คาราโอเกะวงจร"ค้ามนุษย์"จ้างต่ำ..บีบขายตัว | คมชัดลึก

แสงตะวันคล้อยต่ำจนลับขอบฟ้าเมืองเชียงราย เสมือนสัญญาณเริ่มเวลาปรนเปรอความสุขแลกเงินของบรรดาสาวๆ ในวังวนธุรกิจค้ามนุษย์...บรรดาเด็กวัยละอ่อน แต่งหน้าตาจัดจ้าน สวมเสื้อผ้าน้อยชิ้น นั่งเรียงรายอยู่ในร้านคาราโอเกะแห่งหนึ่งใน อ.แม่สาย จ.เชียงราย "คม ชัด ลึก" เลี้ยวรถเข้าไปจอดหน้าร้าน เด็กสาวต่างกรูกันเข้ามา ต้อนรับเชื้อเชิญให้เข้าไปนั่งกินดื่มภายในร้านที่มีเพียงแสงไฟสลัวๆ และได้รู้จักกับ "น้ำ" สาวชาวไทยใหญ่ผิวขาว หน้าตาจิ้มลิ้ม วัย 19 ปี เธอพูดภาษาไทยสำเนียงแปร่งหู บอกเล่าชีวิตที่เดินทางจากบ้านเกิด จ.ท่าขี้เหล็ก ประเทศพม่า เข้ามาทำงานในร้านคาราโอเกะแห่งนี้ตั้งแต่อายุ 17 ปี จากการชักชวนของนายดาบตำรวจเจ้าของร้าน เริ่มแรกเป็นเพียงพนักงานเสิร์ฟเงินเดือน 1,200 บาท จนเปลี่ยนมาเป็นนักร้องแลกพวงมาลัย

 โดย "น้ำ" ต้องยอมรับเงื่อนไขของนักร้องแลกพวงมาลัยจะไม่ได้รับเงินเดือน แต่จะมีรายได้จากค่าพวงมาลัยและทิปจากลูกค้าเท่านั้น หน้าที่ใหม่มีโอกาสได้แต่งหน้า แต่งตัวสวยๆ แต่ต้องเอาอกเอาใจลูกค้า รวมถึงยอมให้ลูกค้าแทะโลม รวมถึงการลูบคลำเรือนร่างของเธอด้วย แถมค่าพวงมาลัยต่อคืนไม่เงินเต็มร้อยบาท ทำให้เธอต้องขยับเข้าสู่วังวนการค้ากามในที่สุด

 "น้ำ" จะให้บริการเรือนร่างแลกเงิน 800 บาท ในร้านคาราโอเกะที่ประจำอยู่ แต่ถ้าลูกค้าในโรงแรมต้องการใช้บริการ พนักงานโรงแรมจะโทรมาตามเธอโดยจะหักค่าหัวคิว 300 บาท จาก 1,300 บาท นอกจากนี้ เธอยังถูกส่งตัวไปเป็นสาวไซด์ไลน์บริการลูกค้าตามอาบอบนวดในตัวเมืองด้วย   

 เมื่อสอบถามถึงเส้นทางชีวิตที่เป็นอยู่ "น้ำ" ยอมรับว่า ไม่อยากจะทำงานแบบนี้ แต่เลือกไม่ได้ว่าจะไปทำงานอะไรที่ง่ายและมีรายได้ดีแบบนี้ จะไปสมัครงานก็ไม่มีวุฒิการศึกษา จะกลับบ้านก็ไม่มีงานอะไรให้ทำ

 ด้าน "มนตรี สินทวิชัย" เลขาธิการมูลนิธิคุ้มครองเด็ก กล่าวถึงการค้ามนุษย์ในประเทศไทยว่า โดยเฉพาะการค้าหญิงและเด็ก มีปัจจัย 3 ประการ คือ การค้าเพื่อใช้ประโยชน์ทางเพศ, การค้าเพื่อใช้แรงงาน และการค้าเพื่อแสวงหาประโยชน์ในทุกรูปแบบ โดยรวมทั้งคือการแสวงหากำไร และจากการสืบค้นข้อมูลประเด็นการค้าเพื่อใช้ประโยชน์ทางเพศจะเกิดจากปัญหาความยากจนเป็นหลัก รองลงมาเป็นเหตุผลทางวัฒนธรรม ครอบครัว และการด้อยโอกาสทางการศึกษา เป็นปัจจัยหนึ่งที่ผลักให้หญิงและเด็กจากครอบครัวยากจนเข้าสู่ธุรกิจทางเพศ โดยเฉพาะเด็กหญิงอายุระหว่าง 12-16 ปี ในพื้นที่ชุมชนชาวเขาทางตอนเหนือและเด็กในพื้นที่ภาคอีสาน

 "ในอดีตเด็กจะถูกหน้าล่อลวงให้พ่อแม่ขายลูกสาว หลอกไปทำงานในโรงงาน ขณะที่เด็กสาวส่วนใหญ่คิดว่าจะได้ทำงานเป็นคนรับใช้ในบ้าน ได้ทำงานในร้านเสริมสวย ร้านค้า หรือร้านอาหาร โดยไม่ได้คาดคิดว่าปลายทางของชีวิต คือ การให้บริการทางเพศในสถานบันเทิง แต่ในปัจจุบันความยากจน และการด้อยการศึกษาทำให้หญิงและเด็กจากครอบครัวยากจนในชนบท ผลักดันให้เข้าสู่วงจรค้ามนุษย์ แต่อย่ามองว่าเป็นเรื่องที่ถูกบังคับอย่างเดียว" เลขาธิการมูลนิธิคุ้มครองเด็กกล่าว

 ส่วนการค้ามนุษย์ระหว่างประเทศนั้น มนตรีระบุว่า ปัญหามีความรุนแรงมากกว่าในอดีต ประมาณการกันว่า มีเด็กและหญิงจากประเทศเพื่อนบ้านเข้าไทย ปีละ 2.5 แสนคน เนื่องจากไทยมีสภาพเศรษฐกิจที่ดีกว่าประเทศเพื่อนบ้าน ความเจริญก้าวหน้าทางเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมทำให้หญิงและเด็กไทยมีโอกาสในการทำงานมากขึ้น ส่งผลให้จำนวนโสเภณีที่เป็นคนไทยลดลง เพราะส่วนหนึ่งเปลี่ยนอาชีพและอีกส่วนหนึ่งเดินทางไปทำงานในต่างประเทศ จึงทำให้จำเป็นต้องนำเข้าหญิงต่างชาติมาทำงานในสถานบริการทางเพศของไทยแทน เพื่อรองรับความต้องการของลูกค้าทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ

 สำหรับเส้นทางการค้ามนุษย์โดยเฉพาะเด็กและผู้หญิงจากพม่า ลาว กัมพูชา และจีน เข้าไทย มี 4 เส้นทาง คือ เส้นทางที่ 1 คือ จังหวัดที่ติดต่อกับพม่า ได้แก่ เชียงราย ระนอง และแม่ฮ่องสอน เส้นทางที่ 2 คือ จังหวัดที่ติดต่อกับกัมพูชา คือ ตราดและสระแก้ว เส้นทางที่ 3 คือ จังหวัดที่ติดต่อกับลาว ได้แก่ มุกดาหารและหนองคาย และเส้นทางที่ 4 คือ จังหวัดที่ติดต่อกับมาเลเซีย ได้แก่ ยะลาและนราธิวาสโดยรวม

 ข้อมูลจาก กรมสอบสวนพิเศษ หรือ  "ดีเอสไอ"  ระบุว่า ปัจจุบันการค้ามนุษย์ในไทยไม่ใช่เพื่อส่งเข้าทำงานในสถานค้าประเวณีอย่างที่เข้าใจกันทั่วไป แต่ผู้ถูกค้าจะถูกส่งไปทำงานในร้านคาราโอเกะ ถือเป็นธุรกิจทางเพศขั้นต่ำสุดของไทย ตั้งแต่ปี 2540 เป็นต้นมา มีการแข่งขันของธุรกิจด้านบริการ เช่น สถานอาบอบนวด บาร์เบียร์ ร้านจำหน่ายสุรา คลับ ประเภทต่างๆ ได้ปรับกลยุทธ์ โดยจ้างพนักงานหญิงและเด็กหญิงทำงานในอัตราค่าจ้างที่ต่ำมากเดือนละประมาณ 1,000-3,000 บาท เพื่อบีบให้หญิงและเด็กที่เข้าสู่ธุรกิจประเภทนี้ ทั้งโดยการถูกบังคับหรือสมัครใจ

 ทั้งนี้ "ธุรกิจค้าประเวณี" เป็นธุรกิจที่ทำกำไรมูลค่ามหาศาลถึงปีละ 5 แสนล้านบาท โดยมีปัจจัยที่เอื้อให้ธุรกิจนี้ดำรงอยู่ คือ ทัศนคติของชายนักท่องเที่ยวทางเพศทั่วโลก มองว่า "ผู้หญิง" คือ เครื่องเล่นทางเพศ นอกจากนั้น วัฒนธรรมและสังคมไทยที่ผู้ชายเป็นใหญ่และมีอำนาจเหนือผู้หญิง รวมทั้งค่านิยมของผู้ชายไทยที่ชอบพักผ่อนหย่อนใจด้วยการใช้บริการทางเพศกับโสเภณี และทัศนคติของหญิงไทยโดยเฉพาะผู้เป็นภรรยา ที่มีความเห็นว่าการใช้บริการทางเพศของสามี ไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อสถานภาพความมั่นคงของชีวิตสมรส!!

  "ดีเอสไอ" ยังระบุถึงขั้นตอนค้ามนุษย์โดยทั่วไป จะประกอบด้วย 3 ขั้นตอน คือ การคัดเลือก-จัดการ, การขนส่ง และการใช้ประโยชน์ ซึ่งการค้ามนุษย์ในไทยมีความซับซ้อนและมีผู้เกี่ยวข้องเป็นจำนวนมาก เริ่มตั้งแต่ผู้นำหมู่บ้าน เจ้าหน้าที่รัฐ เจ้าของสถานบริการทางเพศ คนขับแท็กซี่ เบลบอย เจ้าหน้าที่สาธารณสุขในท้องถิ่น เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง คนขับแท็กซี่ คนจัดทัวร์ และองค์กรอาชญากรรม โดยเป็นการรวมตัวกันหลวมๆ แบบไม่เป็นทางการ ยกเว้นการจัดหาหญิงและเด็กทำงานตามบ้านในพื้นที่กรุงเทพมหานคร จะเป็นการทำงานในรูปขององค์กรอาชญากรรม