43 ปี สหายปรีชา80 ปี จิตร ภูมิศักดิ์ | คมชัดลึก

 "เลอะเทอะ"

 ผมตอบเขาทันทีที่ถูกถามความเห็นต่อข่าวนี้ แม้ผมจะรู้ความเคลื่อนไหว "พรรคของเรา" ดีพอสมควร แต่มันก็ไม่ใช่แนวทางดังที่ปรากฏเป็นข่าว

 เข้าใจว่านักข่าวคงได้ข่าวมาจาก "แหล่งข่าว" ที่อ้างว่ารู้ลึกเรื่องของคอมฯ เก่า และเท่าที่ผมติดตามอ่านบทวิเคราะห์หรือรายงานข่าว ก็ขาดน้ำหนักความน่าเชื่อถือและน่าจะเป็น

 เพราะกิจกรรมของซ้ายเก่าใน พ.ศ.นี้ ส่วนใหญ่จะเน้นเรื่องการรำลึกประวัติศาสตร์ และให้การศึกษาแก่คนรุ่นหลัง มากกว่าการรื้อฟื้นการต่อสู้ตามแนวทาง "พรรคของเรา" อีกครั้ง

 อย่างกรณี งานรำลึก จิตร ภูมิศักดิ์ วันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ณ อนุสรณ์สถานจิตร ภูมิศักดิ์ บ้านหนองกุง ต.คำบ่อ อ.วาริชภูมิ จ.สกลนคร

 ต้องบอกไว้ก่อนล่วงหน้า อย่าตีขลุมว่าเป็นการปลุกระดมให้มีการทำสงครามมวลชนเป็นอันขาด

 เพราะงานนี้มีเจ้าภาพหลักคือ เทศบาลตำบลคำบ่อ...ถิ่นฐานย่านตำบลที่ชายหนุ่มคนหนึ่ง ซึ่งใช้ชื่อจัดตั้งว่า "สหายปรีชา" พลัดหลงเข้ามาที่ชายป่าบ้านหนองกุง ก่อนจะถูกทหาร ตำรวจ และอาสาสมัคร ล้อมยิงจนเสียชีวิต

 ตลอดระยะเวลาการทำสงครามประชาชน บ้านหนองกุง, คำบ่อ, คำบิด และใกล้เคียง ไม่ใช่หมู่บ้านจัดตั้งของ พคท.หรือหมู่บ้านสีแดง

 พลันที่สงครามยุติ ก็มีคนแปลกหน้าเข้าไปจัดงานรำลึก จิตร ภูมิศักดิ์ ครั้งแล้วครั้งเล่า อันส่งผลให้ชาวบ้านย่านตำบลคำบ่อ รู้สึกได้ถึงความสำคัญของบุคคลคนนี้

 ในเบื้องต้น ชาวบ้าน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ร่วมกับผู้ว่าราชการจังหวัดสกลนคร จัดสร้างอนุสรณ์สถานจิตร ภูมิศักดิ์ ขึ้นมาใหม่ โดยงบฯ ผู้ว่าฯ ซีอีโอ

 หลังจากนั้น อบต.คำบ่อ ก็เป็นแม่งานใหญ่จัดงานรำลึกจิตร ภูมิศักดิ์ ในทุกๆ ปี กระทั่งมาถึงปีนี้ มีความพิเศษหน่อย ตรงที่ อบต.คำบ่อ ได้ยกฐานะเป็นเทศบาลคำบ่อ

 และมี มูลนิธิสายธารประชาธิปไตย, กองทุนจิตร ภูมิศักดิ์ และ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร เข้ามาร่วมจัดงานด้วย

 จึงเกิดความคึกคักขึ้นอย่างมากในกลุ่มชาวบ้านตำบลคำบ่อ เพราะพวกเขารอคอยการเข้ามาช่วยเหลือของกลุ่มองค์กรต่างๆ มานานแล้ว

 ที่พิเศษมากไปกว่านั้น ระหว่างวันที่ 3-5 พฤษภาคม 2552 จะมีการจัดค่ายเยาวชน "ดนตรี กวี จิตร ภูมิศักดิ์" โดยการนำเอานักเรียนมัธยมในละแวกดังกล่าวมาเข้าค่าย

 เขียนแจกแจงกันไว้อย่างนี้ ก็เพื่อป้องกันการเข้าใจผิดและคิดเอาเองของคนบางคน

 อย่างเช่นวันก่อน "ส.กอบ" มิตรร่วมรบจากสมรภูมิภูสระฯ โดนข่าวซ้ายคืนชีพถล่มแบบเต็มๆ สืบไปสืบมา "คนกันเอง" บรรเลงข่าวใส่สีตีไข่เสียจนเละ

 เพียงแค่ความคิดทางการเมืองต่างกัน ก็เจอกระบวนการปล่อยข่าวให้ร้ายป้ายสีแดงเก่า

 ฉะนั้นใครที่ไปร่วมงานรำลึกจิตรฯ หนนี้ ได้โปรดละวางเรื่อง "สี" และเปิดใจกว้างให้ศึกษาน้ำใจชาวบ้านตำบลคำบ่อเป็นตัวอย่าง

 พวกเขาทิ้งอดีตไว้ข้างหลัง และพร้อมใจกันเชิดชู "ชายแปลกหน้า" ผู้มีคุณูปการแก่สังคมไทย โดยไม่สนใจเรื่อง "สี" ในสงครามแบ่งขั้วเมื่อ 30-40 ปีที่แล้ว