ร่วมวง 'Neth Pheaktra' รมต.เขมร โพสต์ เคลมแผนที่ประเทศ? | คมชัดลึก

ร่วมวงแล้ว สำหรับ "นายเนธ พักตรา"(Neth Pheaktra) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงข่าวสารเขมร ออกมาตอบโต้ "กระแสข่าวเขมรเคลม" ภาพถ่ายแผ่นฟิล์มกระจกของไทย ที่ก่อนหน้านี้ทาง "คุณซาบีดา"รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมไทย ออกมาตอบโต้เรียงร้องให้เวทีประกวดดังประเทศเพื่อนบ้านหยุดพฤติกรรมส่อการเข้าใจผิด  
 

โดยทาง  "นายเนธ พักตรา"(Neth Pheaktra) โพสต์เนื้อหาร่ายยาว พร้อมแนบหลักฐานภาพถ่ายสตรีห่มสไบเฉียง อ้างอิงจากหนังสือ ของ P. LE FAUCHEUR (ปอล เลอ โฟเชอร์) ผู้แต่งชาติฝรั่งเศส ที่ตีพิมพ์เมื่อปี พ.ศ.2415 แต่ไม่ได้เปิดเผยแผ่นฟิล์มกระจกหรือภาพพิมพ์ต้นฉบับ แบบที่ไทยเปิดเผย

นอกจากนี้ยังมีการโพสต์ภาพแผนที่ อ้างเป็นภาพอาณาจักรเขมรซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมประเทศไทยทั้งประเทศ

 

 

กัมพูชาเป็นเจ้าของวัฒนธรรมและอารยธรรมเขมร
กัมพูชาไม่ใช่เพียงดินแดนที่มีวัดโบราณและมรดกอันล้ำค่าเท่านั้น กัมพูชาเป็นแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมและอารยธรรมเขมร ซึ่งถูกสร้าง สืบทอด และอนุรักษ์ไว้ตลอดประวัติศาสตร์มาหลายศตวรรษ ตั้งแต่ภาษา วรรณกรรม ศาสนา ศิลปะ สถาปัตยกรรม ดนตรี การเต้นรำ ขนบธรรมเนียม ไปจนถึงวิถีชีวิตของผู้คน ล้วนแสดงออกถึงเอกลักษณ์และความคิดสร้างสรรค์ของชาติเขมร

 

วลี กัมพูชาเป็นเจ้าของวัฒนธรรมและอารยธรรมเขมร ไม่ได้หมายความเพียงแค่การอ้างสิทธิ์ความเป็นเจ้าของมรดกในอดีตเท่านั้น แต่มีความหมายที่ลึกซึ้งกว่านั้น คือ ชาวเขมรเป็นผู้สืทอดมรดกจากบรรพบุรุษ และมีหน้าที่รับผิดชอบในการอนุรักษ์ ปกป้อง พัฒนา และส่งต่อมรดกนี้ไปยังคนรุ่นหลัง

 

 

 

อารยธรรมเขมรยังคงมีชีวิตชีวาอยู่ทั่วกัมพูชา นครวัด ปราสาทพระวิหาร วัดสัมโบร์เปรย์กุก สิ่งก่อสร้างโบราณ จารึก และงานศิลปะมากมายนับไม่ถ้วน แสดงให้เห็นว่าบรรพบุรุษของชาวเขมรมีความรู้สูงในด้านสถาปัตยกรรม วิศวกรรม ระบบชลประทาน ดาราศาสตร์ ศิลปะ และการจัดระเบียบสังคม แต่อารยธรรมเขมรไม่ได้ดำรงอยู่เพียงแค่ในศิลาของวัดวาอารามเท่านั้น มันยังคงมีชีวิตอยู่ต่อไปในภาษาเขมร อักษรเขมร การรำราชสำนัก ลาโขนโขล จาเปอีดังเกง กุนอิบกโต การเล่าขานตำนาน ประเพณีเทศกาล และขนบธรรมเนียมประจำวันของชาวเขมร

นี่คือหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าวัฒนธรรมเขมรไม่ใช่เพียงมรดกที่จะถูกปล่อยให้เงียบงันอยู่ในพิพิธภัณฑ์ มันเป็นมรดกที่มีชีวิตชีวา สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น

การเป็นเจ้าของมรดกไม่ได้หมายถึงความภาคภูมิใจเพียงอย่างเดียว การเป็นเจ้าของต้องเชื่อมโยงกับความรับผิดชอบ หากเรากล่าวว่าวัฒนธรรมและอารยธรรมเขมรเป็นของเรา เราต้องถามตัวเองด้วยว่าเราได้ทำอะไรเพื่อปกป้องมันบ้าง เยาวชนกัมพูชาเข้าใจประวัติศาสตร์ ภาษา ศิลปะ และคุณค่าทางวัฒนธรรมของตนเองมากน้อยเพียงใด เราใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อส่งเสริมมรดกของเรา หรือปล่อยให้มรดกของเราถูกเล่าขานแทน

กัมพูชาเป็นเจ้าของวัฒนธรรมและอารยธรรมเขมร เพราะนี่คือมรดกที่สร้างและสืบทอดโดยบรรพบุรุษชาวเขมรของเรา เราสืบทอดมันมาจากบรรพบุรุษของเรา เรามีหน้าที่ที่จะปกป้องมันในยุคของเรา

 

และเราต้องส่งต่อวัฒนธรรมนี้ให้แก่คนรุ่นหลังโดยไม่ให้สูญเสียเอกลักษณ์และคุณค่าของมัน
วัฒนธรรมเขมรคือจิตวิญญาณของชาติ อารยธรรมเขมรเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงประวัติศาสตร์ การปกป้องและส่งเสริมวัฒนธรรมนี้คือการปกป้องเอกลักษณ์และอนาคตของกัมพูชา