ข่าว

 ธุรกิจ ธุระกาม

ธุรกิจ ธุระกาม

21 เม.ย. 2554

ประเทศไทยถูกยกย่องว่าเป็นเมืองหลวงของพุทธศาสนาในโลกนี้ แต่กลับเป็นที่น่าประหลาดใจที่คนจำนวนมากเมื่อพูดถึงประเทศไทย เขากลับนึกถึงความรื่นรมย์ด้านเพศรสที่สามารถซื้อหาได้ และเป็นการซื้อหากันได้อย่างแพร่หลาย จนแทบจะเรียกว่าเปิดเผยเป็นทางการได้ด้วยซ้ำไป

 สมัยก่อนงานวัดที่ไหนก็จะมีการแสดงที่เขาเรียกกันว่าระบำโป๊ หรือจ้ำบ๊ะ ไปเปิดการแสดงเก็บเงินรอบละ 1 บาท คนดูที่เป็นหนุ่มและแก่ทั้งหลาย จะค่อยๆ เมียงๆ แล้วก็ผลุบผ่านผ้าม่านที่ขึงขวางประตูเข้าไป นักแสดงภายในจะเต้นตามจังหวะเพลงเชอร์รี่พิงค์ ยักย้ายส่ายสะโพกที่อยู่ในกางเกงขาสั้น ท่อนสุดท้ายก่อนจบเพลงจึงจะมีการถอดกางเกงในอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่างกายภายใต้กางเกงในห่ออยู่ เพียงเท่านั้นก็ถือว่าสุดแสนจะโจ๋งครึ่มจนทนอับอายกันไม่ไหว

 ย่านเยาวราชใจกลางกรุงเทพฯ เมืองหลวง มีโรงแสดงระบำโป๊ที่ชื่อว่าไต้แป๊ะเปิดการแสดงทุกวี่วัน คนที่ไปชมต้องกระมิดกระเมี้ยนตีตั๋วที่ชั้นล่าง แล้วค่อยๆ แอบเดินขึ้นบันไดไปชั้นบน เพื่อดูระบำโป๊ที่ไม่ต่างอะไรกับจ้ำบ๊ะที่กล่าวมา แต่หลังจากที่ทางราชการเข้มงวดกวดขัน จึงมีการกวาดล้างจ้ำบ๊ะตามงานวัดและที่ไต้แป๊ะไปจนหมดสิ้น

 ประเทศไทยกลับมีธุรกิจบาร์อะโกโก้เกิดขึ้นมาแทนที่ มีการแสดงอย่างผาดโผนโดยใช้อวัยวะเพศเป็นเครื่องมือเรียกแขก แม้ว่าจะเป็นสิ่งที่ถูกตราหน้าว่าผิดกฎหมาย แต่คนทั่วไปทั้งไทยและเทศก็สามารถหาชมได้ทุกคืนกลางเมืองหลวง ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นซ่องโสเภณีที่มีอยู่ทุกจังหวัด ก็ถูกกวาดล้างจนต้องปิดตัวลงเช่นเดียวกัน แต่กลับมีร้านอาหารและเครื่องดื่มประเภทขายบริการทางเพศ และสถานอาบอบนวดเกิดขึ้นแพร่หลายมากกว่าเก่า

 สังคมไทยทุกวันนี้ภาคภูมิใจกันมากว่าไม่มีจ้ำบ๊ะระบำโป๊ ไม่มีสิ่งที่เรียกกันว่าซ่องกะหรี่กักขังผู้หญิงไว้ขายตัว แต่เรามีผับเธคที่มีคนทุกเพศทุกวัยพร้อมให้ตกลงราคา สำหรับการหาความสุขทางเพศ เรามีคนระดับผู้นำในสังคมที่คิดถึงขั้นที่จะต้องตั้งตู้จำหน่ายถุงยางอนามัยไว้ในสถานศึกษา

 เรามีร้านขายสุรายาเมาตั้งอยู่ติดกับรั้วของสถานศึกษา มีลูกค้าส่วนใหญ่เป็นคนในวัยเรียนที่เป็นกำลังสำคัญของชาติในอนาคต เรามีคนขายบริการทางเพศที่แต่งกายในชุดนักศึกษาอย่างเปิดเผย แถมยังสามารถควักบัตรประจำตัวออกมาแสดง เพื่อเพิ่มค่าตัวได้อีกต่างหาก  

 แต่คราใดที่มีคนพูดขึ้นมาถึงการจำหน่ายสินค้าจำพวกเซ็กส์ช็อป บรรดาคนที่อ้างตัวว่าเคร่งศีลธรรม ไม่ต่างไปจากนกกระยางที่มีขนสีขาวห่อหุ้มลำตัวแต่จ้องกินปลาเป็นๆ ก็จะออกมาอ้างว่าประเทศไทยเป็นเมืองพุทธ การมีร้านประเภทเซ็กส์ช็อปจึงเป็นธุรกิจบาป โดยที่บรรดานกกระยางเหล่านั้นไม่เคยได้เปิดตาดูว่า สินค้าในเซ็กส์ช็อปนั้นสามารถจำแนกได้หลากหลาย   

 มีทั้งสินค้าที่ถูกนำไปใช้ในการประกอบกามกิจ เช่น ถุงยางอนามัยที่ท่านทั้งหลายคิดใส่ตู้จำหน่ายในสถานศึกษา หรือแส้, โซ่, กุญแจมือและเครื่องมือทัณฑ์ทรมาน ที่สร้างความหฤหรรษ์ให้แก่คนที่มีเพศวิปริต และยังมีสินค้าจำพวกเดอร์ตี้โจ๊ก หรือตลกทางเพศ เช่นเดียวกันกับเสื้อยืดที่สกรีนเป็นคำพูดและรูปเงาต่างๆ  หรือพวงกุญแจที่มีรูปลักษณ์ให้จินตนาการไปตามอารมณ์ขันของแต่ละคน 

 ผมไม่ใช่คนที่จะมาส่งเสริมให้มีการขายสินค้าทางเพศ หรือสนับสนุนให้มีธุรกิจทางเพศเกิดขึ้น แต่หากจะมีการคัดค้านหรือสนับสนุนในธุรกิจใดก็ตาม ผมอยากให้คนคัดค้านหรือสนับสนุนกันด้วยข้อมูลที่รู้แจ้งเห็นจริง มากกว่าที่จะออกมาคัดค้านแบบดัดจริต เหมือนนกกระยางขนสีขาวที่ทำตัวราวกับนักบวช แต่กลับคอยจ้องจิกกินปลาเป็นๆ ซึ่งว่ายทวนน้ำมาครับ

พัฒนเดช  อาสาสรรพกิจ