ถ้าบอกว่า "วัดร่องขุ่น" เป็นเอกลักษณ์ของจังหวัดเชียงราย ก็ไม่ผิดปากนัก 
 
                             ใครที่ไปเชียงราย มีโอกาสเป็นต้องแวะไปไหว้พระ ไปชมความงามของสถาปัตยกรรม ไปถ่ายรูปกับเซเลบ ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหน อ.เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์  ศิลปินระดับบรมครู ผู้สร้างวัดนี้ 
 
                             สิ่งก่อสร้างภายในวัด แทบทุกอย่าง ดูอ่อนช้อยสวยงาม ไม่แพ้การสะบัดปลายพู่กัน  
 
                             ไม่เพียงดูแลวัด แต่ยังดูแลไปถึงบริเวณรอบวัด ร้านค้าต่างๆ ที่ทางวัดจัดสร้างให้ ต้องเป็นระเบียบเรียบร้อย แล้วจัดสรรให้คนในพื้นที่ได้มีงานทำ ด้วยการมาขายของ สุดท้ายปลายปี ยังมีเงินปันผลให้ เงื่อนไขคือต้องช่วยกันดูแลสถานที่ สังคมรอบข้าง 
 
                             ความที่เป็นคนใจดี ช่วยเหลือผู้คน แม้จะเป็นคนเสียงดัง ด่าใครก็เสียงดัง ชมใครก็เสียงดัง กลายเป็นกระตุ้นจิตสำนึกที่ทุกคนจะไม่สร้างทัศนะอุจาด ทำร้ายสายตาผู้คนรอบข้างอีก
 
                             ศิลปินรุ่นพี่กับรุ่นน้องมาเจอกัน ก็หยอกเย้าทักทาย มองไปมองมา เห็นใส่เสื้อสีคราม จนนึกถึงคำว่านี้มา "ลายคราม" 
 
                             ลายครามไม่ใช่ของเก่า หากแต่เป็นสิ่งของที่ทรงคุณค่า ศิลปินรุ่นพี่ ... ก็ทรงคุณค่าเช่นเดียวกัน