ลำดับความเร่งด่วน | คมชัดลึก

           เสียงบ่นจากชาวบ้านร้านตลาดทำนองว่า กำลังตกอยู่ในกองทุกข์ระทมขมขื่นกับภาวะข้าวยากหมากแพงอย่างชนิดเลือดตาแทบกระเด็น เริ่มดังขึ้นทุกขณะ ประหนึ่ง ความคาดหวังของพวกเขามอบไว้กับนักการเมืองช่วงหาเสียงเลือกตั้งเริ่มรางเลือนลง และท้ายที่สุดอาจเป็นเพียงแค่วาทกรรมที่ใช้ในการรณรงค์หาเสียงด้วยแคมเปญโดนใจดังว่า "กระชากค่าครองชีพ" เท่านั้น อย่างไรก็ตาม ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น หากพิเคราะห์ด้วยใจเป็นธรรมแล้วย่อมได้ข้อสรุปไม่ต่างไปจากที่ว่า ไม่ว่ารัฐบาลไหนๆ เข้ามาบริหารประเทศในช่วงนี้ ก็จะต้องเผชิญกับสภาวการณ์ดังกล่าว ขึ้นกับว่า นักการเมืองที่ตกปากรับคำ และอาสาเข้ามาแก้ไขปัญหากับประชาชนไว้นั้น จะเร่งเยียวยา บำบัดทุกข์ของชาวบ้านเฉพาะหน้า และจัดลำดับความสำคัญของปัญหาอย่างไร

            เมื่อสำรวจองคาพยพที่ประกอบกันขึ้นเป็นคณะรัฐมนตรีแล้ว จะเห็นได้ว่า ในเชิงการเปิดตัวของรัฐบาล มีเสียงตอบรับในเชิงบวกมากกว่าคำตำหนิติเตียน พร้อมกับมอบโอกาสให้ทีมงานด้านเศรษฐกิจของรัฐบาลชุดนี้ไม่ว่าจะเป็นกระทรวงการคลัง กระทรวงพาณิชย์ ด้วยหวังว่าจะเร่งลงมือแก้ไขปัญหาให้พวกเขาโดยเร็วที่สุด แต่เมื่อระยะเวลาผ่านไปร่วม 2 สัปดาห์เศษกลับพบว่า สิ่งที่รัฐบาลเร่งดำเนินการในทันทีคือ 1.ดำเนินการตามนโยบายประชานิยม หลายด้าน อย่างเช่น ยกเว้นเก็บเงินเข้ากองทุนน้ำมันเพื่อให้ราคาน้ำมันเบนซินลดลง นัยหนึ่งคาดหวังว่าจะลดค่าครองชีพลงได้บ้าง 2.แก้ไขและช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมซึ่งเป็นงานประจำเฉพาะหน้าที่ต้องลงมือทำทันทีอยู่แล้ว 3.เรียกผู้ประกอบการธุรกิจมาหารือเพื่อขอให้ลดราคาสินค้าลง ซึ่งก็ทำได้เพียงบางรายการ เช่น ปุ๋ยเคมี ปูนซีเมนต์ กระเบื้อง เครื่องปั๊มน้ำ แป้งสาลี ฯลฯ

            อย่างไรก็ตาม ในห้วงเวลาเดียวกันนี้ รัฐบาลก็ได้มีคำสั่งแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการตำแหน่งสำคัญๆ หลายตำแหน่ง เช่น ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เลขาธิการสภาความมั่นคงแห่งชาติ ข้าราชการระดับสูงในกระทรวงทบวงกรมต่างๆ รวมไปถึงการสนองตอบต่อข้อทวงถามถึงเรื่องการถวายฎีกาพระราชทานอภัยโทษให้แก่พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี ผู้ซึ่งเปรียบเสมือนหัวเรือใหญ่ของรัฐบาลชุดนี้ ราวกับเป็นเรื่องเร่งด่วนเรื่องปากท้องด้วยเช่นกัน ขณะที่ราคาข้าวราดแกง ก๋วยเตี๋ยว น้ำอัดลม ขนมหวาน ข้าวสาร อาหารแห้ง ของต้องกินต้องใช้ในชีวิตประจำวันกลับไม่มีสัญญาณปรับราคาลง เช่นนี้แล้ว การจะห้ามไม่ให้คนคิดไปว่ารัฐบาลไม่ได้จัดลำดับความสำคัญของปัญหาย่อมเป็นไปไม่ได้ ขณะเดียวกันก็อาจจะเกิดความกังขากับคำมั่นที่ว่า "แก้ไขไม่แก้แค้น" ขึ้นด้วย