เกมเร่ง-ยื้อแก้รธน.ตามสูตรพท-ปชป. | คมชัดลึก

             จากที่เคยแปะท้าย “เร่งรีบ-รวบรัด” แต่ในวันที่การประชุมร่วมรัฐสภาเพื่อพิจารณาร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ในวาระ 2 ถูก “ยืด” ออกไป พร้อมกับที่ต้องประเมินท่าทีกันแบบสัปดาห์ต่อสัปดาห์แล้ว ดูเหมือนน้ำหนักข้อกล่าวหาข้างต้นดูจะเบาลงไปทุกที
   
              ใครจะเดาได้ว่า การเร่งเกม เพราะกำหนดเวลาอภิปรายเพียง 3 วันก่อนสงกรานต์ เพื่อทิ้งช่วง 15 วัน และดันเข้าสู่พิจารณาในวาระ 3 ในตอนแรก ครั้นพอเจอลูกยื้อ เล่นรายละเอียดชนิดเก็บทุกเม็ดของพรรคประชาธิปัตย์ ปฏิทินที่เคยวางไว้จึงค่อยๆ ถอยร่นอย่างที่เห็น
   
              ประมวลอ้างอิงเหตุการณ์ที่เพิ่งหักดิบในชั้นกรรมาธิการก่อนหน้า จาก 3 วันที่คิดว่ากล้า “ปิดเกม” ไปๆ มาๆ จึงลากยาวกว่าที่คิด ด้วยพิจารณากัน 8 วันเข้าแล้วยังไม่พอ กระทั่งล่าสุดมีคำสั่งนัดประชุมร่วมรัฐสภาประเด็นเดียวกันในวันที่ 1-3 พฤษภาคมนี้ และวันเวลาที่เพิ่มขึ้นก็หาได้มีอะไรการันตีถึงบทสรุป
   
              ว่ากันว่าการปล่อยให้ฝ่ายค้านจัดเต็ม อภิปรายกันยืดยาวเช่นนี้ก็ไม่ใช่เพราะความเต็มใจของพรรคเพื่อไทย แต่เพราะร่องรอยเร่งรีบในชั้นกรรมาธิการเห็นคาตา ดูรูปเกมแล้วคงดีกว่าหาก “ปล่อยไปก่อน”
   
              ขณะเดียวกันก็จับอารมณ์ร่วมได้ถึงสิ่งที่ฝ่ายค้านเคยสร้างได้ผลเริ่มเบาบางไปทุกที เพราะจากตอนแรกที่สังคมรู้สึกได้ถึงความรีบเร่งในการแก้รัฐธรรมนูญ
   
              แต่มาถึง ณ วันนี้ ท่าทีเริ่มกลับข้าง การจับตานัยใช้เสียงข้างมากลงมติเริ่มแทนที่ด้วยการเฝ้าสังเกตพฤติกรรมหมดมุกแต่ขอยื้อของประชาธิปัตย์
   
              เพราะมีเสียงข้างมาก วิธีการเสนอนับองค์ประชุมและขอลงมติจะกระทำเมื่อใดไม่ใช่เรื่องยาก หากไม่มีอะไรพลิกผันชนิดพลิกฝ่ามือ
   
              อย่างไรเสียการพิจารณาแก้ไขรัฐธรรมนูญ มาตรา 291 ไม่พ้นแล้วเสร็จในพฤษภาคมอยู่ดี โดยที่ช่วงเวลาดังกล่าวคงไม่ทิ้งกันกับกระบวนการคัดเลือกสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ (ส.ส.ร.) ภายใน 75 วัน นับแต่พระราชกฤษฎีกามีผลบังคับใช้ตามมาตรา 291/5
   
              ยิ่งเฉพาะกับสถานการณ์ที่ฝ่ายรัฐบาลโหมกระหน่ำเรียกหาความปรองดองจากทุกฝ่าย ไหนจะพรางสานสัมพันธ์กับขุนอำมาตย์ กลบเกลื่อนรอยร้าวญาติมิตรคนเสื้อแดง พ่วงแก้ปัญหาเศรษฐกิจปากท้องข้าวของแพง อันประหนึ่งโจทย์ที่ “ใหญ่กว่า” ของรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
   
              เปรียบกระดูกมวยแล้ว การแก้รัฐธรรมนูญในชั้นรัฐสภานี้จึงดูเป็นเรื่องที่พรรคเพื่อไทยประคองตัวชนะคะแนนได้แบบไม่ยากเย็น เหตุนี้จึงไม่จำเป็นใดๆ ต้องเร้าเกมในสภา สร้างเงื่อนไขให้ฝ่ายตรงข้ามหยิบไปขยายความอีก
   
              ซ้ำกลับกันจากตอนแรก เพราะพลันที่เรื่องราวถูกทอดเวลาออกไปเรื่อย ภาพลบของความยืดเยื้อ-เล่นเกมก็น่าจะถูกโยนไปให้ฝั่งพรรคประชาธิปัตย์เสียเอง
   
              จึงไม่แปลกที่กระแสแนวรบเรื่องรัฐธรรมนูญจากนี้ไป จึงเปลี่ยนจุดโฟกัสจาก “เนื้อหา” ไปสู่ “กระบวนการ” ได้มาซึ่งรัฐธรรมนูญฉบับปรับปรุงแก้ไข
   
              โดยมีประเด็นการกดบัตรแทนเป็นตัวนำ ตามด้วยข้อสังเกตตีความมาตรา 291 ว่าสามารถเปิดช่องให้มีรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ แบบที่กลุ่มต้านเรียกว่า “ล้มล้างรัฐธรรมนูญ” ถูกปัดฝุ่น รอการตบแต่งเพื่อเป็น “ตัวเล่น” ใหม่
   
              ทั้งนี้เชื่อได้ว่าหลังจากร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญผ่านการพิจารณาในวาระ 3 แล้ว น่าจะมีการทยอยยื่นเรื่องให้ศาลรัฐธรรมนูญตีความอีก ซึ่งนั่นก็ย่อมส่งผลให้หนังที่ยืดแล้วถูกยืดออกไปอีก
   
              กล่าวคือ จะมีประเด็นถกเถียงกันในลักษณะเมื่อมีหลักฐานพิสูจน์ได้ว่า “กระบวนการ” ลงมติแก้รัฐธรรมนูญ ทั้งการแสดงตัว การลงคะแนน “เป็นเท็จ” เพราะมีการ “อ้างสิทธิ” แทนกัน เช่นนี้ย่อมขัดกับรัฐธรรมนูญในมาตรา 126 วรรคสาม อันส่งให้ผลการกระทำเป็นโมฆะไปด้วยหรือไม่
   
              เช่นเดียวกับการตั้งข้อสังเกตว่า ในตัวศาลรัฐธรรมนูญเอง จะมีอำนาจพิจารณาร่าง-กระบวนการแก้ไขรัฐธรรมนูญซึ่งถือเป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศได้หรือไม่
   
              ถนนสายแก้รัฐธรรมนูญจึงดูท่าจะทอดยาวอีกไกล

.........

(หมายเหตุ : เกมเร่ง-ยื้อ ตามสูตร 'เพื่อไทย-ปชป.'บนถนนแก้รัฐธรรมนูญ : ขยายปมร้อน โดยอรรถภูมิ อองกุลนะ)