ข่าว

สื่อ...กับความขัดแย้ง ?

สื่อ...กับความขัดแย้ง ?

25 มี.ค. 2554

อยากจะเล่าเรื่องราวที่เป็นอยู่ในจังหวัดชายแดนภาคใต้ในปัจจุบันว่า นับเนื่องเรื่องความไม่สงบยุคใหม่ที่เริ่มต้นเมื่อวันใหม่ของวันที่ 4 มกราคม 2547 ได้เริ่มขึ้นเพียงไม่กี่สิบนาที ณ บัดนั้นเป็นต้นมาความมืดมิดแห่งกาฬ(ก..า..ฬ)

เวลาทอดยาวมาถึงปัจจุบัน ดูเหมือนยากยิ่งที่จะจบสิ้นสุดอย่างง่ายๆ เพราะในขณะที่วาทกรรมของผู้บริหารประเทศได้นำเสนอให้สาธารณชนคนไทยทราบว่า เหตุการณ์ความรุนแรงมันลดน้อยลงตามลำดับ แสดงว่ารัฐบาลเดินมาถูกทางแล้ว ? (กล่าวเช่นนี้มาตั้งแต่เริ่มการใช้กำลังจนถึงปัจจุบัน) อีกทั้งยังมีการยืนยันจากหน่วยงานหลักของพื้นที่ทั้งระดับกองกำลังรบอย่างเช่นทัพภาค 4 กองกำลังการพัฒนาของ ศอ.บต.ยุคใหม่ ที่ประกาศนโยบายและแนวปฏิบัติที่ชัดเจนว่ามีอะไรอย่างไร ตลอดจนการประสานเป็นหนึ่งเดียวเรื่องของการสร้างสันติสุขในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ในทุกภาคส่วนของราชการ แต่เหตุไฉนในช่วงเวลาตั้งแต่ปีใหม่เป็นต้นมาถึงต้นเดือนมีนาคม ดูเหมือนความรุนแรงจะสร้างความรู้สึกที่สะพรึงกลัวกับคนในพื้นที่ไม่น้อยไปกว่าเดิม ?

 ในขณะเดียวกันสื่อเกือบทุกประเภทได้ประโคมข่าวและการนำเสนอบทวิเคราะห์มากมาย บางบทบางซีรีส์ทำให้ผู้ชมผู้ฟังหรือผู้เสพสื่อเข้าใจแบบแยกเป็นส่วน ทั้งการสร้างเสริมความเข้าใจอันดีต่อเหตุการณ์และมีทั้งที่เพิ่มรอยแยกของสังคม บ้างอ้างว่ามันเป็นเรื่องของการทำลายศาสนามากกว่าเป็นอย่างอื่น สารพัดความจริงสารพันการนั่งเทียนตามแต่ข้อมูลและอารมณ์ความประสงค์ มีบางกรณีที่เป็นอยู่เช่น หากพิจารณาเนื้อหาของข่าวในบางสื่อจะสามารถชี้นำและทำให้เกิดความรู้สึกที่จะเป็นผลต่อความเกลียดชังกันและกันของคนส่วนใหญ่ในประเทศได้มาก

 ยิ่งมีสถิติตัวเลขของความเสียหายทั้งชีวิตและทรัพย์สินมาแสดงด้วยก็จะทำให้มีน้ำหนักแห่งความน่าเชื่อถือมากยิ่งขึ้นโดยเฉพาะความคิดที่สามารถสรุปรวบยอดเหตุการณ์ที่ภาคใต้ได้ว่าผู้ก่อความสงบ(แทบ)ทั้งหมดว่าใครผู้กระทำและผู้ถูกกระทำคือคนอื่นที่ไม่ใช่คนในศาสนาเดียวกันด้วย ดังนั้นตัวเลขที่สื่อไทยนำเสนอทุกวี่วันคือการตอกย้ำความเกลียดชังและความเจ็บแค้นแก่กลุ่มเป้าหมายหนึ่งแน่นอน ถึงแม้จะไม่ได้กล่าวข้อมูลอีกด้านหนึ่งซึ่งมีมากกว่า 10 เท่าเลย ก็มิได้หมายความว่าอีกฟากหนึ่งของสังคมจะไม่รู้ความหมายหรือจะไม่รู้สึกเดือดร้อนหรือเจ็บปวด ยิ่งเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องในการกำกับ ดูแล สอบสวน สืบสวนและการค้นหาความจริงทั้งหลายทั้งปวง

 ส่วนใหญ่ไม่สามารถแถลงความเป็นจริงในแต่ละเหตุการณ์ได้มากเท่าที่ควรจะเป็น แพะรับบาปคือ...(การอ้าง)ความมั่นคงและจับผู้ต้องสงสัย(ได้บางส่วน)ส่งให้กระบวนการยุติธรรมดำเนินการต่อ นับเป็นการสร้างความชอบธรรมแก่ครอบครัวเหยื่อ สังคมและเจ้านายได้เป็นอย่างดี..? ส่วนผลการตัดสินจะออกมาเป็นอย่างไร ใช้เวลาในการต่อสู้มากน้อยเพียงใด จะสร้างความลำบากยากเจ็บแค้นกับใครผู้ใด(ฉัน)ไม่สนใจ...เพราะเป็นเรื่องของกระบวนการทางศาล สุดท้ายผู้ก่อการร้ายตัวจริงต่างตบมือและหัวเราะร่าในสถานที่นัดพบพิเศษตามที่เคยเป็นมาอย่างยาวนาน ?

 เรากำลังพูดถึงการสังหารพระอย่างโหดเหี้ยมและมรณภาพในรอบ 7 ปีแห่งความไม่สงบที่ชายแดนใต้กว่า 10 รูป แต่เหตุไฉนความสูญเสียและความเหี้ยมโหดที่ไม่แพ้กันเกิดขึ้นกับนักการศาสนา อิหม่าม กรรมการมัสยิด อุสตาส (ครูสอนศาสนาอิสลาม) ที่เสียชีวิตนับกว่าร้อยศพ ? ทั้งหลายทั้งปวงล้วนเป็นพลเมืองไทยทั้งสิ้น คนในพื้นที่เรียกร้องมาอย่างยาวนานเกี่ยวกับความเป็นธรรม และเมื่อถึงยุคแห่งเทคโนโลยีของข่าวสารที่รวดเร็วในปัจจุบัน ดูเหมือนว่าสื่อบางประเภท บางสำนักกำลังโหมกระแสความเกลียดชังกันและกันจะด้วยความไร้เดียงสา...?

 เนื้อหาของข่าวคราวที่ไม่เป็นธรรมและไม่เท่าเทียมกัน ได้สร้างและก่อไฟความเกลียดชังอย่างหนักเกิดขึ้นแก่คนอีกด้านหนึ่ง ที่สุดแล้วเหยื่อที่ถูกกระทำคือคนทั่วไปในพื้นที่ ที่ส่วนใหญ่ไม่ใช่นักรบผู้มีอาวุธ ไม่ว่าเขาจะเป็นเด็ก สตรี คนหนุ่มสาว แก่เฒ่าชราภาพ ครู ผู้นำทางศาสนา จะเป็นพุทธหรือมุสลิมทั้งหมดคือพลเมืองไทยทั้งสิ้น นี่หรือคือเนื้อหาและกระบวนการสร้างสรรค์ความเข้าใจอันดีและความไว้เนื้อเชื่อใจซึ่งกันและกันที่เป็นพื้นฐานของแนวทางสันติวิธี...?ที่เราพยายามจะสร้างให้แก่สังคมประเทศ...?

 ฝากถามผู้มีและอยากมีอำนาจ(แต่ชอบอยู่เบื้องหลังเป็นตัวเหลือบ)ทั้งในและนอกประเทศทั้งหลายว่าจะยังนำประชาชนไปลงเหวลึกมากไปกว่าที่เป็นอยู่อีกหรือ นอกจากการเป็นศัตรูกับเพื่อนบ้านทุกประเทศและไม่แสวงหาทางสว่างแก่ประชาชนยังไม่พอ ยังไม่พยายามหาแนวทางในการสร้างความอบอุ่น ความน่าเชื่อถือ ความไว้เนื้อเชื่อใจและความหวังของการก้าวข้ามของการถือดีอวดเก่งทางการเมืองของคนในประเทศนี้อีกนานเพียงใด...?

อัฮหมัด สมบูรณ์ บัวหลวง
[email protected]