ส่งเสริมประชาธิปไตยแบบเอเชีย | คมชัดลึก

           ประเทศเอเชียถือว่าประชาธิปไตยเป็นของแสลง ไม่ใช่ของท้องถิ่นเอเชีย แต่มาในช่วงหลัง ประเทศเอเชียมีการพัฒนาประชาธิปไตยอย่างต่อเนื่อง มีความเป็นตัวเองมากขึ้น และต้องการส่งเสริมประชาธิปไตยในบริบทเอเชีย
 
               เกาหลีใต้ มองโกเลียและอินโดนีเซียถือเป็นประเทศประชาธิปไตยเอเชียที่มีขีดความสามารถในการส่งเสริมประชาธิปไตยพอได้ ส่วนอินเดียต้องยอมรับว่าถึงแม้นว่าจะเป็นประชาธิปไตยเก่าแก่พอสมควรและใหญที่สุดในโลก แต่ลำบากใจที่จะโปรโมทประเด็นนี้ อินเดียเห็นว่ามันไม่ใช่หน้าที่ของตน มุ่งพัฒนาสังคมตนเองต่อไป
 
               ส่วนญี่ปุ่นก็เช่นกัน หลังแพ้สงครามโลกครั้งที่ 2 สหรัฐอเมริกาได้ช่วยญี่ปุ่นทุกรอบด้าน เพื่อป้องกันไม่ให้กลับไปสู่อดีต ได้ฟื้นฟูและพัฒนาเศรษฐกิจตลอดเวลาหลายทศวรรษจนกลายเป็นยักษ์ใหญ่เศรษฐกิจอยู่ทุกวันนี้ แต่ญี่ปุ่นลึกๆ ก็ไม่กล้าส่งเสริมระบอบการปกครองประชาธิปไตย มีแต่ให้เงินช่วยเหลือทางด้านเทคนิคและพัฒนาประเทศ
 
               ประเด็นคือ ทำไมประเทศเอเชียจึงรู้สึกเขอะเขินในการส่งเสริมประชาธิปไตยหรือสังคมที่เปิดกว้าง แนวโน้มแบบนี้กำลังเปลี่ยนแปลงไป เพราะสามประเทศดังกล่าวข้างต้นได้แสดงตัวชัดเจนว่าต้องการส่งเสริมประชาธิปไตย รวมทั้งบทบาทประเทศตัวเองในบริบทประชาธิปไตยเอเชีย
 
               มองโกเลียเป็นประเทศน่าจับตาดู เพิ่งเป็นประชาธิปไตยประมาณ 20 ปีนี้เอง หลังสหภาพโซเวียตสลาย เป็นประเทศคอมมิวนิสต์แรกที่ได้ถีบตัวขึ้นมาเป็นประชาธิปไตยที่ค่อยๆ มีรากลึกเข้มแข็งขึ้น ส่วนคนไทยไม่คุ้นกับมองโกเลียเท่าไร
 
               ในเมืองนอก ประชาธิปไตยประเทศนี้มีชื่อเสียงมากในสหรัฐอเมริกาและยุโรป ทั้งนี้เป็นเพราะว่ามองโกเลียมีที่ตั้งอยู่ระหว่างจีนและสหภาพโซเวียตซึ่งทั้งสองไม่ได้เป็นระบอบประชาธิปไตย ประธานาธิบดีเอลบาดอรด์ มีบทบาทสูงในเวทีการเมืองส่งเสริมประชาธิปไตยในระดับสากล ในขณะนี้เป็นประธานของคณะกรรมการชุมชนประชาธิปไตยที่มีประเทศประชาธิปไตยต่างๆ ทั่วโลกเป็นสมาชิก
 
               ส่วนอีกเจ้าหนึ่งคืออินโดนีเซีย ซึ่งเป็นประเทศเคยเป็นทรราชมาก่อน แต่หลังการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในปี 1998 สามารถรักษาระบอบประธิปไตยไว้ได้ โดยมีการเลือกตั้งหลายครั้ง ประชาคมโลกให้การยอมรับ ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา รัฐบาลอินโดนีเซียจึงหันหน้ามาส่งเสริมเวทีประชาธิปไตยในอาเซียน โดยเชิญประเทศทั้งเป็นประชาธิปไตยและไม่เป็นเข้ามาประชุมร่วมกันเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและศึกษาวิธีการดีที่สุด เพื่อนำมาใช้ต่อไป
 
               ต้องยอมรับว่าบารมีอินโดนีเซียในอาเซียนและเวทีต่างประเทศเพิ่มขึ้นทุกวัน เนื่องจากประชาธิปไตยเติบโต ในอดีตบทบาททหารอินโดนีเซียเป็นที่รู้กันว่ามันโหดร้ายแค่ไหน แต่หลังการเปลี่ยนแปลง บทบาททหารอินโดนีเซียได้ถอนตัวออกจากการเมืองอย่างสิ้นเชิง และหันมาป้องกันประเทศอย่างเดียว
 
               ประเทศสุดท้ายคือ เกาหลีใต้ ซึ่งต้องการเห็นคาบสมุทรเกาหลีมีเสถียรภาพและสันติภาพในอนาคต วิธีเดียวคือทำให้ประเทศเพื่อนบ้านมีประชาธิปไตยและเป็นสังคมเปิด ประเทศเป้าหมายคือจีนและเกาหลีเหนือ ถ้าสองประเทศนี้มีเหตุการณ์แบบอาหรับสปริง เกาหลีใต้จะถูกกระทบกระเทือนมากที่สุด
 
               ขณะนี้สัมพันธ์จีนกับเกาหลีใต้แน่นแฟ้นมาก เพราะความใกล้ชิดทางด้านวัฒนธรรม ภาษา รวมทั้งการลงทุนจากเกาหลี ขณะนี้มีชาวจีนอยู่ในเกาหลีเกือบ 5 หมื่นคน
 
               ต้องติดตามดูว่าสามประเทศนี้จะส่งเสริมประชาธิปไตยแบบเอเชียได้มากน้อยแค่ไหน แต่ละประเทศจะทำกันเองหรือร่วมมือกัน