เสกมีหูหนูมีปีก!? | คมชัดลึก

               เรื่องราวของนายเสกสรร ศุขพิมาย หรือเสก โลโซ นักร้องสังกัดแกรมมี่ ปรากฏในสื่อออนไลน์ และขยายไปสู่สื่อสิ่งพิมพ์ดำเนินมาระยะหนึ่งแล้ว
 
                ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ภาพเสกกำลังเสพยาที่ถูกโพสต์ในเฟซบุ๊กของเขา ได้ก่อให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง ในฐานะ “บุคคลสาธารณะ” เสียงวิพากษ์วิจารณ์นั้นโน้มเอียงไปในทางตำหนิ ติเตียน เพราะความเป็นคนดังอาจจะทำให้เกิดพฤติกรรมลอกเลียนแบบได้ ในขณะที่ต้นสังกัดของเสกก็วิงวอนให้เห็นใจร็อกสตาร์ผู้นี้ หากมิได้พิจารณาปรากฏการณ์เสก โลโซ ในบริบทของข่าวบันเทิงที่มีความตื่นเต้น หวือหวา เร้าใจ อันเป็นวิธีการเสนอขายของสื่อประเภทประชานิยม หรือสื่อหัวสี กรณีของเสก โลโซ บอกอะไรกับสังคมไทย
 
                ในแง่ของอาชีพการงาน นับว่า เสก โลโซ เป็นตัวอย่างที่ดีในการไต่เต้า จากนักร้องอาชีพตามผับ มาเป็นนักร้องดังระดับชาติ สร้างรายได้ให้แก่แกรมมี่นับเป็นพันล้าน ความอุตสาหะ ที่จะเอาดีในอาชีพนักร้อง นักดนตรี ยังแสดงให้เห็นด้วยการเดินทางไปเรียนภาษาและดนตรีที่ประเทศอังกฤษ ซึ่งก็ทำให้เขามีที่ทาง ช่องทางทำมาหากินที่นั่น จนในการเปิดแถลงข่าวอย่างเป็นทางการครั้งแรกของเสก โลโซ เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม เสกบอกว่า ถ้าทุกคนยอมรับในสิ่งที่เขาเป็นไม่ได้ ก็จะย้ายไปอยู่ลอนดอน ซึ่งเป็นบ้านหลังที่สอง
 
                ในการแถลงข่าว เสกยังแสดงความรับผิดชอบ และพร้อมที่จะให้ความร่วมมือกับกองปราบฯ ซึ่งในประเด็นกฎหมาย เสกยอมรับว่าใช้ยาเสพติดที่กรุงปราก สาธารณรัฐเช็ก เหตุเกิดที่ต่างแดน ไม่แน่ชัด ในวันเวลาเกิดเหตุ การดำเนินคดีกับเสก จึงเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยาก
 
                คำถามที่เกิดจากถ้อยคำของเสก โลโซ ที่น่าสนใจมีอยู่ 2 ประการ ประการหนึ่งความเป็นศิลปิน ต้องใช้ยาเสพติด เป็นความจริงหรือไม่
 
                ประการหนึ่งความประพฤติของเสก โลโซ ในการใช้ยาเสพติด หรือย้อนหลังไปในเหตุการณ์ที่เขาใช้รองเท้าตบหน้าน้อย วงพรู บนเวทีที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ราวสามปีก่อน จะเป็นแบบอย่างให้แฟนคลับที่หลงใหล คลั่งไคล้นักร้องผู้นี้ เห็นเป็นเรื่องดีงาม ยอมรับได้หรือไม่ ยังไม่ต้องพูดถึงการปฏิบัติตาม
 
                ประเด็นเรื่องความเป็นศิลปินกับยาเสพติด อาจจะเคยปรากฏเป็นข่าวอยู่เนืองๆ ทั้งศิลปินนักร้องเสพยา ขายยา พัวพันในการค้ายาเสพติด จนบางคนศาลมีคำพิพากษาให้ลงโทษจำคุกเป็นเวลาหลายปี นี่อาจเป็นเพียงข้ออ้าง เป็นสันดานของแต่ละคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับบทบาทอาชีพ ว่าเป็นศิลปินหรือไม่ คำถามศิลปินกับยาเสพติดจึงมิได้มีนัยสำคัญอย่างใด
 
                เรื่องความเป็นศิลปิน กับความเป็นบุคคลสาธารณะ ก็เป็นอีกประเด็นหนึ่ง ที่ต้องถกแถลงกันอย่างถึงแก่น
 
                มีคำอธิบายจำนวนมาก ที่บอกว่า ศิลปินเป็นแบบอย่างของคนทั่วไป โดยเฉพาะในวัยเด็กและเยาวชน เราอาจจะได้เห็นอิทธิพลของการแต่งเนื้อแต่งตัว คำพูด วิธีพูดจา ที่เปลี่ยนไปตามแฟชั่น และยุคสมัย โดยมีศิลปิน ดารา นักร้องเป็นต้นแบบ เราอาจจะเห็นสื่อนำศิลปินที่มีชื่อเสียง มาให้คำแนะนำถึงการประพฤติ ปฏิบัติ เพราะเชื่อในความเป็นศิลปิน คนดัง
 
                ในบางมิติ เราอาจเห็นเสกเป็นคนดี เพราะเราเชื่อในเสกบนเวที เราเชื่อในดาราบนจอ แต่คนเหล่านี้ก็คือมนุษย์ เขาไม่ได้แตกต่างจากคนอื่น หรือไม่ได้มีความคิดที่ลึกซึ้งกว่าคนอื่น เสกมีหูเหมือนคนอื่น มีตาเหมือนคนอื่น
 
                ฉะนั้น คนที่ดีที่สุด คนที่ควรประพฤติปฏิบัติตามมากที่สุด ก็คือคนดีๆ ที่อยู่ใกล้ตัว พ่อแม่ พี่น้อง หรือเพื่อนๆ ของเรานั่นเอง