับผลกระทบจากการบริหารที่ล้มเหลว ราคาสินค้าจึงถือเป็นหนึ่งในตัวชี้วัดเสถียรภาพของรัฐบาล ผู้นำคนไหนที่บริหารค่าครองชีพได้อย่างเหมาะสม นาวารัฐนั้นก็ได้รับแรงสนับสนุนจากประชาชน อันที่จริงแล้วการจะควบคุมราคาอาหารปรุงสำเร็จไม่ใช่จะไร้ทางออก เพียงแต่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องมีความละเอียดและต้องดูทั้งระบบไม่ใช่ส่วนใดส่วนหนึ่ง ตั้งแต่วัตถุดิบที่ออกจากแหล่งผลิตไล่มาถึงพ่อค้าคนกลาง พ่อค้าปลีกตามตลาดสด หรือแม้กระทั่งบรรดาพ่อค้าแม่ค้ารถกับข้าวที่นำไปขายตามหมู่บ้านต่างๆ ซึ่งคนส่วนใหญ่เริ่มหันมาจับจ่ายในลักษณะนี้มากขึ้น เรื่อยไปถึงร้านที่ปรุงอาหารสำเร็จก่อนจำหน่ายให้แก่ลูกค้า

             ในความเป็นจริงราคาวัตถุดิบ ณ แหล่งผลิต จากไร่จากฟาร์มปัจจุบันราคาก็อยู่ในเกณฑ์ปกติ แถมบางพื้นที่ยังคงต่ำอยู่มาก เกษตรกรเพียงแค่ไม่ขาดทุนก็ถือว่าดีแล้ว แต่พอมาถึงผู้บริโภคราคากลับดีดตัวสูงขึ้นเป็นเท่าตัว เหตุเพราะสินค้าผ่านมือพ่อค้าคนกลาง สินค้าบางชนิดบางพื้นที่มีคนกลางหลายทอดด้วย ซึ่งมักจะอ้างถึงเรื่องต้นทุนในการขนส่งอันเป็นผลสืบเนื่องมาจากราคาน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีราคาสูงขึ้นในปัจจุบัน นี่ยังไม่รวมถึงค่าแรงงานในการขนส่งและเชื่อได้ว่ายังมีการบวกต้นทุนที่เกี่ยวเนื่องกับส่วยทั้งแรงงานต่างด้าว การบรรทุกที่ผิดกฎหมายเข้าไปอีก

             พ่อค้าคนกลางที่ว่ารายใหญ่ๆ ในแต่ละพื้นที่ก็มีอยู่ไม่กี่เจ้า แต่ก็มีบทบาทในการกำกับราคาต่อผู้บริโภคถึงแม้จะเป็นทางอ้อมก็ตาม ไม่ว่าสินค้าทางการเกษตรหรือการประมงแทบทุกชนิด ซึ่งหากจะควบคุมราคาสินค้าทุกชนิด รวมถึงอาหารปรุงสำเร็จให้ได้ผล รัฐบาลและผู้ที่เกี่ยวข้องจะต้องกำหนดมาตรการควบคุมในทุกขั้นตอนตั้งแต่ราคาที่ออกจากมือชาวไร่ ชาวนา เกษตรกร ผ่านไปถึงพ่อค้าคนกลาง ไม่ว่าจะกี่ทอดก็ตาม ก่อนส่งถึงแผงพ่อค้าแม่ค้ารายย่อยตามตลาดสดต่างๆ เพื่อควบคุมกลไกในการค้าทั้งระบบ ไม่ให้ส่วนใดส่วนหนึ่งเอารัดเอาเปรียบ สร้างความปั่นป่วนให้แก่ผู้บริโภค ขั้นตอนที่ว่านี้รัฐบาลสามารถแทรกแซงได้โดยไม่ทำให้กลไกการค้าเสียหาย