๏ ไม่มีใครทำอะไรกับเธอได้
ถ้าเธอไม่ทำอะไรน่ากังขา
ที่เธอทำคำถามมีตามมา
ทั้งหมดมีต่อหน้าเต็มตาเธอ


๏ ก็แค่เรื่องง่ายง่ายเรื่องไม่ยาก
กินอยู่กับปากเสมอเสมอ
เมื่อปากปราศรัยให้พบเจอ
ไฉนปล่อยรอเก้อทุกครั้งไป

 

๏ เมื่อพูดพร่ำคำไหนควรคำนั้น
ไม่ใช่ปากคอสั่นว่าคำไหน
พูดแล้วทำตามปากตรงกับใจ
ไม่ใช่พูดอะไรก็ไม่รู้

 

๏ พูดอย่างทำอย่างใครจะเชื่อ
ถึงไม่บ่นแต่ก็เบื่อน่าอดสู
ไม่เหลืออะไรให้เชื่อข้างข้างคูคู
เอาอยู่หรือไม่อยู่ประจักษ์ประจาน

 

๏ ไม่ต้องโทษเขาหรือโทษใคร
โทษตัวเองนี่แหละใช่ไร้มาตรฐาน
เมื่อหลักไม่เป็นหลักเสียหลักการ
ทั้งหมดย่อมพ้นผ่านหมดเยื่อใย

 

๏ สนิมเกิดแต่เนื้อข้างในตน
เหตุนำสู่ผลแถลงไข
เธอเท่านั้นไม่ใช่เขาไม่ใช่ใคร
เธอนั่นแหละใช่ทำตัวเอง !.

..........................................

(หมายเตุ ...ทำตัวเอง...   คอลัมน์ : ทำเนียบราษฎร ผู้เขียน : นายทิวา)