ทุเรียนเมืองจันท์ | คมชัดลึก

 คำว่าทุเรียน มีรากจากภาษาตระกูลชวา-มลายู อันเป็นแหล่งกำเนิดต้นทุเรียน
 ทุเรียนเป็นไม้ผลเมืองร้อน มีแหล่งกำเนิดในอุษาคเนย์แถบเกาะสุมาตรา, บอร์เนียว, มาลายา แล้วแพร่มาสู่ ไทย, พม่า, ซีลอน และฟิลิปปินส์

 มีหลักฐานยุคอยุธยาว่า เมอร์ซิเออร์ เดอลาลูแบร์ ราชทูต จากพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ที่เข้าเฝ้าสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เมื่อ พ.ศ.2230 บันทึกถึงทุเรียนที่พบในสยาม ลาลูแบร์เรียก “Durion” ชาวสยามเรียก "ทุเรียน" (Tourien) ว่าเป็นผลไม้ที่นิยมกินกันมากในดินแดนแถบนี้

 แสดงว่า คนสยามรู้จักทุเรียนอยู่ก่อนนานมากแล้ว จึงมีศัพท์ฝรั่งและศัพท์สยามใช้เรียกแยกกัน ทุเรียนที่ลาลูแบร์พบแล้วลองกินเป็นทุเรียนย่านบางกอกสวนใน แต่จะเข้ามาจากที่ไหนและโดยวิธีใด ไม่ปรากฏหลักฐาน เดากันว่าคงนำมาจากภาคใต้ของไทยนั่นเอง

 มีคำบอกเล่าเพิ่มเติมภายหลังของพระยาแพทย์พงศาวิสุทธาธิบดี (สุ่น สุนทรเวช) กล่าวถึงการแพร่กระจายพันธุ์ของทุเรียนจากจังหวัดนครศรีธรรมราช มายังกรุงเทพฯ ราว พ.ศ. 2318 และทำสวนทุเรียนในตำบลบางกร่าง ย่านคลองบางกอกน้อยตอนใน มาตั้งแต่ พ.ศ. 2397 หลังจากนั้นจึงแพร่ไปจ.นนทบุรี และภาคตะวันออก จนเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของจันทบุรีและจังหวัดใกล้เคียง

 จันทบุรี บางทีเรียกภาษาปากว่า จันทบูร คำ “จันท” กร่อนมาจาก จันทน์ หมายถึง ไม้จันทน์ บุรี, บูร มาจากคำสันสกฤตว่า ปุระ หมายถึง เมือง, กำแพง

 ดังนั้น จันทบุรี, จันทบูร จึงหมายถึงเมืองศักดิ์สิทธิ์และหอมเหมือนไม้จันทน์ หรือกำแพงศักดิ์สิทธิ์และหอมเหมือนไม้จันทน์ก็ได้

 จันทบุรี เป็นชื่อศักดิ์สิทธิ์ของภูมิภาคนี้ จึงมีชื่ออยู่ในลาวด้วย คือ เวียงจัน ชื่อเต็มว่า เวียงจันทบุรี

"เรือนอินทร์ หน้าพระลาน"