
สรุปคำพิพากษา "ทนายตั้ม" ถูกจำคุก 5 ปี คดีอะไร? ล่าสุดศาลให้ประกัน
สรุปคำพิพากษา "ทนายตั้ม" ถูกสั่งจำคุก 5 ปี คดีอะไร? ล่าสุดศาลให้ประกัน กำหนดเงื่อนไข ห้ามเดินทางออกนอกราชอาณาจักร
18 พ.ย. 2569 ศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบภาค 7 ได้อ่านคำพิพากษาคดีหมายเลขดำที่ อท104/2568 ระหว่าง พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการพิเศษฝ่ายคดีปราบปรามการทุจริต 1 ภาค 7 โจทก์ ยื่นฟ้อง นายษิทรา หรือตั้ม เบี้ยบังเกิด ที่ 1 กับพวกรวม 3 คน จำเลย (ยื่นฟ้องเมื่อวันที่ 30 มิ.ย. 2568)
ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86, 157, 162(1)(2)(4), 177 วรรคสอง, 180 วรรคสอง, 200 วรรคหนึ่ง และขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 และจำเลยที่ 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 157, 162(1)(2)(4), 177 วรรคสอง, 200 วรรคหนึ่ง โดยจำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธ
คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยว่า จําเลยทั้งสามกระทำความผิดตามฟ้องหรือไม่ ข้อนี้สมควรวินิจฉัยเสียก่อนว่า นายธีรวัฒน์ หรือออย ได้ให้ข้อมูลต่อจำเลยที่ 2 และที่ 3 ตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ตามเอกสารหมาย จ.21 หรือไม่
เมื่อพิเคราะห์ถึงสภาพของพยาน แหล่งที่มาของพยานบอกเล่า ซึ่งพนักงานสอบสวนเป็นผู้จัดทําขึ้น โดยพยานทั้งสองไม่ได้โต้แย้งว่าการสอบปากคำได้กระทำโดยมิชอบ กลับเบิกความรับว่าให้การโดยสมัครใจ เพียงนายธีรวัฒน์อ้างเหตุผลที่ให้การดังกล่าวว่าต้องการได้ค่าทนายความคืนจากจำเลยที่ 1 นายคณุตม์ อ้างว่าหากให้การว่ารู้จักกับนายธีรวัฒน์ เกรงว่าจะถูกดำเนินคดีเพิ่ม เป็นข้ออ้างที่ไม่สมเหตุผลอย่างยิ่ง
เมื่อพิเคราะห์ถึงพยานแวดล้อมที่เกี่ยวข้องได้แก่แบบบันทึกข้อมูลที่สําคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ตามเอกสารหมาย จ.21 ที่จำเลยที่ 2 และที่ 3 จัดทำขึ้นระบุรายละเอียดว่าเคยติดต่อซื้อยาเสพติดจากนายไบรท์ พักอาศัยอยู่ หมู่บ้านอิ่มลำโพน 11 ตำบลคลองมะเดื่อ อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร มีบ้านเดิมอยู่อำเภอ นครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เป็นผู้ค้ายาเสพติดและใช้รถจักรยานยนต์ ฟีโน่ สีน้ำตาล ทะเบียน 4090 กทม ไม่ทราบหมวดอักษร เป็นพาหนะในการส่งยาเสพติดโดยนายไบร์ทมีลักษณะผอมสูงไว้ผมรองทรง มีหนวดเคราเล็กน้อย ผิวดําแดง สูงประมาณ 170 ถึง 180 เซนติเมตร ซึ่งเป็นถ้อยคำสำนวนเดียวกัน รูปประโยค ลำดับข้อมูล และข้อเท็จจริงอย่างเดียวกันทุกประการ
กับบันทึกตามการจับกุมฉบับก่อนมีการแก้ไข ตามเอกสารหมาย จ.156 ตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ตามเอกสารหมาย จ.21 นายธีรวัฒน์หรือออยให้รายละเอียดเกี่ยวกับสถานที่พักอาศัย ภูมิลำเนาเดิม ยี่ห้อ สี รุ่น หมายเลขทะเบียน รถจักยานยนต์ที่ใช้เป็นยานพาหนะแต่กลับไม่ปรากฏรายละเอียด เกี่ยวกับวิธีการติดต่อซื้อขายยาเสพติด ไม่ปรากฏหมายเลขโทรศัพท์ หรือช่องทางการสื่อสารใดๆ
นอกจากนั้นไม่ปรากฏว่า แบบบันทึกดังกล่าวรวมอยู่ในสำนวนในคดีที่นายธีรวัฒน์เป็นเป็นผู้ต้องหา หรือมีรายงานความคืบผลการสืบสวนขยายผลเสนอต่อผู้บังคับบัญชา หลังจากได้ข้อมูลดังกล่าวจากนายธีรวัฒน์แล้วทั้งที่มีข้อมูลชัดเจน ปล่อยเวลาถึง 4 เดือนโดยไม่ได้ดำเนินการใดๆ นอกจากนั้นตามสำเนาบันทึกข้อความลงวันที่ 14 ธ.ค. 2559 เรื่อง ผู้ถูกจับประสงค์ให้ข้อมูลปราบปรามยาเสพติด เรียน ผู้กำกับการสถานีตำรวจกระทุ่มแบน ตามเอกสารหมาย จ.19 ที่จำเลยที่ 3 จัดทำขึ้นเพื่อรายงานต่อผู้กำกับการสถานีตำรวจกระทุ่มแบนเพื่อทราบ ไม่ปรากฏว่ามีการเสนอหนังสือดังกล่าวให้ผู้กำกับการสถานีตำรวจกระทุ่มแบน เกษียนทราบ
อีกทั้งพันตำรวจโทชัชริน เหมือนมี สารวัตรป้องกันปราบปราม สถานีตำรวจนครบาลหนองค้างพลู ผู้จับกุมนายธีรวัฒน์ หรือออย ให้การว่าไม่ได้ทำบันทึกหรือหลักฐานการขยายผล เนื่องจากข้อมูลที่นายธีรวัฒน์ ให้ไม่ชัดเจน ไม่สามารถระบุตัวตนได้ตามคำให้การ เอกสารหมาย จ.55 และพันตำรวจโทธีรวุฒิ เกิดจงรักษ์ พนักงานสอบสวน ผู้รับผิดชอบในคดีที่นายธีรวัฒน์ หรือออย เป็นผู้ต้องหา ให้การว่า พยานเป็นผู้แจ้งข้อกล่าวหานายธีรวัฒน์ หรือออย ว่ามียาเสพติดให้โทษในประเภท 1 (เมทแอมเฟตามีน) ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยผิดกฎหมายและมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต นายธีรวัฒน์ ให้การปฏิเสธว่าของกลางทั้งหมดเป็นของนายเจษฎากร โดยในวันเดียวกันกลับให้ข้อมูลตามแบบตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ตามเอกสารหมาย จ.21 ต่อจำเลยที่ 2 และ 3 ว่ายาเสพติดของกลางซื้อมาจากนายคนุตม์ จึงไม่น่าเชื่อถือว่าได้ให้ข้อมูลดังกล่าวจริง
ส่วนการที่จำเลยที่ 1 ปฏิเสธในทำนองว่าถูกกลั่นแกล้ง เนื่องจากจำเลยที่ 1 ได้ร้องเรียนให้มีการตรวจสอบพลตำรวจเอกจักรทิพย์ ชัยจินดา ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ต่อคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ทำให้พลตำรวจเอกจักรทิพย์ ได้รับผลกระทบอย่างร้ายแรง การดำเนินคดีนี้เนื่องจากไม่พอใจพยาน
เห็นว่าแม้จำเลยที่ 1 มีการร้องเรียนพลตำรวจเอกจักรทิพย์ จริงก็ตาม แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 2 และที่ 3 มีปัญหาขัดแย้งหรือมีการร้องเรียนพลตำรวจเอกจักรทิพย์ เช่นจำเลยที่ 1 และไม่ปรากฏว่าพนักงานสอบสวนหรือพยานแต่ละปากที่ให้การต่อพนักงานสอบสวนหรือเบิกความต่อศาล มีความขัดแย้งกับจำเลยทั้งสามการตรวจสอบการทำหน้าที่ทนายความของจำเลย เป็นเรื่องปกติเมื่อมีการร้องเรียน หากจะกลั่นแกล้งปรักปรำจำเลยที่ 1 ให้ต้องรับผิดก็ไม่จำต้องสร้างเรื่องให้ยุ่งยากสลับซับซ้อนให้ผู้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องต้องเกี่ยวพัน และให้จำเลยที่ 2 และที่ 3 ซึ่งไม่ได้เป็นคู่ขัดแย้งกันต้องถูกดำเนินคดีไปด้วย
ข้ออ้างนี้ไม่มีน้ำหนักให้รับฟัง ที่จำเลยที่ 1 นำสืบว่าไม่มีการนำเอกสารแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติดตามเอกสารหมาย จ.21 ให้นายธีรวัฒน์ หรือออย ลงชื่อที่เรือนจำจังหวัดสมุทรสาคร โดยมีนายวิโรจน์ ชุ่มชื่นจิตร นักทัณฑวิทยาชำนาญการเบิกความรับรองบันทึกถ้อยคำยืนยันข้อเท็จจริงว่า ขณะเกิดเหตุรับราชการอยู่ที่เรือนจำจังหวัดสมุทรสาครทำหน้าที่ในห้องเยี่ยม ตามระเบียบของกรมราชทัณฑ์ทนายความหรือพนักงานสอบสวน ไม่อาจส่งมอบเอกสารให้ผู้ต้องขังลงลายมือชื่อได้โดยตรง ต้องผ่านเจ้าหน้าที่เรือนจำ และต้องเป็นเอกสารที่เกี่ยวข้องกับทนายความหรือพนักงานสอบสวนเท่านั้น
วันที่ 15 ธ.ค. 2559 จำเลยที่ 1 ได้เข้าพบนายธีรวัฒน์ และได้ให้นายธีรวัฒน์ลงลายมือชื่อในใบแต่งทนายความเพียงฉบับเดียว ไม่มีเอกสารอื่น เห็นว่า การขอเข้าพบผู้ต้องขังมีเพียงการบันทึกรายชื่อ วันเวลา ที่เข้าพบเท่านั้น ไม่มีการบันทึกเกี่ยวกับการให้ผู้ต้องขังลงลายมือชื่อในเอกสาร การปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวของนายวิโรจน์ เป็นการปฏิบัติหน้าที่ตามปกติทั่วไปไม่ใช่เป็นการปฏิบัติหน้าที่ที่มีลักษณะพิเศษที่จะสามารถจดจำได้ว่ามีบุคคลใดยื่นเอกสารใด กี่ฉบับ ให้ตรวจสอบและให้ผู้ต้องขังลงชื่อ ทั้งวันที่ให้การต่อพนักงานสอบสวนในวันที่ 7 มี.ค. 2564 เป็นเวลาหลายปี จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่น่าเชื่อว่าจะสามารถจดจำได้จึงไม่มีน้ำหนักให้รับฟัง
ส่วนจำเลยที่ 2 และที่ 3 นำสืบว่าได้เบิกตัวนายธีรวัฒน์ มาสอบถามขยายผลและได้ทำบันทึกแบบแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญ และเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ตามเอกสารหมาย จ.21 ในวันที่ 18 ส.ค. 2559 ที่สถานีตำรวจภูธรกระทุ่มแบน ไม่ได้ทำย้อนหลังเมื่อมีการจับกุมนายคณุตม์ โดยมีพันตำรวจโทขวัญชัย ชุ่มแช่ม ดาบตำรวจเทวินทร์ พูลทัศน์ ดาบตำรวจพิเชษฐ์ กรีโส ดาบตำรวจเวทิน วิเศษสิงห์ ร้อยตำรวจโทฉลอง พรเจริญ เจ้าพนักงานตำรวจ สถานีตำรวจภูธรกระทุ่มแบน ในขณะเกิดเหตุ เบิกความรับรองบันทึกถ้อยคำยืนยันข้อเท็จจริงสนับสนุนว่า เห็นจำเลยที่ 2 และที่ 3 สอบปากคำ นายธีรวัฒน์ ในวันที่ 18 ส.ค. 2559 ที่สถานีตำรวจภูธรกระทุ่มแบนจริง
เห็นว่า การสอบปากคำผู้ต้องหาเพื่อขยายผลในคดีความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดมีคดีเกิดขึ้นเป็นจำนวนมากเป็นหน้าที่ราชการตามปกติของจำเลยที่ 2 และที่ 3 ไม่ปรากฏลักษณะพิเศษของคดีที่มีของกลางมาก หรือคดีที่ประชาชนสนใจมีสื่อสารมวลชนติดตามทำข่าว หรือนายธีรวัฒน์หรือออยเป็นผู้มีชื่อเสียงโดดเด่น หรือผู้มีลักษณะทางกายภาพที่แตกต่างจากบุคคลทั่วไป ที่ทำให้พยานจดจำได้ ทั้งพยานได้ให้การต่อพนักงานสอบสวนวันที่ 14 ก.พ. 2563 หลังเกิดเหตุ 3 ปีเศษ ไม่น่าเชื่อว่าจะจดจำได้ตามที่ให้การและเบิกความ
นอกจากนี้จำเลยที่ 3 เบิกความตอบจำเลยที่ 1 ถามว่าในการทำเครื่องหมายกากบาทให้ผู้ต้องหาลงลายมือชื่อ ไม่ได้ทำทุกคดีแล้วแต่ระดับการศึกษา ส่วนมากในคดีเกี่ยวกับยาเสพติดต้องทำเครื่องหมายกากบาทป้องกันผู้ต้องหาลงลายมือชื่อผิดตำแหน่ง แต่เมื่อตรวจเอกสารในสำนวนไต่สวนที่รวบรวมจากคดีอื่นๆ ตามเอกสารหมาย จ. แล้วไม่ปรากฏว่าเอกสารที่จำเลย ที่ 3 จัดทำขึ้นมีการทำเครื่องหมายกากบาทให้ผู้ต้องหาลงลายมือชื่อเลย แต่กลับพบว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้ทำเครื่องหมายกากบาทในลักษณะเดียวกันกับที่ปรากฎในเอกสารหมาย จ.20 และ จ.21 ในบันทึกคำให้การเอกสารหมาย จ.98 ที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดทำ และนำไปให้นายธีรวัฒน์หรือออยลงลายมือชื่อ ที่เรือนจังหวัดสมุทรสาคร
อีกทั้งเมื่อพิเคราะห์ข้อความที่เขียนด้วยปากกาตามแบบการแจ้งให้ผู้ถูกจับ/ผู้ต้องหา ทราบถึงประโยชน์ของการให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์ต่อการปราบปรามยาเสพติด และตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด เปรียบเทียบกับสีน้ำหมึก และขนาดของลายเส้นปากกากากบาทหน้าลายมือชื่อนายธีรวัฒน์หรือออยตามเอกสารหมาย จ.20 จ.21 เป็นสีและขนาดแตกต่างกัน ไม่น่าเชื่อว่าจำเลยที่ 3 เป็นผู้ทำกากบาท ให้นายธีรวัฒน์หรือออย ลงลายมือชื่อ กลับสนับสนุนคำให้การเพิ่มเติมของนายธีรวัฒน์ หรือออย ว่าจำเลยที่ 1 ให้นายธีรวัฒน์ ลงชื่อในเอกสารดังกล่าวขณะที่ต้องขังอยู่ที่เรือนจำจังหวัดสมุทรสาคร ในจุดที่จำเลยที่ 1 ทำกากบาทไว้
จากพฤติกรรมทั้งหลายประกอบพยานแวดล้อมกรณีตามที่ได้วินิจฉัยข้างต้นมีน้ำหนักให้เชื่อว่าคำให้การ และคำให้การเพิ่มเติมของนายธีรวัฒน์หรือออย ตามเอกสารหมาย จ.53 และ จ.12 และคำให้การของนายคณุตม์ ตามเอกสารหมาย จ.58 เป็นความจริงยิ่งกว่าคำเบิกความ ในชั้นพิจารณา
ข้อเท็จจริงฟังได้ว่ารับฟังได้โดยปราศจากข้อสงสัยว่า นายธีรวัฒน์ หรือออย ไม่ได้ให้ข้อมูลสำคัญและเป็นประโยชน์ต่อการปราบปรามยาเสพติดตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ตามเอกสารหมาย จ.21 ต่อจำเลยที่ 2 และที่ 3 แต่จำเลยที่ 2 และที่ 3 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่ทำเอกสารได้จัดทำแบบการแจ้งให้ผู้ถูกจับ/ผู้ต้องหาทราบถึงประโยชน์ของการให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์ต่อการปราบปรามยาเสพติด
และตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด ภายหลังที่มีการจับกุมนายคณุตม์ แล้วทำบันทึกจับกุมนายคณุตม์ให้สอดคล้องกับแบบบันทึกข้อมูลดังกล่าว ว่าตนได้กระทำการอย่างใดขึ้น หรือว่าการอย่างใดได้กระทำต่อหน้าตนอันเป็นความเท็จ หรือรับรองเป็นหลักฐานว่าได้มีการแจ้งซึ่งข้อความอันมิได้มีการแจ้ง หรือจดเปลี่ยนแปลงข้อความแล้วให้จำเลยที่ 1 นำไปให้นายธีรวัฒน์ หรือออย ลงลายมือชื่อที่เรือนจำจังหวัดสมุทรสาคร เพื่อใช้เป็นหลักฐานยื่นต่อศาล ในการสืบพยานเพื่อให้นายธีรวัฒน์ ได้รับประโยชน์ได้รับโทษน้อยลงตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 100/2 ต่อมาจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอไต่สวนเพื่อให้นายธีรวัฒน์ ได้รับประโยชน์ให้ได้รับโทษน้อยลงตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 100/2 ต่อศาลจังหวัดสมุทรสาคร
ในชั้นพิจารณาจำเลยที่ 1 อ้างจำเลยที่ 2 เป็นพยานเข้าเบิกความยืนยันข้อเท็จจริงดังกล่าวอันเป็นความเท็จ และความเท็จนั้นเป็นข้อสำคัญในคดี แล้วจำเลยที่ 1 นำสืบหรือแสดงบันทึกจับกุมในคดีที่นายคณุตม์เป็นผู้ต้องหา แบบการแจ้งให้ผู้ถูกจับ/ผู้ต้องหา ทราบถึงประโยชน์ของการให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์ต่อการปราบปรามยาเสพติด และตามแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติด และแบบแบบบันทึกข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการปราบปรามยาเสพติดตามเอกสารหมาย จ.20 และ จ.21 ต่อศาลจังหวัดสมุทรสาคร เพื่อจะช่วยนายธีรวัฒน์หรือออยให้ได้รับโทษน้อยลง การกระทำของจำเลยทั้งสามจึงเป็นความผิด ตามฟ้อง
อนึ่งภายหลังกระทำความผิด มีพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 26) พ.ศ. 2560 ให้ยกเลิกโทษในมาตรา 157, 162, 177, 180 และ 200 และให้ใช้อัตราโทษใหม่แทน แต่โทษตามกฎหมายที่แก้ไขใหม่ไม่เป็นคุณแก่จำเลย จึงต้องใช้กฎหมายในขณะจำเลยกระทำผิด
พิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 180 วรรคสอง (เดิม) และมาตรา 157, 162(1)(2)(3)(เดิม), 200 วรรคหนึ่ง(เดิม) ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 จำเลยที่ 2 มีความผิดตามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 157(เดิม), 162 (1)(2)(3) (เดิม), 200 วรรคหนึ่ง (เดิม) ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 และมาตรา 177 วรรคสอง(เดิม)
จำเลยที่ 3 มีความผิดตามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 157(เดิม), 162 (1)(2)(3) (เดิม), 200 วรรคหนึ่ง(เดิม) ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83
การกระทำของจำเลยทั้งสามเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ฐานนำสืบหรือแสดงพยานหลักฐานอันเป็นเท็จในการพิจารณาคดีอาญา อันกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 90 จำคุก 5 ปี
จำเลยที่ 2 และ 3 ฐานร่วมกันเป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบเพื่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้หนึ่งผู้ใดอันเป็นกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุกคนละ 5 ปี
ให้นับโทษจำคุกของจำเลยที่ 1 ต่อจากโทษจำคุกในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ อ 250/2568 ของศาลจังหวัดนครพนม คดีอาญาหมายเลขแดง ที่อทย 690/2569 ของศาลอาญา และคดีอาญาหมายเลขแดงที่ อ 4693/2567 ของศาลแขวงพระนครเหนือ
ทั้งนี้ ศาลได้อนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราวจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ในระหว่างอุทธรณ์ โดยศาลตีราคาหลักประกันในวงเงินคนละ 130,000 บาท โดยมีเงื่อนไขห้ามจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 เดินทางออกนอกราชอาณาจักร เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากศาล



