ขอถนน น้ำ ไฟ โทรศัพท์ | คมชัดลึก

หากแต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา สถานที่แห่งนี้ยังขาดการสนับสนุนและดูแลจากองค์กรต่างๆ หรือหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้อง จึงทำให้สถานประกอบการต่างๆ มีความลำบากในเรื่องของระบบสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐาน เช่น ระบบน้ำดื่ม น้ำใช้ ไฟฟ้าแสงสว่าง การสื่อสารกับสังคมภายนอก และการเดินทางเข้าออก โดยเฉพาะในช่วงหน้าฝนและมรสุม ต้องตัดขาดจากโลกภายนอก
 ก่อนปี 2550 การเดินทางมาหาดยวน สามารถเดินทางเข้าออกได้โดยทางเรือและทางเท้าเท่านั้น การเดินทางโดยทางเรือหากช่วงหน้ามรสุมที่มีคลื่นใหญ่ เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษศจิกายนถึงเดือนเมษายนของทุกปี จะเดินทางลำบากมาก เนื่องจากขนาดของคลื่นที่สูงประมาณ 2-6 เมตร และหากต้องเดินทางด้วยทางเท้าแล้วต้องใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมง เนื่องจากจำเป็นต้องเดินผ่านภูเขาที่มีความลาดชันสูง จึงมีความลำบากในการเดินทางและลำเลียงเสบียงอาหารในช่วงหน้ามรสุม
 นอกจากนี้ ยังมีปัญหาเรื่องระบบน้ำดื่มน้ำใช้ที่ต้องต่อท่อลงมาจากยอดเขาสูงประมาณ 7 กิโลเมตร ห่างจากชายหาด ซึ่งบางครั้งพบกับอุปสรรคต่างๆ เช่น การเผาป่า หรือกระรอกกัด และท่อตัน เนื่องจากเศษดินใบไม้ที่เข้าไปติด
 ยิ่งไปกว่านั้นการติดต่อสื่อสารกับสังคมด้านนอกก็ไม่สามารถทำได้ เนื่องจากปราศจากสัญญาณโทรศัพท์ ทั้งที่หาดยวนและหาดใกล้เคียงตั้งอยู่ห่างจากหาดริ้นซึ่งมีความพร้อมทั้งระบบสาธารณูปโภค หน่วยงานต่างๆ และการสื่อสารที่พร้อมทั้งระบบโทรศัพท์สายตรงและมือถือ เพียงระยะเวลาในการเดินทางประมาณ 5 นาที โดยทางเรือในช่วงหน้าคลื่นสงบ
 จนกระทั่งเมื่อปี 2550 สถานประกอบการเอกชนได้ตัดถนนต่อจากถนนขององค์การท้องถิ่นเข้าไปยังหาดยวน เพื่อช่วยลดปัญหาในช่วงหน้าคลื่นใหญ่ หากแต่ในช่วงที่ฝนตกไม่ว่าฝนจะตกมากหรือตกน้อยก็จะทำให้ถนนลื่นมากในช่วงที่ลาดชัน บางช่วงของถนนขาดอยู่บ่อยครั้งจากน้ำกัดเซาะ ทำให้ชาวบ้าน นักท่องเที่ยว และผู้ประกอบการจำเป็นต้องเสี่ยงสำหรับการเดินทางกลับออกมาจากหาดยวน หรือจำต้องเดินทางกลับจากการรับส่งแขกโดยทางเรือ เนื่องจากการเดินเท้าและรถไม่สามารถทำได้ เพราะพื้นที่มีความลาดชันสูงและลื่นมาก ทำเกิดอุบัติเหตุอยู่บ่อยครั้ง
 ชาวบ้านได้รวมตัวกันร้องทุกข์ไปยังหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้องหลายหน่วยงานแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้รับการตอบกลับหรือความช่วยเหลือแต่อย่างใด คงมีแต่หน่วยงานเรียกเก็บภาษีเงินได้ ที่ยังคงทำหน้าที่เรียกเก็บได้เป็นอย่างดีมาตลอด
ชาวบ้านหาดยวน