
ธุรกิจกลางม็อบ
รากศัพท์ของ ม็อบ แต่ดั้งเดิมในสากลโลก แตกต่างไปจากที่เรารับรู้กันทุกวันนี้ แต่สำหรับคนไทยเราเมื่อเอ่ยคำว่า ม็อบ ขึ้นมา ก็เป็นอันที่เข้าใจได้ตามประสาไทยๆ
ม็อบ หรือการรวมกลุ่มประท้วงในอดีตที่ผ่านพ้นมาล้วนไร้สีสัน อย่างเก่งก็จับกลุ่มร้องรำทำเพลงลดความตึงเครียดของฝูงชน หรือบางกลุ่มอาจจะมีการตั้งวงก๊งเหล้าเข้าไป จนทำให้ม็อบคุระอุขึ้นมาจนควบคุมไม่ได้ก็เคยมีมาแล้ว
สีสันบวกกับธุรกิจกลางกลุ่มม็อบมาเริ่มต้นอย่างเห็นได้ชัดเจน เมื่อพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยนำม็อบกลุ่มคนเสื้อสีเหลือง ประท้วงรัฐบาลกันอย่างยืดเยื้อยาวนานนับเดือนขึ้นมา นอกจากเวทีขนาดใหญ่ที่มีการขึ้นกล่าวปลุกเร้า สลับกับดนตรีชั้นดีที่ช่วยลดความตึงเครียดและผ่อนคลายอารมณ์แล้ว อุปกรณ์ประกอบการชุมนุมถูกนำมาจำหน่ายกันอย่างเป็นล่ำเป็นสัน
สิ่งของที่ไม่เคยได้พบเห็นจากการรวมกลุ่มชุมนุมประท้วงที่ไหนมาก่อนเช่น มือตบ, ผ้าโพกหัว, เสื้อยืดที่สกรีนข้อความปลุกเร้า หรือกระทั่งบรรดาซุ้มรับนวดแก้เมื่อยขบที่ตั้งกันเป็นเต็นท์ ฯลฯ ลามไปจนถึงกระดาษชำระและน้ำดื่มตราสัญลักษณ์ของผู้ชุมนุม ที่นำผลกำไรมาเป็นท่อน้ำเลี้ยงหรือเป็นทุนรอนสำหรับการชุมนุมที่ยืดเยื้อ
นับจากนั้นมาการชุมนุมของกลุ่มคนที่หวังผลทางการเมืองทุกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายสีเหลืองหรือฝ่ายสีแดง หนีไม่พ้นที่จะต้องมีเครื่องใช้ไม้สอย, อาหารการกิน และเครื่องดื่มเข้ามาเป็นธุรกิจกลางกลุ่มม็อบ ซึ่งมีทั้งการจำหน่ายที่เกิดขึ้นโดยคณะผู้จัดการชุมนุมเองเพื่อนำเงินรายได้มาใช้จ่าย และการค้าขายที่เกิดจากแม่ค้าพ่อค้าซึ่งหวังเพียงแค่ผลกำไร ไม่ต่างไปจากแม่ค้าขายอ้อยควั่น, ถั่วแระ ที่ติดตามคณะลิเกหรือหนังกลางแปลงในสมัยก่อน
และยิ่งมีคนเข้าร่วมการชุมนุมมากเท่าใด ธุรกิจกลางกลุ่มม็อบก็ยิ่งขยายวงกว้างมากขึ้นเท่านั้น ผู้ที่ตั้งตัวเป็นแกนนำการชุมนุมก็ไม่กล้าที่จะเข้ามาจัดการกับธุรกิจกลางม็อบทั้งหลาย เพราะนอกจากจะเกรงว่าทำให้เสียมวลชนกลุ่มพ่อค้าแม่ขายไปแล้ว ยังจะทำให้ผู้เข้าร่วมขาดความสะดวกสบายในสินค้าที่หยิบฉวยซื้อหาได้ง่ายอีกด้วย หรือบางครั้งถึงขั้นที่หวังจะให้กลุ่มพ่อค้าแม่ขาย ที่ส่วนใหญ่หวังผลกำไรมากกว่ามั่นคงในอุดมการณ์ กลายร่างไปเป็นกันชนของกลุ่มผู้ชุมนุมเมื่อมีการล้อมสลายอีกด้วย
ทางด้านผู้คนทั่วไปที่ไม่ได้เกี่ยวข้องหรือไม่ได้เข้าร่วมกับการชุมนุมของกลุ่มใดๆ เลยแม้แต่น้อย กลับถูกละเมิดสิทธิเบื้องต้นอย่างหาคนในประเทศนี้มารับผิดชอบไม่ได้ เพราะไหนจะต้องเสียพื้นที่บนถนนให้แก่กลุ่มผู้ชุมนุมอย่างจำใจยอมแล้ว ยังต้องเสียพื้นที่อีกในจำนวนใกล้เคียงกัน หรืออย่างน้อยก็หนึ่งช่องทางเดินรถ สำหรับบรรดาผู้ประกอบธุรกิจกลางม็อบ ให้เป็นที่จอดรถขายน้ำดื่ม, น้ำแข็ง, เครื่องดื่มบำรุงกำลังแต่บั่นทอนสมอง
ด้านบนบาทวิถีที่ควรเว้นที่ไว้ให้เดินสัญจรได้บ้าง ก็ถูกนำไปกางเต็นท์ขายเสื้อยืด, มือตบ, ตีนตบ จนไม่มีทางเดินสำหรับคนทั่วไป แม้แต่ใครที่มีร้านรวงอยู่บนถนนเส้นที่ชุมนุม ต่อให้ร้านค้านั้นเป็นร้านขายของจำพวกเครื่องดื่มหรือของจุกจิกก็ตาม ก็ไม่สามารถเปิดขายได้ตามปรกติ เพราะเต็นท์ของผู้ดำเนินธุรกิจกลางม็อบมาเปิดขายขวางหน้าร้านไปเสียแล้ว
ยิ่งหากแนวคิดทางการเมืองของเจ้าของร้านค้านั้นๆ ยืนอยู่คนละฟากฝั่งกับกลุ่มม็อบที่กำลังชุมนุมอยู่ด้วยแล้ว การไม่เปิดร้านค้าขายด้วยการยอมเสียรายได้ไป ยังดีเสียกว่าที่จะเปิดร้านมาเพื่อขายสินค้า โดยต้องรับผลกระทบกระทั่งที่จะติดตามมา
แกนนำทุกม็อบมักจะอ้างสิทธิตามรัฐธรรมนูญในการชุมนุมเรียกร้อง แต่จะหาใครสักคนก็ยากเย็นแสนเข็ญ ที่จะออกมาปกป้องสิทธิตามรัฐธรรมนูญ ของคนที่ถูกกลุ่มของท่านทั้งหลายลิดรอนละเมิด เอาไปประกอบธุรกิจกลางม็อบที่ไม่เกี่ยวกับสิ่งซึ่งท่านเรียกร้องแม้แต่น้อย แล้วอย่างนี้จะไว้ใจให้กลุ่มของท่านเข้ามาปกป้องประเทศกันได้อย่างไรเล่าครับ
พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ



