คอลัมนิสต์

ดูแลให้ทั่วถึงและเท่าเทียม

ดูแลให้ทั่วถึงและเท่าเทียม

26 ต.ค. 2554

ดูแลให้ทั่วถึงและเท่าเทียม : บทบรรณาธิการ

           ไม่ใช่เฉพาะคนไทยเท่านั้นที่ต้องประสบกับมหาอุทกภัยครั้งประวัติศาสตร์นี้ ยังมีแรงงานข้ามชาติ ที่ได้รับผลกระทบไปด้วยเช่นเดียวกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งพื้นที่ในเขตและนอกอุตสาหกรรม ทั้งแรงงานถูกกฎหมายและแรงงานต่างด้าวที่ลักลอบเข้าประเทศมาตายเอาดาบหน้า ในพื้นที่ จ.ปทุมธานี พระนครศรีอยุธยา และฉะเชิงเทราบางส่วน นนทบุรี กรุงเทพฯ สมุทรปราการ น่าจะมีตัวเลขถึงหลักแสนคนเลยด้วยซ้ำ

           กลุ่มแรงงานที่เข้ามาอย่างถูกกฎหมายก็คงไม่น่ามีปัญหา เนื่องจากมีการขึ้นทะเบียนถูกต้อง มีสิทธิในการรักษาจากโครงการต่างๆ ของรัฐ ที่บริษัท โรงงาน หรือห้างร้าน ได้จัดสวัสดิการไว้ให้ ประเด็นสำคัญอยู่ที่มีใครแนะนำหรือเข้าไปดูแลแรงงานกลุ่มนี้แล้วหรือไม่ ถ้าหากจำเป็นควรมีการแยกแยะแรงงานกับครอบครัว ต้องยอมรับว่าลูกเมียแรงงานลักษณะนี้ไม่ได้คุ้นเคยกับระบบราชการอาจหวาดกลัวกับสถานการณ์ความวุ่นวายในแต่ละวัน ที่ผ่านมายังขาดการประชาสัมพันธ์กับคนกลุ่มนี้

           ส่วนแรงงานผิดกฎหมายหรือพวกที่หลบหนีเข้าเมือง คนกลุ่มนี้ไม่มีสิทธิทางการรักษาพยาบาลใดๆ ซ้ำร้ายยังต้องหลบๆ ซ่อนๆ จากการถูกจับกุม ในสภาพที่ภาคธุรกิจต้องประสบกับความเสียหายแทบจะเรียกได้ว่าหมดเนื้อหมดตัวจากภัยน้ำท่วมซึ่งยังไม่รู้ว่าจะกอบกู้ธุรกิจได้เมื่อใด แรงงานเหล่านี้จึงมีทางเหลือไม่มากนัก ถ้าไม่ย้ายออกจากพื้นที่ไปหางานทำที่อื่น หรือหากไม่มีเงินใช้ในยามนี้หรือครอบครัวที่หนีมาด้วยอดอยากอาจหันมาประกอบอาชญากรรมซ้ำเติมทุกข์ชาวบ้านได้อีก

           ยามนี้บ้านเมืองเราต่างได้รับทุกข์จากภัยน้ำท่วม ด้วยน้ำจิตน้ำใจของคนไทยที่ไม่เคยทิ้งกัน ความช่วยเหลือที่ไหลบ่ามาเหมือนกับสายน้ำ ก็น่าจะเข้าช่วยบรรเทาแรงงานเหล่านี้ด้วยเช่นกัน ส่วนหนึ่งด้วยความมีมนุษยธรรมกับเพื่อนร่วมทุกข์แม้จะเป็นคนต่างด้าวก็ตาม อีกด้านหนึ่งเป็นการแก้ไขปัญหาที่อาจเพาะบ่มจากภัยธรรมชาติ ไม่ว่าโรคที่มากับน้ำ ชีวิตความเป็นอยู่ที่ต้องเรียกว่าเริ่มต้นกันใหม่ ปัญหาอาชญากรรมที่จะตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

           ในอีก 4 ปีข้างหน้าเมื่อประชาคมอาเซียนเริ่มต้น ทุกข์ภัยต่างๆ จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของคนในภูมิภาคนี้ ในแง่ของภาคธุรกิจแรงงานที่จะไหลบ่าเข้าออกประเทศด้วยความหลากหลายทั้งในสายอาชีพที่เชี่ยวชาญเฉพาะด้านหรือแรงงานระดับล่าง เมื่อถึงตอนนั้นการจัดการกับปัญหาภัยธรรมชาติ คงไม่ใช่ลักษณะสะเปะสะปะเอาตัวรอดกันไปวันๆ อย่างที่ผ่านมา รัฐบาลต้องมีมาตรการและมาตรฐานรองรับมากมาย การย้ายฐานทางอุตสาหกรรมก็มีความสำคัญที่มองข้ามไม่ได้ หากประเทศประสบภัยแล้วเกิดความเสียหายต่อการดำเนินธุรกิจ จังหวะนี้แหละที่คนไทยจะแสดงให้เห็นว่า หัวใจของชาวพุทธเป็นอย่างไร