"ความเป็นหญิง" กับการสร้างวาทกรรมการเมือง (2) | คมชัดลึก

 จริงอยู่ ถึงแม้จะมีผู้นำหญิงหลายคนโดยเฉพาะในแถบละตินอเมริกาที่ต้องอาศัย "ความเป็นหญิง" มาหาเสียงเลือกตั้ง หรือเป็นนอมินีของผู้นำประเทศที่กำลังจะพ้นตำแหน่ง หรืออิงแอบกับการเมืองเรื่องครอบครัวจนชนะเลือกตั้ง อันเป็นเทรนด์ที่กำลังฮอตฮิตอยู่ในทวีปนี้ จนมีประธานาธิบดีหญิงอยู่ 5-6 ประเทศแล้ว ไม่ว่าจะเป็นที่ชิลี อาร์เจนตินา ปานามา นิการากัว คอสตาริกา และบราซิล

 แต่ใช่ว่าพวกเธอจะได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง ไม่เหมือนผู้นำหญิงโลกคนอื่นๆ ที่ใช้ความสามารถของตัวเองมาเป็นเครื่องพิสูจน์

 อีกประเด็นหนึ่งที่ดิฉันยอมรับไม่ได้ก็คือนักการเมืองไม่ใช่น้อยต่างมีสองมาตรฐานหรืออันที่จริงก็คือไร้มาตรฐานในเรื่องของ "ความเป็นหญิง" ซึ่งมีแต่ตอกย้ำถึงความไม่เท่าเทียมกันระหว่างหญิง-ชาย นัยหนึ่งเชิดชู "ความเป็นหญิง" ของน.ส.ยิ่งลักษณ์ว่ามีความสามารถเหมาะที่จะขึ้นมาเป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของประเทศ แต่อีกนัยหนึ่งกลับยังมีพฤติกรรมที่กดขี่ เอารัดเอาเปรียบผู้หญิงอยู่เหมือนเดิม ในรูปของการมีหญิงอื่นนอกเหนือจากภรรยา ซึ่งเห็นกันเกลื่อนเพียงแต่ไม่มีใครคิดจะขุดคุ้ยอย่างเป็นกิจจะลักษณะ เพราะมองว่าเป็น "เรื่องธรรมดา" อันเป็นวาทกรรมที่ผู้ชายสร้างมาครอบงำความคิดของผู้หญิงให้ยอมรับในความไม่เสมอภาคทางเพศมาตลอด

 ถือว่าโชคดีที่น้อยรายนักจะประสบชะตากรรมเดียวกับคนดังระดับโลกอย่างนาย โดมินิก สเตราส์-คาห์น ที่เพิ่งลาออกจากกรรมการผู้จัดการกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (ไอเอ็มเอฟ)  นาย พอล โวล์โฟวิตซ์ อดีตประธานธนาคารโลก นาย ซิลวิโอ แบร์ลุสโคนี นายกรัฐมนตรีอิตาลี อดีตประธานาธิบดี โมเช คาตซาฟ แห่งอิสราเอล หรือดาราใหญ่ผู้เบนเข็มมาเป็นเล่นการเมืองอย่าง อาร์โนลด์ ชวาร์เซเนกเกอร์ หรือ ไทเกอร์ วู้ดส์ นักกอล์ฟมือหนึ่งของโลก ซึ่งชีวิตครอบครัวล้วนแต่ล้มเหลวจากความไม่ซื่อสัตย์ต่อภรรยา ไม่นับรวมเรื่องที่ถูกสังคมลงโทษหรือถูกศาลตัดสินจำคุกในข้อหาล่วงละเมิดทางเพศ

 ดังนั้นถ้าจะชู "ความเป็นหญิง" ของน.ส.ยิ่งลักษณ์ระหว่างหาเสียงเลือกตั้ง นักการเมืองเหล่านั้นก็ต้องมีความสุจริตใจที่จะเชื่อว่าการเมืองไม่ใช่เรื่องของเพศสภาพหรือเรื่องของความเป็นหญิงชาย ซึ่งทุกคนต่างเท่าเทียมกันอยู่แล้ว อย่าบิดเบือนความเป็นจริงที่เกิดขึ้นให้ไขว้เขวออกไป

บุญรัตน์ อภิชาติไตรสรณ์