รวมกลุ่มผลิตไม้กวาดร่มสุข ชู "ร้ายกวาดหนี ดีกวาดเข้า" | คมชัดลึก

แต่ด้วยความพยายาม อดทน สู้ชีวิต และนำประสบการณ์มาพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้เป็นที่ยอมรับของตลาด ทำให้วันนี้ฟื้นขึ้นมาได้ ด้วยการตั้ง "กลุ่มไม้กวาดร่มสุข" เพื่อผลิตไม้กวาดคุณภาพดี ซึ่งในแต่ละวันสมาชิกต้องผลิตไม้กวาดป้อนตลาดถึงวันละ 5,000 ด้าม ได้กำไรวันละ 2,500 บาท

 “ผมเข้าสู่วงการขายไม้กวาดปี 2535 ซื้อไม้กวาดจากภาคเหนือไปขายอีสาน ปรากฏว่าขาดทุน เพราะไม้กวาดที่รับมามีจำนวนมากเกินไป บางด้ามก็คุณภาพไม่ดี ดอกหญ้าหักง่าย ลูกค้าซื้อไปแล้วบ่นว่าสินค้าไม่มีคุณภาพ จนสินค้าเหลือทิ้งจำนวนมาก ในปี 2546 ผมลุกขึ้นมาสู้อีกครั้ง เพราะถึงอย่างไรผมคิดว่าไม้กวาดยังจำเป็นต้องใช้ในครัวเรือน ผมจึงจ้างชาวบ้านที่ อ.ศรีสำโรง จ.สุโขทัย ร่วมผลิตไม้กวาดมาขาย ช่วงนั้นผมศึกษาวิธีทำไม้กวาดด้วย" อภิสิทธิ์ ย้อนอดีตให้ฟัง

  การทำไม้กวาดที่ อ.ศรีสำโรงนั้น อภิสิทธิ์ บอกว่าใช้วัตถุดิบที่ยังพอหาซื้อได้ในพื้นที่ เป็นดอกหญ้าที่ชาวภาคเหนือเรียกว่าดอกก๋ง อีสานเรียกว่าดอกแขม ลักษณะลำต้นจะคลายกับต้นไผ่แต่ไม่มีกอ มีใบคล้ายใบไผ่ คนจีนจะนำเป็นวัตถุดิบในการห่อขนมบ๊ะจ่าง ส่วนดอกหญ้านำมาทำเป็นไม้กวาด การทำไม้กวาดในยุคนั้นลงทุนไปด้ามละ 12 บาท ขายด้ามละ 13 บาท

 ตอนหลัง อบต.พังทุย อ.น้ำพอง จ.ขอนแก่น แนะนำให้เขาเปลี่ยนพื้นที่การผลิตไม้กวาดจาก จ.สุโขทัย มาผลิตในหมู่บ้านเพื่อให้เกิดการจ้างงานในชุมชน จึงตัดสินใจตั้งกลุ่มไม้กวาดร่มสุขขึ้น เริ่มแรกมีสมาชิก 12 คน ผลิตไม้กวาดได้วันละ 200-300 ด้าม แต่ก็ต้องประสบปัญหาเพราะไม่มีตลาดรองรับ ทำให้สินค้าขายไม่ได้อีก รวมทั้งดอกหญ้าหายากอีกด้วย

 "ผมกัดฟันครั้งสุดท้าย ควักเงิน 2 แสนบาท มาลงทุนซื้อจักรเย็บผ้า สั่งทำบล็อกพลาสติก นำดอกหญ้าจากฝั่ง ส.ป.ป.ลาว ในราคากิโลกรัมละ 36-37 บาท ด้ามไม้กวาดเป็นไม้ไฟผ่านกรรมวิธีการเผาไฟมาจาก อ.โคกสำโรง จ.ลพบุรี แล้วนำมาผลิตเองภายในกลุ่ม โดยการเปลี่ยนกรรมวิธีในการผลิตใหม่เพื่อให้มีความคงทนและใช้ได้นาน โดยมีขั้นตอนการผลิตน 6 ขั้นตอน คือ 1.การตัดแต่งดอกหญ้าให้เสมอกัน 2.นำดอกหญ้าที่ตัดแต่งมาชั่งน้ำหนัก 3.พอได้น้ำหนักตามกำหนดนำมามัดด้วยเชือกเอ็นเป็น 5 กำ ต่อไม้กวาด 1 ด้าม 4.นำดอกหญ้าที่มัดไว้แล้วมาถักเข้ากับบล็อกพลาสติกด้วยเชือกปอ 5.เมื่อถักเสร็จก็นำดอกหญ้ามาเย็บด้วยจักรเย็บผ้าเพื่อให้เกิดความทน และ 6.นำด้ามมาสวมใส่พร้อมใช้ตะปูตอกยึดติดให้แน่น ตรงนี้ทำให้ไม้กวาดมีคุณภาพมากขึ้น" เขากล่าว

 ปัจจุบันกลุ่มไม้กวาดร่มสุขมีสมาชิก 80 คน ต้องผลิตไม้กวาดให้ลูกค้าวันละ 5,000 ด้าม ภายใต้สโลแกน “ไม้กวาดร่มสุข ร้ายกวาดหนี ดีกวาดเข้า” ขายส่งให้พ่อค้าที่ไปรับซื้อในราคาด้ามละ 20 บาท ได้กำไรด้ามละ 50 สตางค์ ส่งผลให้สมาชิกมีรายได้วันละ 200-300 บาท ถือว่ามีรายได้ดีพอสมควรสำหรับการทำงานที่บ้านเกิดยุคเศรษฐกิจตกต่ำอย่างปัจจุบันนี้ โดยที่ไม่ต้องออกไปขายแรงงานต่างถิ่น

ชยานนท์ ปราณีต