ผ่านไป อ.บ้านไร่ จ.อุทัยธานี  ข่าวว่า ที่นั่นมีต้นไม้ยักษ์ อายุนับร้อยๆ ปี เลยต้องแวะไปดู  ถึง บ้านสะนำ หมู่ 2 ซึ่งเป็นหมู่บ้านชาวลาวเวียง ที่อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานเมื่อหลายร้อยปีก่อน ปากทางมีป้ายเขียนบอก “ต้นไม้ยักษ์” จอดรถท้ายหมู่บ้าน เปลี่ยนไปขึ้นรถอีแต๊ก พาเข้าไปในสวนหมาก จะเรียกว่าสวนซะทีเดียวก็ไม่เชิง น่าจะเรียกว่าป่าหมากซะมากกว่า ว่ากันว่า มีเกือบแสนต้น แถมลำต้นสูงมากๆ เสียดายว่า พื้นที่ปลูกมันสำปะหลังกำลังแย่งชิงพื้นที่ป่าหมากไป
 
                           ท่ามกลางดงป่าหมากนี่เอง เจอกับต้นไม้ขนาดยักษ์ ขนาดแค่พูพอน (รากที่โผล่เหนือพื้นดิน) ก็สูงใหญ่แทบจะบังคนมิด ต้นสูงโดดเด่น เรียกว่า ต้นเซียง หรือ ต้นผึ้ง มีอายุมากกว่า 200 ปี  ผ้าเจ็ดสี เจ็ดศอก ผูกไว้อยู่สูงลิบ พวกเราที่ไปรวมถึงชาวบ้านมาช่วยกันวัดวงรอบด้วยการยืนจับมือต่อๆ กันไปรอบๆ ต้น ใช้คนยืนกางแขนต่อๆ กันถึง 30 กว่าคน 
 
                           ชาวบ้านเล่าว่า เมื่อก่อนที่ต้นเซียงจะมีผึ้งมาทำรังเต็มไปหมด แต่ทุกวันนี้ มองขึ้นไป ไม่เห็นรังผึ้งแล้ว แต่ก็ยังนึกดีใจ ที่อย่างน้อยต้นไม้ยักษ์นี้ยังอยู่รอด แถมมีการดูแลบริเวณโดยรอบอย่างดี ใครไป ก็ลองแวะชมกันได้
 
                           อ้อ...ถ้าจังหวะดีๆ อาจจะได้เห็นดอกไม้สีดำ ที่มีชื่อว่า ค้างคาวดำ ออกดอกทักทายอยู่แถวๆ นั้นด้วย