อย่างที่เกริ่นไปแล้วว่า การทำมบหรือหมบด้วยความคับแค้น อาฆาตพยาบาทนั้น เขาเล่นกันถึงตาย แต่การที่ผมหยิบเอาเรื่องราวเล่านี้มาเล่าสู่กันฟังก็ต้องมองในมุมของนักศึกษาเรียนรู้ด้านคติชนวิทยา ความเชื่อของคนพื้นเมืองแดนด้ามขวานนั้นครับ อย่ามองว่า เป็นการชี้โพรงให้กระรอกหรือว่าจะเป็นการยื่นด้ามดาบให้คนไปฆ่ากัน

 

 


เพราะทุกวันนี้ นักเลงไสยศาสตร์หรือครูหมอที่มีวิชาอาคม 
ผมว่าน้อยคนที่จะทำบาปด้วยการทำมบใส่คน!?!


เพราะบาปในการเล่นไสยศาสตร์ทำร้ายคน 
สุดท้ายมันก็จะหนีกฏแห่งกรรมไม่พ้นทั้งคนใช้ให้ทำและคนที่ลงมือทำ


ผมนำมาเล่าสู่กันฟังเพื่อเป็นวิชาความรู้และบันทึกเอาไว้ให้รับรู้กันว่า ในสมัยโบราณเขามีสรรพวิชาอาคมแบบไหนกันบ้าง รู้ไว้ใช่ว่าใส่บ่าแบกห่าม แม้ว่าบางเรื่องก็แค่เป็นตำนานบางเรื่องก็เป็นเรื่องจริงและบอกไว้เลยว่า ใครอ่านงานชุดนี้ก็ไปทำเล่น ทำเอาเองไม่ได้ เพราะผมบอกไม่หมดหรอก(ฮา)


กลับมาที่เรื่องการทำมบให้ถึงตายกันดีกว่า


การทำมบด้วยการฝังรูป 
ครูหมอไสยศาสตร์เขาจะนำเอาขี้ผึ้งรังร้างมาปั้นเป็นรูปคนแล้วแทงด้วยหนามของต้น----- ที่แหลมคมแทงตามแขนตามขา หน้าอกแล้วห่อด้วยผ้าขาวห่อศพที่เขียนชื่อนามสกุลที่อยู่ของศัตรูแล้วเสกด้วยคาถา--------กำกับไว้ ก่อนจะนำไปฝังไว้ที่ทางสามแพร่งหรือในป่าช้า


ในกรณีที่นำไปฝังในป่าช้า ต้องมีการตั้งเครื่องเซ่นเจ้าเปรว คือ ตากะลียายกะลา ด้วย ปลามีหัวมีหางใส่กระทงใบกล้วยตานีเสียก่อน ถ้าต้องการให้ศัตรูเจ็บปวดทรมานให้ฝังลึกลงไป –- คืบ ถ้าต้องการให้ตายฝังลึกลงไป---ศอก เชื่อกันว่า ได้ทรมาณได้ตายสมใจอยากแน่

 

ชุดเรื่องเล่าชาวเขาอ้อ ตอน : มบ  มนต์มายาแห่งไสยศาสตร์แห่งด้ามขวาน (๒)

 


….......
การทำมบด้วยไม้เสียบผี
ในสมัยก่อนเวลาเขาเผาศพ เขาจะเผาด้วยเชิงตะกอน เพราะฉะนั้นสัปเหร่อเขาจะทำไม้เสียบผีขึ้นมา คือ ใช้ไม้ไผ่ทั้งลำเอาไว้ค้ำโลงบนฟอนฟืนไว้เสียบไว้เขี่ยศพขณะเผา การทำมบวิธีนี้ นักเลงไสยศาสตร์แดนด้ามขวานเขาจะไปเอาไม้เสียบผีของคนที่ตายวันเสาร์เผาวันอังคารมาก เพราะเชื่อกันว่าผีแรงป่าช้าแตกแหกเชิงตะกอน แต่ไม่ต้องมาทั้งลำยาวๆหรอกเขาตักมาแค่ปล้องเดียว แล้วใช้หนังวัว หรือหนังควาย หรือผ้าขะม้า อย่างใดอย่างหนึ่งมาเขียนชื่อนามสกุลที่อยู่ของศัตรูคู่แค้นแล้วทำพิธีกรรมปลุกเสกด้วยคาถากำกับลงไปและจุกหรือยัดเข้าไปในปล้องไม้ไผ่เสียบผีแล้วนำไปฝังไว้แบบเดียวกับการทำมบแบบฝังรูป
เชื่อกันว่า จะได้ผลแบบเดียวกัน


….......
การทำมบด้วยตะปูตอกโลงศพ
วิธีนี้ครูหมอไสยศาสตร์ต้องไปนำตะปูตอกโลงศพผีตายโหงมาจากเชิงตะกอน แล้วนำมาทำพิธีเสกคาถากำกับลงไปในตะปูเหล่านั้น ก่อนจะนำตะปูไปตอกตรึงไว้ที่ต้นไม้ใหญ่ในป่าช้า ก่อนจะตอกตะปู เขาจะต้องว่าคาถา "โอม........กูจะล้าง(เอ่ยชื่อนามสกุลที่อยู่ของเหยื่อ)แล้วจึงตอก ถ้าต้องการแค่ให้ทรมานก็ตอกครึ่งเดียว ถ้าเล่นถึงตายก็ตอกให้จมมิดหัวตะปู เชื่อกันว่า ไม่นานมีรายการหามขึ้นเชิงตะกอนแน่

ชุดเรื่องเล่าชาวเขาอ้อ ตอน : มบ  มนต์มายาแห่งไสยศาสตร์แห่งด้ามขวาน (๒)

 

…....
การทำมบด้วยไม้กระดานท้องโลง
ทางครูหมอไสยศาสตร์จะต้องไปเอาไม้กระดานท้องโลงศพที่สัปเหร่อทิ้งไว้ในป่าช้า สับเอาเพียงแค่ขนาดนิ้วก้อยก็พอไม่ต้องเดินแบกไม้กระดานโทงๆมาจากป่าช้าหรอก เอามาแล้วก็ห่อด้วยผ้าขาวที่เขียนชื่อนามสกุลที่อยู่ของคู่แค้นให้เรียบร้อย จากนั้นก็บริกรรมคาถาที่ร่ำเรียนมาแล้วนำไปเผาไฟ ถ้าต้องการแค่สั่งสอนก็เผาแค่ให้ผ้าขาวที่ห่อเกรียมเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอย่าปล่อยให้ไหม้ แต่ถ้าต้องการให้ตาย-ก็เผาให้กลายเป็นขี้เถ้าไปทั้งหมด


นี่คือ วิธีการทำมบหรือหมบ ที่เล่นกันถึงพิการหรือตาย
ของนักเลงไสยศาสตร์ปักษ์ใต้ในสมัยโบราณ...ซึ่งเชื่อกันว่า ได้ผลชะงัก
แต่ถ้าไม่ต้องการให้เจ็บปวด ทรมาน พิการหรือว่าตายล่ะ...
ต้องการใ้เป็นบ้าสติฟั่นเฟือน เขาทำกันได้ไหม...?

….......
โปรดติดตามตอนต่อไป-อย่ากระพริบตา
…......