บูติค&ฮิป โฮเต็ล | คมชัดลึก

การเปิดกิจการโรงแรมที่ถูกต้องตามกฎหมาย จะมีข้อกำหนดเงื่อนไขตามกฎหมายหลายข้อ เพื่อให้ผู้เข้าพักนอกจากจะได้รับความสะดวกสบายแล้ว ยังต้องได้รับความปลอดภัยเพียงพอสำหรับการพักอาศัยด้วย นักธุรกิจที่หวังกำไรจากที่พักแรมจึงหาช่องทางเลี่ยงกฎกติกาดังกล่าว 

 ด้วยการเลี่ยงไปเปิดเป็นที่พักรูปแบบอพาร์ตเมนต์หรือหอพัก ซึ่งขึ้นตรงต่อกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ แต่ประกาศให้บริการแบบโรงแรม ด้วยการให้เช่ารายวันรายเดือนไปพร้อมกัน ซึ่งถือเป็นจุดโหว่ทางกฎระเบียบที่มาพร้อมกับการเกิดขึ้นของกระทรวงทบวงกรมใหม่ๆ

 โรงแรมแบบบูติคและฮิปโฮเต็ลสมัยใหม่ จึงเกิดขึ้นมามากกว่าดอกเห็ดในหน้าฝน ทำให้คนสมัยใหม่ยุคอินเทอร์เน็ตคลั่งไคล้ไปตามๆ กัน ผู้ประกอบการก็หันมาเปิดให้บริการกันอย่างโจ๋งครึ่ม ที่ร่ำรวยก็มีบ้างแต่ที่เลิกร้างลาไปเพราะเจ๊งก็ไม่น้อย รอคอยเหยื่อรายใหม่ๆ ที่จะเข้ามาฮุบด้วยการจ่ายค่าเซ้งหรือซื้อกิจการต่อ

 เหตุผลที่บางรายไม่สามารถดำเนินกิจการไปอย่างถาวรมั่นคงได้ เพราะไม่รักษาคุณภาพของงานบริการให้เท่ากับโรงแรมมาตรฐานได้ หลายแห่งสวยแต่ใช้งานพักไม่สบาย อุปกรณ์ในห้องใช้งานได้ไม่คุ้มค่าที่มี แสงไฟในห้องนอนเหมาะสำหรับเข้าไปในห้องแล้วนอนเพียงอย่างเดียว จะใช้อ่านหนังสือหรืออาศัยทำงานด้วยคอมพิวเตอร์ก็มืดเกินไป

 ห้องน้ำห้องท่าก็คับแคบและจัดวางไว้ไม่ได้ส่วน เพียงแค่ล้างหน้าแปรงฟันก็เปียกสาดไปทั่วทั้งห้อง หรือในชั่วโมงเร่งด่วนที่มีคนใช้น้ำพร้อมกัน น้ำก็ไหลกะปริบกะปรอยจนเครื่องทำน้ำอุ่นและชักโครกไม่สามารถทำงานได้ตามประสิทธิภาพเท่าที่ควร บันไดหนีไฟอยู่ตรงไหนก็ไม่มีใครรู้  รถยนต์ของแขกที่มาพักก็ต้องจอดกันริมทางข้างถนน

 อาหารเช้าที่โรงแรมบางแห่งจัดเตรียมให้ลูกค้า ก็เพียงแค่สักแต่ว่าเป็นอาหารเช้าให้บรรจุใส่ลงท้องไปพออิ่ม กาแฟแบบซองสำเร็จรูปวางข้างกาน้ำร้อน ข้าวต้มที่มีก็เป็นข้าวสวยที่เหลือจากมื้อเย็น มาต้มในน้ำร้อนซ้ำจนดูเนื้อข้าวเละไม่น่ากิน  

 ซึ่งเรื่องอาหารเช้าสำหรับผู้พักแรมนั้น วิธีการของโรงแรมที่พักใน อ.เชียงคาน จ.เลย น่าศึกษามาก เพราะส่วนใหญ่ของที่นั่นมีห้องพักแห่งละไม่มากนัก ทำให้การตั้งโรงครัวเพื่อจัดเตรียมอาหารเช้าเป็นภาระหนักทางต้นทุน

 หลายแห่งจึงใช้การออกบัตรให้ผู้พักแรม ไปรับประทานอาหารตามร้านอาหารที่มีข้อตกลงกันไว้ ซึ่งอาจจะเดินจากโรงแรมที่พักไปไกลไม่เกินสองร้อยเมตร ร้านอาหารเองเมื่อมีข้อตกลงกับโรงแรมหลายๆ แห่ง ก็สามารถทำอาหารได้หลากหลายมากเมนูขึ้น ต่างจากโรงแรมซึ่งจะถูกจำกัดด้วยจำนวนแขก ทำให้ประกอบอาหารเช้าสำเร็จได้เพียงแค่หนึ่งหรือสองอย่างเท่านั้น

 ธุรกิจโรงแรมและที่พักของคนเดินทางท่องเที่ยวในปัจจุบัน จึงแม้ว่าจะดูง่ายเพียงแค่มีเงินลงทุน และโปรโมทด้วยสื่อสมัยใหม่เช่นทางอินเทอร์เน็ตก็สามารถทำได้ หลายแห่งเลือกเอารูปถ่ายที่ผ่านการตกแต่งจนสวยงามเกินจริงไปลงไว้ คนที่เปิดเข้ามาดูก็สนใจแล้วจัดการจองผ่านอินเทอร์เน็ต 

 แต่เวลาไปพักจริงๆ กลับพบสิ่งที่ตรงกันข้ามกับรูปภาพ เมื่อกลับมาจึงแพร่กระจายข่าวไปตามอินเทอร์เน็ต เท่ากับว่าเป็นการใช้หอกด้ามเก่ามาทำร้ายตัวเอง จนทำให้โรงแรมประเภทบูติค และฮิปโฮเต็ลจำนวนมาก โด่งดังเพียงแค่ชั่วระยะเวลาสั้นๆเหมือนไฟไหม้ฟางเท่านั้นครับ