
ภาคใต้กับประชาคมอาเซียน
ภาคใต้กับประชาคมอาเซียน: โลกสาระจิปาถะ โดยกวี จงกิจถาวร
ภาคใต้เป็นภาคเดียวที่สามารถปรับตัวเข้าสู่ประชาคมอาเซียนได้เร็วและดีที่สุดในประเทศไทย เพราะคนที่นี่มีความหลากหลายและมีความสามารถหลายมิติรวมทั้งความเก่งกาจทางด้านภาษา ประชาคมอาเซียนจึงมีความหมายต่อภาคใต้มากกว่าอื่นใด
คนไทย-มาเลย์ไม่รู้สึกว่าตัวเองผิดแปลก เพราะวัฒนธรรมมลายูและอินโดนีเซียโดดเด่นในอาเซียนอยู่แล้ว ประชากรกว่าครึ่งของประชาคมอาเซียนหกร้อยล้านคนพูดภาษาอินโดนีเซีย คือทั้งในอินโดนีเซีย มาเลเซีย บรูไน มาเลเซียและพลเมืองบางส่วนในสิงคโปร์และไทย ตามจริงรัฐบาลไทยควรส่งเสริมให้คนไทย-มาเลย์เรียนภาษาอินโดนีเซียที่ถูกต้อง บ่อยครั้งที่คุยกันไม่รู้เรื่องเพราะใช้คำศัพท์และสำเนียงที่ต่างกัน
ภาคใต้ยังมีความเป็นสากลมากกว่าภาคอื่นๆ ในประเทศ เนื่องจากได้สัมผัสไออุ่นของการพัฒนาสมัยใหม่จากเพื่อนบ้านทางใต้คือมาเลเซียกับการใช้ภาษาอังกฤษก่อนใครเพื่อน ในขณะที่ภาคอื่นๆ ของไทยยังถูกจำกัดโดยภูมิศาสตร์ไม่มีการไปหาสู่กัน เช่นบริเวณสามเหลี่ยมทองคำหรือทางด้านชายแดนไทย-ลาวหรือไทย-พม่าก็ตามที่ได้มีการพัฒนาอย่างชายแดนไทย-มาเลเซีย มันเป็นพื้นที่ที่ยังไม่มีการพัฒนา คนภาคใต้จึงได้เปรียบมีความรู้รอบตัว เพราะต้องสัมผัสติดต่อกับคนต่างชาติเข้าออกชายแดนภาคใต้เป็นประจำ
นักเรียนภาคใต้เรียนในโรงเรียนปอเนาะหรือสถานศึกษาอื่นๆ บางคนพูดได้ถึงสามภาษาคือไทย อังกฤษและมาเลเซีย คนที่มีความสามารถพิเศษ ต้องเพิ่มภาษาอาราบิกเข้าไปด้วย ฉะนั้นทางรัฐบาลหรือเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นควรจะส่งเสริมคนใต้และพัฒนาบุคลากรเหล่านี้ เพื่อเป็นแรงผลักดันในเรื่องพัฒนาคนไทยและภาคส่วนอื่นๆ เข้าสู่ประชาคมอาเซียน
สำหรับไทยเรา มีความตื่นตัวมากในเรื่องประชาคมอาเซียนซึ่งมีเวลานับถอยหลังอีกเพียงหนึ่งพันกับอีกสองวันเศษเท่านั้น แต่เท่าที่สังเกตเห็นการเตรียมพร้อมของไทยโดยเฉพาะหน่วยงานรัฐยังเป็นอยู่ในลักษณะฉาบฉวยไม่มีสาระแท้จริง ส่วนใหญ่มีแต่ป้ายอธิบายความเป็นมาของอาเซียนและสามเสาหลัก มีแต่ฟอร์ม เช่นการฝึกพูดภาษาอังกฤษ โดยเน้นว่ามีความจำเป็นต่อการเตรียมตัวเข้าสู่ประชาคมอาเซียน
จริงอยู่ภาษาอังกฤษ ในฐานะเป็นภาษาสากลนั้นมีประโยชน์ในตัวมันเองอยู่แล้ว มีหรือไม่มีอาเซียน ภาษาอังกฤษก็พัฒนาไปไม่หยุดยั้ง แต่พูดถึงในบริบทอาเซียน ภาษาอื่นๆ ก็สำคัญ เช่นอินโดนีเซีย และไทย การเพิ่มความรู้เกี่ยวกับอาเซียน เราอ่านจากภาษาไทยได้
คนไทยจะเป็นสมาชิกที่ดีและสร้างสรรค์ในประชาคมอาเซียน เราต้องเปลี่ยนแนวความคิดเกี่ยวกับประเทศเพื่อนบ้านเสียใหม่คือ ต้องมองและให้ความเคารพในวัฒนธรรมและประเพณีของประเทศเพื่อนบ้าน มันเป็นก้าวบันไดขั้นแรก เสร็จแล้วค่อยทำความรู้จักคนเหล่านี้จากสมาชิกอาเซียนและเพิ่มความพัวพันทางด้านอื่น อ่านหนังสือพิมพ์ของประเทศในอาเซียน กินอาหารที่ไม่ใช่อาหารไทย ฟังเพลงของสมาชิกอาเซียนอื่นบ้าง เป็นต้น



