ภาพถ่ายความทรงจำก่อนสึนามิมาเยือน | คมชัดลึก

         หนึ่งเดือนผ่านไป พื้นปาเก้อันเลอะเทอะเปรอะเปื้อนของสนามกีฬา เรียงรายไปด้วยกล่องบรรจุอัลบั้มและภาพถ่ายเปียกๆ ขาดๆ ขณะที่อาสาสมัครใส่ถุงมือยาง ค่อยๆ คัดแยกภาพและเช็ดทำความสะอาดอย่างเบามือ คัดแยกสิ่งของออกเป็นกลุ่มๆ เช่น ประกาศนียบัตรการศึกษาที่มีมากพอจนกลายเป็นภูเขาลูกย่อมๆ

          เมื่อทำความสะอาดคราบโคลนออกแล้ว เหล่าอาสาสมัครภายใต้หัวหน้าทีม นางซาโอริ ทาเคซาวะ วัย 35 ปี จะนำขึ้นราวแขวนข้างฝาผนังบ้าง

 วางบนโต๊ะบ้าง เพื่อให้คนที่เคยอยู่ในชุมชน ค่อยๆ เดินและกวาดสายตาไล่มองหาภาพที่ตนเองอาจเป็นเจ้าของ
 
         บางภาพ ดูเหมือนเก่าเก็บนานหลายปี หรือหลายทศวรรษ มีภาพเด็กหญิงกำลังหัวเราะในงานรื่นเริง สามีภรรยาหน้าขรึมในภาพถ่ายขาวดำ

   อามิ คิซาระ วัย 24 ปี เป็นคนหนึ่งที่บังเอิญได้พบสมุดบันทึกสมัยประถมของตนเอง บ้านของคิซาระถูกสึนามิทำลายสิ้นซาก บิดาของเธอถูกกระแสน้ำซัดหายไป คิซาระบอกว่า นี่น่าจะเป็นวิธีหนึ่งที่ช่วยให้ผู้คนเก็บความทรงจำของพวกเขาไว้ได้
 
         ส่วนทาเคซาวะ หัวหน้าทีมอาสาสมัครบอกว่า ยังไง ที่นี่ก็ดีกว่าที่อื่น เพราะไม่โดนฝน เธอกล่าวขณะมือนำอัลบั้มภาพถ่ายบ่าวสาวในชุดแบบโบราณ แผ่ไว้บนโต๊ะ

    บางครั้ง เธอได้ยินบางคนร้องไห้ หรือเรียกชื่อเพื่อน เมื่อพบภาพถ่ายที่พวกเขาจำได้

           ขณะที่ ทาเคซาวะ ซึ่งบ้านที่เติบโตมาตั้งแต่เด็กถูกสึนามิซัดทำลาย และได้เข้ามาเป็นอาสาสมัครทำงานนี้ได้ประมาณ 2 สัปดาห์ ยังไม่พบภาพถ่ายของครอบครัวแม้แต่ภาพเดียว หรือร่องรอยเบาะแสแม้แต่นิดของมิซาโตะ ลูกสาววัย 8 เดือน ที่ผู้เป็นแม่จำต้องทิ้งไว้ให้ตายายดูแลเมื่อเธอออกไปทำงาน