
แก้กรรม(ความไม่เป็นธรรม)
ผมไม่รู้เรื่องการแก้กรรมสักเท่าไหร่ แต่เห็นว่าน่าจะมีความหมายในเชิงเปรียบเทียบให้เห็นความเป็นธรรมหรือความไม่เป็นธรรมในสังคมไทยบ้างไม่มากก็น้อยจึงนำมาเป็นหัวข้อคุยกับท่านผู้อ่านในวันนี้ ด้วยการหยิบยกการแก้กรรมมาเป็นตัวอย่างเปรียบเทียบว่าหากเราสามารถแก้กรร
ข้าวของอุปโภคบริโภคมีราคาแพงอย่างจู่ๆ ก็หาสาเหตุไม่ได้ หรือการถูกเอารัดเอาเปรียบราคาผลผลิตการเกษตรจากพ่อค้าคนกลาง การถูกขโมยขึ้นบ้านแต่หาตัวผู้ร้ายไม่ได้ หรือหนักกว่านั้นคือถูกหาว่าเป็นผู้ร้ายทำผิดกฎหมายทั้งๆ ที่ตัวเองไม่ได้ทำผิด
การแก้กรรมเรื่องการไม่ได้รับความยุติธรรมคงเป็นที่เห็นกันอย่างชัดเจนว่าทำไม่ได้ด้วยการไปมีเพศสัมพันธ์กับใครสักครั้งหรือสองครั้งดั่งเช่นคำแนะนำของแม่ชีชื่อดังตามที่เป็นข่าวกระฉ่อนเมื่อสัปดาห์ที่แล้วเป็นแน่แท้ เพราะเรื่องความยุติธรรมหรือความไม่ยุติธรรมต้องแก้ไขหรือป้องกันด้วยความรู้หรือไม่รู้กฎหมาย รวมทั้งมีระบบช่วยเหลือประชาชนทางกฎหมาย การบังคับใช้กฎหมายจะต้องเสมอภาคกันโดยไม่ปรากฏว่ามีการเลือกปฏิบัติ ข้าราชการที่ทำหน้าที่รักษากฎหรือระเบียบกฎเกณฑ์จะต้องมีความรู้ความเข้าใจในเรื่องที่เกี่ยวข้องเป็นอย่างดี
ความยุติธรรมดูจะเป็นนามธรรมถ้าจะถามกันอย่างจริงจังว่าความยุติธรรมมีความหมายอย่างไรคงหาคำตอบกันได้ยากเพราะต่างคนต่างมีประสบการณ์แตกต่างกันไป แต่รับรองได้ว่าทุกคนรู้ได้ทันทีว่าตัวเองไม่ได้รับความยุติธรรมในเรื่องนั้นเรื่องนี้ที่ตัวเองมีส่วนได้เสีย จึงอาจสรุปได้ว่าความไม่เป็นธรรมดูจะเป็นรูปธรรมมากกว่า ปัญหาอยู่ที่ว่าเมื่อรู้ว่าไม่ได้รับความเป็นธรรมแล้วสำหรับชาวบ้านทั่วไปจะแก้ไขหรือเยียวยาความไม่เป็นธรรมได้อย่างไร
การแก้กรรมเมื่อไม่ได้รับความเป็นธรรมในความเป็นจริงแล้วคือการแสวงหามาตรการแก้ไขเยียวยาหรือเข้าถึงช่องทางในการร้องทุกข์ต่อผู้ที่เกี่ยวข้องนั่นเอง และต้องยอมรับว่าในสังคมไทยช่องทางในการรับเรื่องราวร้องทุกข์การไม่ได้รับความเป็นธรรมยังพอมีอยู่แม้จะเข้าถึงได้ยาก แต่ประเด็นอยู่ที่ว่าชาวบ้านมักไม่ได้รับการแก้ไขเยียวยาอย่างที่ควรจะเป็น หรือแม้มีความพยายามจะแก้ไขด้วยการส่งผ่านเรื่องต่อกันไปต่อกันมาหลายแห่งแล้วลงเอยด้วยความเงียบอีกตามเคย ส่วนมาตรการในการเยียวยาที่ยังพอมีอยู่บ้างเช่นกัน แต่ปัญหาก็คล้ายๆ กันคือมาตรการเยียวยาที่มีอยู่ไม่ว่าจะเป็นการจ่ายเงินชดเชยหรือรับแจกสิ่งของ รวมไปถึงการจัดหาทดแทนสิ่งที่สูญเสียไป ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่เรียกว่าเกาไม่ถูกที่คัน
เรามีตัวอย่างของการเยียวยาหรือการแก้กรรมความไม่เป็นธรรมที่ไม่ตรงจุดอยู่หลายเรื่องส่วนใหญ่มักจะเป็นการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าเท่านั้นไม่ว่าจะเป็นเรื่องของปัญหาน้ำท่วมซ้ำซาก ซึ่งแม้จะเกิดขึ้นทุกปี แต่ก็ไม่เคยได้รับการแก้ไขหรือป้องกันให้ตรงจุด ปัญหาการจราจรในเมืองใหญ่ๆ ไม่ว่าในกรุงเทพมหานคร เชียงใหม่ หรือในจังหวัดที่มีการขยายการเจริญเติบโตของที่อยู่อาศัยก็ไม่ได้รับการแก้ไขอย่างเป็นระบบ ปัญหาผลิตผลของเกษตรกรก็ต้องมีการเดินขบวนปิดถนนกันแทบทุกปี หรือไม่เช่นนั้นก็ต้องนำผลิตผลมาเททิ้งกลางถนนกันอยู่เสมอ การแก้ไขส่วนใหญ่มักจะเป็นการเจรจากับชาวบ้านที่เดือดร้อนเป็นครั้งเป็นคราวไป
การแก้กรรมความไม่เป็นธรรมที่น่าจะเป็นระบบและยั่งยืนคือการรับฟังเสียงของชาวบ้านอย่างแท้จริงด้วยการแสดงให้เห็นอย่างเป็นรูปธรรมของการแก้ไขปัญหาอย่างน้อยชี้แจงให้ทราบอย่างชัดเจนเป็นขั้นเป็นตอน แม้การแก้ไขหรือการป้องกันปัญหาอาจต้องใช้เวลาเนิ่นนานและใช้งบประมาณจำนวนมากก็ตาม ชาวบ้านน่าจะเข้าใจได้ไม่ยากหากผู้ที่เกี่ยวข้องมีความชัดเจนในการแก้ไขอย่างจริงจัง
นอกจากนั้นกระบวนการแก้ไขปัญหาเรื่องเดือดร้อนของชาวบ้านที่มักจะมีการรับเรื่องราวร้องทุกข์อย่างมากมายผ่านกลไกต่างๆ แต่ปัญหามักจะอยู่ตรงที่ไม่มีการแก้ไขความเดือดร้อนได้อย่างแท้จริง เนื่องจากผู้ที่เกี่ยวข้องซึ่งมักจะเป็นหน่วยราชการไม่อาจบูรณาการการทำงานร่วมกันได้จริง ทั้งๆ ที่จุดศูนย์รวมของการรับเรื่องเดือดร้อนก็อยู่ที่สำนักนายกรัฐมนตรีด้วยแล้วก็ตาม ซึ่งแต่ละหน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็ต่างมีจุดรับเรื่องเดือดร้อนของชาวบ้านด้วยกันทั้งสิ้น ความจริงจังในเรื่องนี้คงต้องรอการพิสูจน์กันต่อไป
ชาวบ้านต้องเผชิญกรรมจากความไม่ยุติธรรมในสังคมอีกมาก แต่การแก้กรรมในเรื่องนี้คงไม่ถึงกับต้องพลีร่างกายอย่างที่สั่งสอนกัน ขอเพียงความจริงจังในการแก้กรรมเท่านั้น



